Imię i nazwisko Charles Hobaugh
Data urodzenia 05.11.1961
Narodowość USA

Misje:

  • STS-104
  • STS-118
  • STS-129

Informacje o Charles Hobaugh

DANE OSOBOWE: Urodził się 6 listopada 1961 roku w Bar Harbor w stanie Maine. Jest mężem Corinny Lynn Leaman, pochodzącej z East Petersburg w Pensylwanii. Mają czworo dzieci. W wolnym czasie uprawia podnoszenie ciężarów, siatkówkę, żeglarstwo, narciarstwo wodne i zjazdowe, piłkę nożną, kolarstwo, bieganie oraz wioślarstwo. Jego rodzice, Jimmie i Virginia Hobaugh, mieszkają w Sault Ste. Marie w stanie Michigan. Rodzice jego żony, Jerry i Dottie Leaman, mieszkają w East Petersburg w Pensylwanii. WYKSZTAŁCENIE: W 1980 roku ukończył North Ridgeville High School w North Ridgeville w stanie Ohio. W 1984 roku uzyskał tytuł Bachelor of Science w dziedzinie inżynierii lotniczej i kosmicznej w Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. ORGANIZACJE: Stowarzyszenie Absolwentów Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. WYRÓŻNIENIA: Wyróżniający się absolwent Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych; laureat nagrody Joe Foss Award za zaawansowane szkolenie odrzutowe; ukończył z wyróżnieniem Szkołę Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Otrzymał Legię Zasługi, Zaszczytny Krzyż Lotniczy, Medal za Zasługi, Medal Lotniczy za udział w lotach bojowych, medale za osiągnięcia Marynarki Wojennej i Korpusu Piechoty Morskiej, Odznakę Udziału w Działaniach Bojowych, Wyróżnienie Jednostki Marynarki Wojennej oraz inne odznaczenia służbowe. KARIERA: W maju 1984 roku, po ukończeniu Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, Hobaugh otrzymał stopień podporucznika Korpusu Piechoty Morskiej. W grudniu tego samego roku ukończył podstawowe szkolenie Korpusu. Po sześciomiesięcznym oddelegowaniu do Dowództwa Systemów Lotniczych Marynarki Wojennej rozpoczął szkolenie lotnicze i w lutym 1987 roku uzyskał kwalifikacje lotnika morskiego. Następnie odbył wstępne szkolenie na samolotach AV-8B Harrier w eskadrze VMAT-203. Po jego ukończeniu trafił do eskadry VMA-331, z którą odbywał misje na zachodnim Pacyfiku, stacjonując w bazie lotniczej Korpusu Piechoty Morskiej Iwakuni w Japonii. Podczas operacji Pustynna Tarcza i Pustynna Burza wykonywał misje bojowe w rejonie Zatoki Perskiej z pokładu USS Nassau. W VMA-331 ukończył kurs instruktorski z zakresu taktyki i działań bojowych lotnictwa Korpusu Piechoty Morskiej, a następnie został instruktorem uzbrojenia i taktyki eskadry. W czerwcu 1991 roku rozpoczął naukę w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, którą ukończył w czerwcu 1992 roku. Został wówczas przydzielony do dyrekcji ds. prób samolotów uderzeniowych jako oficer odpowiedzialny za program AV-8 oraz programy ASTOVL, JAST i JSF. Pilotował tam samoloty AV-8B, YAV-8B (VSRA) i A-7E. W lipcu 1994 roku wrócił do szkoły jako instruktor w wydziale systemów; latał wówczas na samolotach F-18, T-2 i U-6A, a także na szybowcach. W chwili wybrania do programu astronautycznego NASA był przydzielony do Szkoły Pilotów Doświadczalnych. We wrześniu 2010 roku przeszedł na emeryturę w Korpusie Piechoty Morskiej. Wylatał ponad 5000 godzin na ponad 40 typach statków powietrznych i wykonał ponad 200 pionowych startów i lądowań na okrętach. DOŚWIADCZENIE W NASA: NASA wybrała Hobaugha w kwietniu 1996 roku; w sierpniu tego samego roku rozpoczął pracę w Centrum Kosmicznym Johnsona. Po dwuletnim szkoleniu i ocenie uzyskał kwalifikacje pilota załóg kosmicznych. Początkowo zajmował się zagadnieniami technicznymi w biurze astronautów, w oddziale systemów i operacji statków kosmicznych. Uczestniczył m.in. w pracach nad lądowaniem i dobiegiem wahadłowca, pełnił funkcję kontrolera w Laboratorium Integracji Awioniki Wahadłowca oraz pracował nad projektami zaawansowanymi, udoskonaleniami wyświetlaczy elektronicznych, modernizacją kokpitu, manewrami zbliżeniowymi i pojazdami odwiedzającymi stację. Przed pierwszym lotem pełnił także funkcję łącznika CAPCOM, komunikującego się z załogą z Centrum Kontroli Misji. Uczestniczył w trzech lotach kosmicznych i spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 876 godzin. Był pilotem misji STS-104 w 2001 roku i STS-118 w 2007 roku, a w 2009 roku dowodził misją STS-129. Odszedł z NASA w sierpniu 2011 roku. LOTY KOSMICZNE: STS-104, realizowana od 12 do 24 lipca 2001 roku, była dziesiątą misją na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS). Podczas 13-dniowego lotu załoga współpracowała z członkami Ekspedycji 2 i odbyła trzy spacery kosmiczne, aby zamontować śluzę powietrzną Quest oraz wyposażyć ją w cztery zbiorniki gazu pod wysokim ciśnieniem. Wahadłowiec wykonał 200 okrążeń Ziemi i pokonał łącznie 5,3 miliona mil. Misja trwała 306 godzin i 35 minut. STS-118, trwająca od 7 do 21 sierpnia 2007 roku, była 119. lotem wahadłowca, 22. misją na stację i 20. lotem wahadłowca Endeavour. Załoga dostarczyła na ISS kolejny segment kratownicy, nowy żyroskop oraz zewnętrzną platformę z częściami zamiennymi. Aktywowano także system umożliwiający zadokowanym wahadłowcom pobieranie energii elektrycznej ze stacji, co pozwalało wydłużyć ich pobyt w kosmosie. Trzech członków załogi wykonało łącznie cztery spacery kosmiczne. Endeavour dostarczył na stację około 5000 funtów sprzętu i zaopatrzenia, a na Ziemię przywiózł około 4000 funtów wyposażenia, w tym przestarzałe urządzenia. Misja trwała 12 dni, 17 godzin, 55 minut i 34 sekundy; wahadłowiec pokonał w tym czasie 5,3 miliona mil. STS-129, trwająca od 16 do 29 listopada 2009 roku, była 31. lotem wahadłowca na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Załoga dostarczyła dwa zewnętrzne transportery logistyczne Express Logistics Carrier oraz około 30 000 funtów części zamiennych do systemów zasilania, chłodzenia i utrzymywania właściwej orientacji stacji. W ramach misji przeprowadzono trzy spacery kosmiczne. Lot trwał 10 dni, 19 godzin, 16 minut i 13 sekund. Wahadłowiec pokonał 4,5 miliona mil i wykonał 171 okrążeń Ziemi. Na pokładzie wróciła na Ziemię astronautka NASA Nicole Stott, kończąca pobyt na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.