zdjęcie Kalpana Chawla
Imię i nazwisko Kalpana Chawla
Data urodzenia 17.03.1962
Data śmierci 01.02.2003
Narodowość USA
Agencja Kosmiczna National Aeronautics and Space Administration (NASA)
Status Stracony w locie
Typ astronauty Rządowa agencja
Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Kalpana_Chawla

Misje:

  • STS-87
  • STS-107

Informacje o Kalpana Chawla

**DANE OSOBOWE:** Urodziła się w Karnal w Indiach. Zginęła 1 lutego 2003 roku nad południową częścią Stanów Zjednoczonych, gdy wahadłowiec Columbia wraz z załogą uległ katastrofie podczas powrotu na Ziemię, 16 minut przed planowanym lądowaniem. Pozostawiła męża. Kalpana Chawla lubiła latać, wędrować po górach, podróżować z plecakiem i czytać. Posiadała uprawnienia instruktorki pilotażu samolotów i szybowców, licencje pilota zawodowego na samoloty jedno- i wielosilnikowe lądowe oraz wodne, a także na szybowce. Miała również uprawnienia do lotów według wskazań przyrządów. Lubiła wykonywać akrobacje lotnicze oraz latać samolotami z kółkiem ogonowym. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1976 roku ukończyła Tagore School w Karnal w Indiach. W 1982 roku uzyskała tytuł licencjata inżynierii lotniczej w Punjab Engineering College w Indiach, w 1984 roku tytuł magistra inżynierii kosmicznej na University of Texas, a w 1988 roku doktorat z inżynierii kosmicznej na University of Colorado. **ODZNACZENIA:** Pośmiertnie uhonorowano ją Congressional Space Medal of Honor, NASA Space Flight Medal oraz NASA Distinguished Service Medal. **DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE:** W 1988 roku rozpoczęła pracę w NASA Ames Research Center, gdzie zajmowała się obliczeniową dynamiką płynów w kontekście samolotów o skróconym starcie i lądowaniu. Jej badania koncentrowały się na symulowaniu złożonych przepływów powietrza wokół maszyn takich jak Harrier, zwłaszcza w pobliżu ziemi. Po zakończeniu tego projektu wspierała prace nad dostosowaniem programów do obliczeń przepływów do komputerów równoległych oraz testowała je, wykonując obliczenia dotyczące samolotów o skróconym starcie i lądowaniu. W 1993 roku dołączyła do firmy Overset Methods Inc. w Los Altos w Kalifornii jako wiceprezeska i badaczka. Współtworzyła zespół specjalizujący się w symulowaniu ruchu wielu obiektów oraz odpowiadała za opracowywanie i wdrażanie wydajnych metod optymalizacji aerodynamiki. Wyniki projektów, w których uczestniczyła, opublikowano w materiałach konferencyjnych i czasopismach naukowych. **PRACA W NASA:** W grudniu 1994 roku została wybrana do programu astronautycznego NASA, a w marcu 1995 roku rozpoczęła szkolenie w Johnson Space Center jako kandydatka na astronautkę w 15. grupie. Po roku szkolenia i oceny przydzielono ją do biura astronautów, gdzie jako przedstawicielka załóg zajmowała się zagadnieniami technicznymi związanymi z działalnością EVA, robotyką i systemami komputerowymi. Uczestniczyła w opracowywaniu wyświetlaczy wspomagających orientację w pracy z robotami oraz testowała oprogramowanie sterujące wahadłowcem w Shuttle Avionics Integration Laboratory. W listopadzie 1996 roku została wyznaczona na specjalistkę misji STS-87 i główną operatorkę ramienia robotycznego. W styczniu 1998 roku powierzono jej reprezentowanie załóg w sprawach wyposażenia wahadłowców i stacji kosmicznej; później kierowała sekcją systemów załogowych i warunków bytowych w biurze astronautów. Uczestniczyła w misjach STS-87 (1997) i STS-107 (2003), spędzając w kosmosie łącznie 30 dni, 14 godzin i 54 minuty. **LOTY KOSMICZNE:** Misja STS-87 wahadłowca Columbia trwała od 19 listopada do 5 grudnia 1997 roku. Był to czwarty amerykański lot z ładunkiem badawczym poświęconym mikrograwitacji. Prowadzono w jego trakcie eksperymenty badające wpływ nieważkości na różne procesy fizyczne oraz obserwacje zewnętrznych warstw atmosfery Słońca. Dwoje członków załogi odbyło spacer kosmiczny, podczas którego ręcznie przechwycono satelitę Spartan, a także testowano narzędzia i procedury przydatne przy przyszłej budowie stacji kosmicznej. Columbia okrążyła Ziemię 252 razy i pokonała 6,5 miliona mil w ciągu 376 godzin i 34 minut. Misja STS-107, również na pokładzie Columbii, trwała od 16 stycznia do 1 lutego 2003 roku. Był to 16-dniowy lot poświęcony badaniom naukowym. Załoga pracowała przez całą dobę na dwie zmiany i przeprowadziła około 80 eksperymentów. Misja zakończyła się tragedią 1 lutego 2003 roku, gdy wahadłowiec Columbia wraz z załogą uległ katastrofie podczas powrotu na Ziemię, 16 minut przed planowanym lądowaniem.