Imię i nazwisko Brent Jett Jr
Data urodzenia 05.10.1958
Narodowość USA

Misje:

  • STS-72
  • STS-81
  • STS-97
  • STS-115

Informacje o Brent Jett Jr

DANE OSOBOWE: Urodził się 5 października 1958 roku w Pontiac w stanie Michigan. Pochodzi z Fort Lauderdale na Florydzie. Jego żoną jest Janet Leigh Lyon, pochodząca z Patuxent River w stanie Maryland. WYKSZTAŁCENIE: W 1981 roku uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii lotniczej i kosmicznej w Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, a w 1989 roku — tytuł magistra inżynierii lotniczej w Podyplomowej Szkole Marynarki Wojennej USA. ORGANIZACJE: Stowarzyszenie Lotnictwa Marynarki Wojennej, Stowarzyszenie Absolwentów Akademii Marynarki Wojennej USA, Stowarzyszenie Odkrywców Kosmosu. WYRÓŻNIENIA: Ukończył Akademię Marynarki Wojennej USA w 1981 roku jako pierwszy spośród 976 absolwentów. W 1995 roku ukończył z wyróżnieniem Szkołę Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej USA. Otrzymał m.in. Legię Zasługi, Zaszczytny Krzyż Lotniczy, medale Departamentu Obrony za Wybitną Służbę i Zasłużoną Służbę, Medal Pochwalny Marynarki Wojennej, Medal NASA za Wyjątkową Służbę, Medal NASA za Wybitne Osiągnięcia Inżynieryjne, Medal NASA za Wybitne Przywództwo, cztery Medale NASA za Lot Kosmiczny oraz inne odznaczenia służbowe. DOŚWIADCZENIE: W marcu 1983 roku Jett uzyskał kwalifikacje lotnika morskiego, po czym został przydzielony do 74. Eskadry Myśliwskiej (VF-74), gdzie latał na samolotach F-14 Tomcat. Eskadra odbywała zamorskie misje na Morzu Śródziemnym i Oceanie Indyjskim na pokładzie lotniskowca USS Saratoga (CV-60). W tym czasie Jett uzyskał kwalifikacje oficera naprowadzającego samoloty na pokład lotniskowca (LSO) oraz ukończył Szkołę Uzbrojenia Lotnictwa Myśliwskiego Marynarki Wojennej (TOPGUN). W 1987 roku zakwalifikował się do programu łączącego studia podyplomowe z nauką w Szkole Pilotów Doświadczalnych. Po jej ukończeniu w czerwcu 1989 roku pracował jako pilot doświadczalny w wydziale badań stateczności lotniskowcowej Dyrekcji Badań Samolotów Uderzeniowych w Morskim Ośrodku Badań Lotniczych. Latał na samolotach F-14A/B/D, T-45A i A-7E. We wrześniu 1991 roku wrócił do służby operacyjnej i ponownie trafił do VF-74, gdzie latał na F-14B z pokładu USS Saratoga. W tym okresie NASA wybrała go do 14. grupy astronautów. Jett wylatał ponad 5000 godzin na przeszło 30 typach samolotów i wykonał ponad 450 lądowań na lotniskowcach. KARIERA W NASA: NASA wybrała Jettta w marcu 1992 roku; w sierpniu tego samego roku rozpoczął pracę w Centrum Kosmicznym im. Johnsona. W styczniu 1996 roku odbył pierwszy lot kosmiczny jako pilot misji STS-72, a rok później pełnił tę samą funkcję podczas STS-81. Od czerwca 1997 do lutego 1998 roku był dyrektorem operacyjnym NASA w Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w Rosji. Następnie dowodził dwiema misjami wahadłowców związanymi z rozbudową Międzynarodowej Stacji Kosmicznej: STS-97 w listopadzie 2000 roku oraz STS-115 we wrześniu 2006 roku. Wziął udział w czterech misjach kosmicznych, pokonał ponad 17 milionów mil i spędził w kosmosie ponad 40 dni. W lipcu 2007 roku odszedł z Marynarki Wojennej i został cywilnym pracownikiem NASA. Od listopada 2007 do lutego 2011 roku kierował operacjami załóg lotniczych w Centrum Kosmicznym im. Johnsona. Od marca 2010 do stycznia 2013 roku pełnił funkcję zastępcy kierownika programu NASA Commercial Crew. W styczniu 2013 roku przeszedł na emeryturę. PODSUMOWANIE MISJI KOSMICZNYCH: STS-72 na pokładzie Endeavoura (styczeń 1996) była dziewięciodniową misją, podczas której załoga odzyskała satelitę Space Flyer Unit, wystrzelonego z Japonii dziesięć miesięcy wcześniej, oraz rozłożyła i ponownie przechwyciła satelitę OAST-Flyer. Astronauci odbyli też dwa spacery kosmiczne, by zademonstrować i ocenić techniki, które miały być wykorzystywane podczas budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. STS-81 na pokładzie Atlantisa (styczeń 1997) była piątą wspólną misją amerykańskiego wahadłowca i rosyjskiej stacji Mir, a zarazem drugą, podczas której wymieniono astronautów z USA. W ciągu pięciu dni dokowania między statkami przeniesiono ponad trzy tony żywności, wody, sprzętu badawczego i próbek. STS-97 na pokładzie Endeavoura (listopad–grudzień 2000) była piątą amerykańską misją mającą na celu rozbudowę i zwiększenie możliwości Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Dostarczyła pierwsze amerykańskie panele słoneczne z akumulatorami oraz radiatory zapewniające chłodzenie. Podczas montażu i rozkładania paneli odbyły się trzy spacery kosmiczne. Zainstalowano również system łączności głosowej i telemetrycznej. Misja STS-115 na pokładzie Atlantisa (wrzesień 2006) wznowiła budowę stacji. Podczas 12 dni załoga dostarczyła i zamontowała moduł energetyczny P3/P4 oraz rozłożyła dwa zestawy paneli słonecznych, które podwoiły możliwości wytwarzania energii przez stację i obecnie dostarczają jej jedną czwartą potrzebnej mocy. Montaż wymagał użycia obu ramion robotycznych — stacji i wahadłowca — oraz przeprowadzenia trzech spacerów kosmicznych podczas dokowania do ISS.