zdjęcie David Wolf
Imię i nazwisko David Wolf
Data urodzenia 23.08.1956
Narodowość USA
Agencja Kosmiczna National Aeronautics and Space Administration (NASA)
Status Na emeryturze
Typ astronauty Rządowa agencja
Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/David_Wolf_(astronau

Misje:

  • STS-58
  • STS-86
  • STS-112
  • STS-127

Informacje o David Wolf

DANE OSOBOWE: Urodził się 23 sierpnia 1956 roku w Indianapolis w stanie Indiana. Interesuje się akrobacją lotniczą, nurkowaniem, piłką ręczną, bieganiem i narciarstwem wodnym. Jego rodzice, dr i pani Harry Wolf, mieszkają w Indianapolis. WYKSZTAŁCENIE: W 1974 roku ukończył North Central High School w Indianapolis. W 1978 roku uzyskał tytuł licencjata inżynierii elektrycznej na Purdue University, a w 1982 roku tytuł doktora medycyny na Indiana University. W 1983 roku odbył staż lekarski w Methodist Hospital w Indianapolis oraz szkolenie lekarzy lotniczych Sił Powietrznych USA w Brooks Air Force Base w San Antonio w Teksasie. Ukończył szkolenie astronautów NASA i rosyjskich kosmonautów. WYRÓŻNIENIA: Otrzymał NASA Exceptional Engineering Achievement Medal (1990) oraz tytuł NASA Inventor of the Year (1992). Ukończył z wyróżnieniem program honorowy inżynierii elektrycznej na Purdue University i otrzymał nagrodę za osiągnięcia akademickie po ukończeniu wydziału medycznego Indiana University w ramach programu łączącego studia z badaniami. Jest „Distinguished Engineering Alumnus” Purdue University. Otrzymał stypendium im. Carla R. Ruddella za badania nad cyfrowym przetwarzaniem sygnałów i obrazów w ultrasonografii medycznej. Należy do honorowych stowarzyszeń Eta Kappa Nu i Phi Eta Sigma. Uzyskał 15 patentów w USA, opublikował ponad 40 prac technicznych i naukowych oraz otrzymał ponad 20 nagród Space Act, przede wszystkim za technologie inżynierii tkankowej 3D. W 1994 roku przyznano mu za nie nagrodę Patent of the Year Texas State Bar. Otrzymał także honorowy doktorat Indiana University oraz cztery medale za loty kosmiczne. DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE: W latach 1980–1983 pracował jako naukowiec w Indianapolis Center for Advanced Research, gdzie zasłynął jako pionier nowoczesnych metod przetwarzania obrazów ultrasonograficznych. Zastosował cyfrową obróbkę sygnałów echa impulsów radiowych z kompresją impulsu, by poprawić rozdzielczość obrazu i umożliwić wyznaczanie parametrów obiektów — techniki te są dziś wykorzystywane w większości systemów komercyjnych. Opracował również nowe metody demodulacji dopplerowskiej, zwiększające ograniczony w konwencjonalnych systemach dopplerowskich zakres pomiaru prędkości. W latach 1983–2004 służył jako starszy lekarz lotniczy Sił Powietrznych USA w Gwardii Narodowej, dochodząc do stopnia podpułkownika. Wylatał ponad 2000 godzin, w tym odbył szkolenie w zakresie walki powietrznej jako operator systemów uzbrojenia samolotu F-4 Phantom, latał na T-38 Talon i uprawiał wyczynową akrobację lotniczą na samolocie Christen Eagle. DOŚWIADCZENIE W NASA: Przez znaczną część montażu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) kierował działem spacerów kosmicznych (EVA) w Biurze Astronautów NASA. Prowadził zespół odpowiedzialny za opracowanie, testowanie i realizację spacerów kosmicznych z ISS i wahadłowców. Zespół odgrywał kluczową rolę w budowie, konserwacji i naprawach stacji, rozwijając sprzęt, procedury oraz możliwości astronautów. Wolf spędził w kosmosie łącznie 168 dni, 12 godzin, 56 minut i 4 sekundy podczas czterech misji, w tym 128-dniowego pobytu na rosyjskiej stacji MIR. Szkolenie do tej misji i jej przebieg odbywały się w całości w języku rosyjskim. Wykonał siedem spacerów kosmicznych w amerykańskich i rosyjskich skafandrach, spędzając poza statkiem łącznie 47 godzin i 5 minut. Aktywnie występuje publicznie, reprezentując NASA i przybliżając znaczenie załogowych lotów kosmicznych. W 1983 roku dołączył do Wydziału Nauk Medycznych Johnson Space Center w Houston. Odpowiadał za opracowanie amerykańskiego echokardiografu pokładowego, wykorzystywanego do badania układu krążenia w warunkach mikrograwitacji. Projekt łączył wiedzę z zakresu awioniki statków kosmicznych, fizjologii człowieka i operacji kosmicznych, by pozyskiwać podstawowe dane o układzie krążenia i odkrywać mechanizmy fizjologiczne istotne również na Ziemi. Następnie został głównym inżynierem projektu stacji medycznej na stację kosmiczną, działającej obecnie na orbicie. Prace te wyznaczyły nowe kierunki w telemedycynie, informatyce medycznej i bioinstrumentacji. W 1986 roku objął stanowisko głównego inżyniera, a później kierownika programu Space Bioreactor — projektu biotechnologicznego dotyczącego inżynierii tkankowej i badań nad rakiem. Pod jego kierownictwem opracowano nowoczesne systemy inżynierii tkankowej, szeroko wykorzystywane w badaniach i działalności komercyjnej na Ziemi. Wolf doprowadził do skutecznego przekazania technologii firmom prywatnym i laboratoriom akademickim. Zdobył doświadczenie m.in. w komputerowym sterowaniu procesami w czasie rzeczywistym, łączności, systemach zasilania, bioprocesach, mechanice płynów, fizjologii i medycynie lotniczej. Odpowiadał za kierowanie zespołami technicznymi i interdyscyplinarnymi, wielomilionowy budżet, projektowanie systemów, bezpieczeństwo elektryczne i biologiczne oraz integrację ze statkiem kosmicznym. Zrealizowany zgodnie z harmonogramem program stał się podstawowym zapleczem badań biotechnologicznych na ISS. W styczniu 1990 roku wybrano go do korpusu astronautów NASA, a w lipcu 1991 roku uzyskał kwalifikacje do lotów kosmicznych. W latach 1991–1992 zajmował się obróbką i testowaniem wahadłowców w Kennedy Space Center, a w latach 1994–1995 pracował przy łączności ze statkami kosmicznymi jako CAPCOM podczas pierwszego i trzeciego połączenia wahadłowca ze stacją MIR. Był starszym instruktorem spacerów kosmicznych i uzyskał kwalifikacje do obsługi ramienia robotycznego wahadłowca. Ukończył szkolenie kosmonautów w Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w Rosji. W grudniu 2012 roku odszedł z NASA. Pracuje jako niezależny konsultant, jest naukowcem rezydentem w Indianapolis Children’s Museum — największym muzeum dziecięcym tego rodzaju — i aktywnie występuje jako prelegent oraz mówca motywacyjny. LOTY KOSMICZNE: Podczas misji STS-58 wahadłowca Columbia (16 października–1 listopada 1993 roku) uczestniczył w badaniach nauk przyrodniczych w module Spacelab. Załoga prowadziła badania układu przedsionkowego i nerwowego, układu krążenia, oddechowego i mięśniowo-szkieletowego oraz metabolizmu, wykorzystując mikrograwitację do poznania procesów fizjologicznych maskowanych na Ziemi przez grawitację. Misja trwała 14 dni, 12 minut i 32 sekundy, co było wówczas rekordem. Podczas misji NASA-MIR 6 (25 września 1997–31 stycznia 1998 roku), szóstej z programu długotrwałych lotów wahadłowiec–MIR, Wolf pracował na rosyjskiej stacji jako kosmonauta-inżynier i naukowiec. Misja odbywała się po pożarze i kolizji na stacji oraz po serii całkowitych awarii zasilania. Odegrała ważną rolę w budowaniu współpracy międzynarodowej, na której oparto późniejszy program ISS. Wolf spędził dziewięć godzin na spacerach kosmicznych w rosyjskim skafandrze ORLAN. Wystartował na pokładzie STS-86, a na Ziemię wrócił w misji STS-89. Uczestniczył także w misjach STS-112 wahadłowca Atlantis (7–18 października 2002 roku) i STS-127 wahadłowca Endeavour (15–31 lipca 2009 roku). Były to misje montażowe ISS, obejmujące prace z użyciem spacerów kosmicznych i robotyki, m.in. instalację kratownicy S1 i japońskiego modułu JEF, wymianę akumulatorów P6 oraz montaż dużych elementów wyposażenia zewnętrznego. Misje miały kluczowe znaczenie dla systemów łączności, kontroli temperatury i zasilania stacji. Wolf pełnił funkcję głównego uczestnika spacerów kosmicznych (EV1) i specjalisty ds. nawigacji podczas zbliżania do stacji. Wykonał sześć spacerów: 19 godzin i 41 minut podczas STS-112 oraz 18 godzin i 24 minuty podczas STS-127. Misja STS-112 trwała 10 dni, 19 godzin i 58 minut, a STS-127 — 15 dni, 16 godzin, 44 minuty i 58 sekund.