| Imię i nazwisko | Garrett Reisman |
| Data urodzenia | 10.02.1968 |
| Narodowość | USA |
| Agencja Kosmiczna | National Aeronautics and Space Administration (NASA) |
| Status | Na emeryturze |
| Typ astronauty | Rządowa agencja |
| X | https://twitter.com/astro_g_dogg |
| Wikipedia | https://en.wikipedia.org/wiki/Garrett_Reisman |
| https://www.instagram.com/astro_g_dogg/ |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 10 lutego 1968 roku w Morristown w stanie New Jersey, ale za swoje rodzinne miasto uważa Parsippany w tym samym stanie. W wolnym czasie lata samolotami, jeździ na nartach i snowboardzie, wspina się po skałach i górach, uprawia kanioning oraz nurkuje. Dr Reisman jest certyfikowanym przez FAA instruktorem lotnictwa. Jego rodzicami są Sheila Reisman z Boynton Beach na Florydzie oraz zmarły Robert Reisman. Jego siostra, Lainie Reisman, jest międzynarodową specjalistką ds. zapobiegania przemocy wśród młodzieży i mieszka obecnie w Nairobi w Kenii. **WYKSZTAŁCENIE:** Ukończył Parsippany High School w 1986 roku. W 1991 roku uzyskał na Uniwersytecie Pensylwanii licencjat z ekonomii oraz inżynierii mechanicznej i mechaniki stosowanej. W 1992 roku zdobył tytuł magistra inżynierii mechanicznej w California Institute of Technology, a w 1997 roku — stopień doktora w tej samej dziedzinie. **DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE:** W latach 1996–1998 pracował w firmie TRW w Redondo Beach w Kalifornii jako inżynier odpowiedzialny za naprowadzanie, nawigację i sterowanie statkami kosmicznymi w dziale Space and Technology. Zaprojektował tam oparty na silnikach odrzutowych układ kontroli orientacji satelity NASA Aqua. Wcześniej był doktorantem w Wydziale Inżynierii i Nauk Stosowanych California Institute of Technology w Pasadenie. Prowadzone przez niego badania z zakresu mechaniki płynów wielofazowych dostarczyły pierwszych eksperymentalnych dowodów na występowanie fal uderzeniowych w niestacjonarnej kawitacji chmurowej. **DOŚWIADCZENIE W NASA:** W czerwcu 1998 roku NASA wybrała go na specjalistę misji; szkolenie rozpoczął w sierpniu. Program dla kandydatów na astronautów obejmował spotkania informacyjne, zwiedzanie, wykłady naukowe i techniczne, intensywne szkolenie z systemów wahadłowca i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), przygotowanie fizjologiczne oraz zajęcia naziemne przed lotami szkoleniowymi samolotem T-38. Uczono go również przetrwania w wodzie i dziczy. Po szkoleniu dołączył do oddziału robotyki Biura Astronautów, gdzie pracował głównie nad ramieniem robotycznym ISS. W październiku 2001 roku przeniósł się do oddziału zaawansowanych pojazdów, zajmującego się wyświetlaczami i listami kontrolnymi dla kokpitu wahadłowca nowej generacji. W czerwcu 2003 roku przez dwa tygodnie mieszkał na dnie morza w podwodnym habitacie Aquarius jako członek załogi misji NEEMO V. Pierwszy lot kosmiczny odbył w 2008 roku. Spędził w kosmosie ponad trzy miesiące i wykonał jeden spacer kosmiczny, trwający 7 godzin i 1 minutę. W 2010 roku uczestniczył w misji STS-132, podczas której spędził w kosmosie kolejne 11 dni, 18 godzin, 28 minut i 2 sekundy oraz odbył dwa spacery kosmiczne. Łącznie wykonał trzy spacery, trwające 21 godzin i 12 minut. W marcu 2011 roku odszedł z NASA; obecnie pracuje w firmie SpaceX w Hawthorne w Kalifornii. **LOTY KOSMICZNE:** Podczas pierwszej misji służył jako inżynier pokładowy w załogach Ekspedycji 16 i 17 na ISS. Wystartował 11 marca 2008 roku na pokładzie wahadłowca Endeavour w ramach misji STS-123, a na Ziemię wrócił 14 czerwca 2008 roku wahadłowcem Discovery wraz z załogą STS-124. W trakcie trzymiesięcznego pobytu na stacji wykonał jeden spacer kosmiczny, trwający 7 godzin i 1 minutę, oraz realizował liczne zadania z użyciem ramienia robotycznego ISS i nowego manipulatora Dextre. Podczas drugiej misji, STS-132, pełnił funkcję specjalisty misji nr 1 na pokładzie wahadłowca Atlantis, który wystartował 14 maja 2010 roku. Obsługiwał ramię robotyczne ISS i zamontował na stacji zbudowany w Rosji Mały Moduł Badawczy. W trakcie siedmiodniowego pobytu wahadłowca przy ISS odbył dwa spacery kosmiczne o łącznym czasie 14 godzin i 11 minut. Zamontował zapasową antenę i platformę ładunkową dla Dextre, wymienił ostatnie akumulatory kratownicy P6 oraz odzyskał uchwyt do mocowania manipulatora z przyłączem zasilania i transmisji danych. Misja STS-132 zakończyła się po 186 okrążeniach Ziemi. Wahadłowiec pokonał łącznie 4 879 978 mil, a lot trwał 11 dni, 18 godzin, 28 minut i 2 sekundy.