zdjęcie Catherine Coleman
Imię i nazwisko Catherine Coleman
Data urodzenia 14.12.1960
Narodowość USA
Agencja Kosmiczna National Aeronautics and Space Administration (NASA)
Status Na emeryturze
Typ astronauty Rządowa agencja
Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Catherine_Coleman

Misje:

  • STS-73
  • STS-93
  • STS-Soyuz TMA-2

Informacje o Catherine Coleman

Coleman ukończyła w 1978 roku szkołę Wilbert Tucker Woodson High School w Fairfax w stanie Wirginia. W latach 1978–1979, w ramach programu AFS Intercultural Programs, była uczennicą norweskiej szkoły średniej Røyken. W 1983 roku uzyskała tytuł licencjata nauk ścisłych w dziedzinie chemii w Massachusetts Institute of Technology, a w 1991 roku — doktorat z nauk o polimerach i inżynierii na University of Massachusetts Amherst. Studiowała w ramach programu ROTC Sił Powietrznych USA, należała do uczelnianej sekcji wioślarskiej i mieszkała w akademiku Baker House. Po ukończeniu studiów Coleman wstąpiła do Sił Powietrznych USA w stopniu podporucznika, kontynuując doktorat na University of Massachusetts Amherst. W 1988 roku rozpoczęła służbę czynną w bazie Wright-Patterson, gdzie pracowała jako chemiczka badawcza. Była konsultantką w zakresie analizy powierzchni w eksperymencie NASA prowadzonym na pokładzie satelity Long Duration Exposure Facility. W listopadzie 2009 roku odeszła z Sił Powietrznych. NASA wybrała ją do korpusu astronautów w 1992 roku. W 1995 roku poleciała na pokładzie wahadłowca Columbia w misji STS-73, poświęconej badaniom w warunkach mikrograwitacji, obejmującym m.in. biotechnologię, spalanie, fizykę płynów i naukę o materiałach. Podczas lotu zgłosiła Centrum Kontroli Misji w Houston, że zauważyła niezidentyfikowany obiekt latający. Trenowała również jako dublerka Donalda A. Thomasa do misji STS-83, lecz nie wzięła w niej udziału, ponieważ Thomas zdążył wrócić do zdrowia. Jej drugi lot kosmiczny, STS-93, odbył się w 1999 roku. Jako główna specjalistka misji nadzorowała umieszczenie na orbicie obserwatorium rentgenowskiego Chandra wraz z górnym stopniem rakietowym Inertial Upper Stage. Coleman kierowała także działem robotyki w Biurze Astronautów, odpowiadając m.in. za obsługę ramienia robotycznego i szkolenia na potrzeby misji wahadłowców oraz Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W październiku 2004 roku uczestniczyła jako akwanautka w misji NEEMO 7, spędzając jedenaście dni w podwodnym laboratorium Aquarius. W ramach przygotowań do Ekspedycji 26 była dublerką amerykańskiej załogi Ekspedycji 19, 20 i 21, a także członkinią załogi rezerwowej Ekspedycji 24 i 25. 15 grudnia 2010 roku (16 grudnia czasu bajkonurskiego) Coleman poleciała statkiem Sojuz TMA-20 na Międzynarodową Stację Kosmiczną, by dołączyć do Ekspedycji 26. Misja STS-73 na pokładzie Columbii trwała od 20 października do 5 listopada 1995 roku. Podczas swojego pierwszego lotu Coleman okrążyła Ziemię 256 razy, pokonała ponad 6 milionów mil i spędziła w kosmosie 15 dni, 21 godzin, 52 minuty i 21 sekund. Misja STS-93, przeprowadzona w dniach 22–27 lipca 1999 roku, trwała pięć dni; jej głównym celem było umieszczenie na orbicie obserwatorium Chandra, zaprojektowanego do badania m.in. wybuchających gwiazd, kwazarów i czarnych dziur. Misja trwała 118 godzin i 50 minut. Ekspedycja 26/27, realizowana na pokładzie Sojuza TMA-20 od 15 grudnia 2010 do 23 maja 2011 roku, była długotrwałą misją na stacji kosmicznej. Coleman jest żoną mieszkającego w Massachusetts artysty szkła Josha Simpsona; mają syna. Należy do zespołu Bandella, w którym grają również astronauta NASA Steven Robinson, kanadyjski astronauta Chris Hadfield oraz Micki Pettit, żona astronauty Dona Pettita. Coleman gra na flecie i zabrała na ISS kilka instrumentów, m.in. flażolet podarowany przez Paddy’ego Moloneya z zespołu The Chieftains, stary irlandzki flet od Matta Molloya z tej samej grupy oraz flet od Iana Andersona z Jethro Tull. 15 lutego 2011 roku zagrała na żywo z orbity w audycji amerykańskiego radia publicznego. 12 kwietnia wystąpiła przez łącze wideo dla publiczności koncertu Jethro Tull w Rosji, zorganizowanego z okazji 50. rocznicy lotu Jurija Gagarina. Coleman zagrała z orbity, a Anderson wystąpił na miejscu. 13 maja tego samego roku Coleman wygłosiła nagrane wcześniej przemówienie na uroczystości wręczenia dyplomów absolwentom University of Massachusetts Amherst z rocznika 2011. Podobnie jak wielu astronautów ma licencję krótkofalarską; jej znak wywoławczy to KC5ZTH.