| Imię i nazwisko | Gregory Linteris |
| Data urodzenia | 04.10.1957 |
| Narodowość | USA |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 4 października 1957 roku w Demarest w stanie New Jersey. Tam mieszkają jego rodzice, Lino Luigi Linteris i Helen Mary Linteris. Jest kawalerem. W wolnym czasie biega, jeździ na nartach, uprawia żeglarstwo deskowe, wędruje po górach, biwakuje i czyta. Był członkiem drużyny zapaśniczej Uniwersytetu Princeton. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1975 roku ukończył Northern Valley Regional High School w Demarest w stanie New Jersey. W 1979 roku uzyskał tytuł licencjata inżynierii chemicznej na Uniwersytecie Princeton, w 1984 roku — tytuł magistra w zakresie projektowania na wydziale inżynierii mechanicznej Uniwersytetu Stanforda, a w 1990 roku — doktorat z inżynierii mechanicznej i lotniczej na Uniwersytecie Princeton. **ORGANIZACJE:** Należy do Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautyki, Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego, Instytutu Spalania oraz stowarzyszenia Sigma Xi. **PUBLIKACJE:** Jest autorem ponad 40 publikacji poświęconych spalaniu, kinetyce chemicznej, spektroskopii i wymianie ciepła. **WYRÓŻNIENIA:** W 1979 roku ukończył Uniwersytet Princeton z wyróżnieniem. W 1983 roku otrzymał stypendium wydziału inżynierii mechanicznej Uniwersytetu Stanforda, a rok później zajął czwarte miejsce w krajowym konkursie projektowym Jamesa F. Lincolna. Na Uniwersytecie Princeton przyznano mu stypendium Guggenheima (1985), nagrodę Grummana za osiągnięcia badawcze (1988) oraz nagrodę Luigiego Crocca (1988) za znakomite wyniki pracy na stanowisku asystenta dydaktycznego. **DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE:** W latach 1985–1990 na Uniwersytecie Princeton badał kinetykę chemiczną reakcji spalania w wysokich temperaturach, wykorzystując turbulentny reaktor przepływowy oraz metody laserowo wzbudzanej fluorescencji i absorpcji laserowej. W latach 1990–1992 pracował jako naukowiec na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, gdzie zajmował się dynamiką kropli oraz modelowaniem numerycznym i analitycznym reakcji chemicznych zachodzących w fazie gazowej paliw rakietowych na bazie stałej. Od 1992 roku pracuje w Narodowym Instytucie Standardów i Technologii, rozwijając program badań nad zaawansowanymi środkami gaśniczymi i mechanizmami działania inhibitorów chemicznych. Jest głównym badaczem eksperymentu NASA dotyczącego spalania w mikrograwitacji: „Wpływ inhibitorów chemicznych na płomienie dyfuzyjne w mikrograwitacji”. **DOŚWIADCZENIE W LOTACH KOSMICZNYCH:** Dwukrotnie poleciał w kosmos jako specjalista ładunku: podczas misji STS-83 (4–8 kwietnia 1997 roku) i STS-94 (1–17 lipca 1997 roku). Spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 471 godzin. Misja STS-83, realizowana w ramach laboratorium Spacelab MSL-1, została skrócona z powodu awarii jednego z trzech ogniw paliwowych wahadłowca. Trwała 95 godzin i 12 minut; wahadłowiec pokonał 1,5 miliona mil i okrążył Ziemię 63 razy. STS-94 była powtórzeniem misji MSL-1 i koncentrowała się na badaniach materiałowych oraz eksperymentach nad spalaniem w mikrograwitacji. Trwała 376 godzin i 45 minut; wahadłowiec pokonał 6,3 miliona mil i okrążył Ziemię 251 razy.