Imię i nazwisko Daniel Barry
Data urodzenia 30.12.1953
Narodowość USA

Misje:

  • STS-72
  • STS-96
  • STS-105

Informacje o Daniel Barry

DANE OSOBOWE: Urodził się 30 grudnia 1953 roku w Norwalk w stanie Connecticut, ale za swoje rodzinne miasto uważa South Hadley w stanie Massachusetts. Lubi latać, grać w tenisa i biegać. WYKSZTAŁCENIE: W 1971 roku ukończył Bolton High School w Alexandrii w stanie Luizjana. W 1975 roku uzyskał tytuł licencjata nauk ścisłych w dziedzinie elektrotechniki na Uniwersytecie Cornella, a w 1977 roku — tytuły magistra inżynierii oraz magistra w dziedzinie elektrotechniki i informatyki na Uniwersytecie Princeton. W 1980 roku obronił doktorat z elektrotechniki i informatyki na Princeton, a w 1982 roku uzyskał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Miami. ORGANIZACJE: Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE), Amerykańskie Stowarzyszenie Medycyny Elektrodiagnostycznej (AAEM), Amerykańska Akademia Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji (AAPMR), Stowarzyszenie Fizjatrów Akademickich (AAP), Sigma Xi, Stowarzyszenie Odkrywców Kosmosu oraz Amerykański Związek Tenisowy. WYRÓŻNIENIA: Nagroda Inżynierska McMullena (1971); stypendium National Science Foundation w ramach programu National Needs (1979); nagroda dla młodych badaczy Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycyny Elektrodiagnostycznej (AAEM, 1984); grant rozwojowy dla badaczy klinicznych Narodowych Instytutów Zdrowia (1985–1990); nagroda dydaktyczna Silver Crutch Uniwersytetu Michigan (1990); członek zarządu Fundacji Alberta i Ellen Grass (1992–1996); honorowy stopień 2 dan w go, przyznany przez japońską organizację Nihon Ki-in (1996); Medale Lotów Kosmicznych NASA (1996, 1999, 2001); honorowy doktor nauk Uniwersytetu St. Louis (1996); Dyplom Władimira Komarowa Międzynarodowej Federacji Lotniczej (1998); honorowe dożywotnie członkostwo w Amerykańskim Związku Tenisowym (1999); nagroda Stuarta Reinera AAEM (1999); nagroda Williama Beaumontsa Towarzystwa Medycznego Wayne State (2000); Medale NASA za Wyjątkową Służbę (2000, 2002); miejsce w pierwszej dziesiątce astronautów pod względem łącznego czasu spacerów kosmicznych (2001); wyróżnienie w zestawieniu 100 najwybitniejszych absolwentów Princeton Graduate School XX wieku (2001); nagroda Erdmana Amerykańskiego Stowarzyszenia Fizjatrów Akademickich (2002); nagroda Paula J. Corcorana Harvard Medical School (2003); honorowy doktor nauk Beloit College (2003). DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE: Po ukończeniu studiów doktoranckich na Uniwersytecie Princeton dr Barry odbył tam staż podoktorski z fizyki, finansowany przez National Science Foundation. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie w Miami, który ukończył w 1982 roku. W 1985 roku zakończył staż lekarski oraz rezydenturę z medycyny fizykalnej i rehabilitacji na Uniwersytecie Michigan. W tym samym roku został adiunktem na Wydziale Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji oraz w programie bioinżynierii tej uczelni; w 1992 roku zatwierdzono jego stałe zatrudnienie. Latem w latach 1985–1987 pracował w Marine Biological Laboratory w Woods Hole w stanie Massachusetts, prowadząc badania nad fizjologią mięśni szkieletowych dzięki wsparciu Fundacji Grass. W latach 1986–1987 był także zastępcą dyrektora programu stypendialnego tej fundacji. Jego badania dotyczyły głównie przetwarzania sygnałów biologicznych — teorii, algorytmów i zastosowań w konkretnych układach biologicznych. Obejmowały m.in. sygnały akustyczne wytwarzane przez kurczące się mięśnie szkieletowe, sygnały elektryczne pochodzące z mięśni oraz tony serca. Zajmował się również projektowaniem protez. Jego prace finansowały Narodowe Instytuty Zdrowia, National Science Foundation, Fundacja Grass oraz oddział Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego w stanie Michigan. Jest autorem pięciu patentów i ponad 50 artykułów naukowych, zasiadał też w kolegiach redakcyjnych dwóch czasopism naukowych. KARIERA W NASA: W marcu 1992 roku NASA wybrała dr. Barry’ego do korpusu astronautów. W sierpniu tego samego roku rozpoczął pracę w Centrum Kosmicznym Johnsona. Po rocznym szkoleniu uzyskał kwalifikacje specjalisty misji w załogach wahadłowców. Zajmował się rozwojem głównych ładunków użytecznych, pracował w Laboratorium Integracji Awioniki Wahadłowca (SAIL) oraz nad zagadnieniami związanymi z przenośnymi komputerami na pokładzie wahadłowców. Pełnił także funkcje kierownika ds. wystąpień astronautów i łącznika kliniki lotów, był członkiem rady źródłowej NASA Space Biomedical Research Institute (NSBRI), koordynatorem zespołu Biura Astronautów współpracującego z japońską agencją kosmiczną NASDA, szefem ds. sprzętu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej — amerykańskiego i międzynarodowego — oraz pracował w Biurze Badań Biologicznych i Fizycznych oraz Biurze Edukacji w centrali NASA w Waszyngtonie. Uczestniczył w trzech lotach kosmicznych: STS-72 (1996), STS-96 (1999) i STS-105 (2001). Spędził w kosmosie ponad 734 godziny, w tym 25 godzin i 53 minuty podczas czterech spacerów kosmicznych. W kwietniu 2005 roku odszedł z NASA i założył firmę Denbar Robotics, w której obecnie konstruuje roboty. LOTY KOSMICZNE: Misja STS-72 wahadłowca Endeavour (11–20 stycznia 1996 roku) trwała dziewięć dni. Załoga przechwyciła japoński satelitę Space Flyer Unit, wystrzelony dziesięć miesięcy wcześniej, oraz umieściła na orbicie i odzyskała urządzenie OAST-Flyer. Dr Barry odbył sześciogodzinny i dziewięciominutowy spacer kosmiczny, podczas którego testował techniki przeznaczone do wykorzystania przy budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Misja objęła 142 okrążenia Ziemi i dystans 3,7 miliona mil; trwała 214 godzin i 41 sekund. Misja STS-96 wahadłowca Discovery (27 maja–6 czerwca 1999 roku) była pierwszym lotem, podczas którego wahadłowiec zadokował do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Trwająca dziesięć dni wyprawa dostarczyła cztery tony zaopatrzenia i sprzętu przed przybyciem pierwszej stałej załogi stacji. W jej trakcie wahadłowiec wykonał 153 okrążenia Ziemi, pokonując cztery miliony mil w ciągu 235 godzin i 13 minut. Dr Barry odbył spacer kosmiczny trwający 7 godzin i 55 minut. Misja STS-105 wahadłowca Discovery (10–22 sierpnia 2001 roku) była jedenastą wyprawą na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Załoga dostarczyła na stację członków Ekspedycji 3, przyłączyła wielofunkcyjny moduł logistyczny Leonardo oraz przekazała ponad 2,7 tony zaopatrzenia i sprzętu. Dr Barry i Pat Forrester odbyli dwa spacery kosmiczne, trwające łącznie 11 godzin i 45 minut. Wahadłowiec zabrał też na Ziemię załogę Ekspedycji 2. Misja objęła 186 okrążeń Ziemi i dystans ponad 4,9 miliona mil; trwała 285 godzin i 13 minut.