Imię i nazwisko Kevin Kregel
Data urodzenia 16.09.1956
Narodowość USA

Misje:

  • STS-70
  • STS-78
  • STS-87
  • STS-99

Informacje o Kevin Kregel

DANE OSOBOWE: Urodził się 16 września 1956 roku. Dorastał w Amityville w stanie Nowy Jork. Jest żonaty z Jeanne F. Kammer, pochodzącą z Farmingdale w stanie Nowy Jork. Mają czworo dzieci. Jego rodzice, Alfred H. Kregel Jr. i Frances T. Kregel, nie żyją. WYKSZTAŁCENIE: W 1974 roku ukończył Amityville Memorial High School w Amityville w stanie Nowy Jork. W 1978 roku uzyskał tytuł licencjata inżynierii astronautycznej w Akademii Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, a w 1988 roku — tytuł magistra administracji publicznej na Troy State University. WYRÓŻNIENIA: Defense Meritorious Service Medal, Air Force Meritorious Service Medal, Air Force Commendation Medal, Navy Commendation Medal, cztery NASA Space Flight Medals oraz NASA Exceptional Service Medal. DOŚWIADCZENIE: Po ukończeniu Akademii Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w 1978 roku Kregel zdobył uprawnienia pilota wojskowego w sierpniu 1979 roku w bazie Williams w Arizonie. W latach 1980–1983 służył w RAF Lakenheath, gdzie pilotował samoloty F-111. Następnie, jako oficer wymiany, latał samolotami A-6E w ramach współpracy z Marynarką Wojenną Stanów Zjednoczonych w bazie NAS Whidbey Island niedaleko Seattle oraz na pokładzie USS Kitty Hawk. Podczas rejsu po zachodniej części Pacyfiku wykonał 66 lądowań na lotniskowcu. Później odbył staż w U.S. Naval Test Pilot School w Patuxent River w stanie Maryland. Po ukończeniu szkolenia został skierowany do bazy Eglin na Florydzie, gdzie testował uzbrojenie i systemy elektroniczne samolotów F-111 i F-15 oraz prowadził pierwsze próby certyfikacyjne uzbrojenia F-15E. W 1990 roku odszedł ze służby czynnej, by rozpocząć pracę dla NASA. Wylatał ponad 5000 godzin na 30 typach samolotów. KARIERA W NASA: W kwietniu 1990 roku NASA zatrudniła Kregela jako inżyniera lotnictwa i pilota instruktora. Stacjonował w Ellington Field w Houston w Teksasie. Do jego głównych obowiązków należało szkolenie pilotów na pokładzie samolotu Shuttle Training Aircraft (STA) oraz udział w pierwszych próbach w locie samolotu T-38 po modernizacji awioniki. W marcu 1992 roku NASA wybrała go do korpusu astronautów; w sierpniu tego samego roku rozpoczął szkolenie w Johnson Space Center. Po rocznym szkoleniu uzyskał kwalifikacje do udziału w przyszłych misjach promów kosmicznych jako pilot. Pełnił m.in. służbę w zespole wsparcia astronautów w Kennedy Space Center na Florydzie, gdzie wspierał starty i lądowania promów, pracował jako CAPCOM w centrum kontroli misji, był zastępcą kierownika działu stacji kosmicznej w biurze astronautów oraz uczestniczył w projekcie Orbital Space Plane. Uczestniczył w czterech lotach kosmicznych, spędzając w przestrzeni kosmicznej łącznie 52 dni, 17 godzin, 20 minut i 5 sekund. Był pilotem misji STS-70 (13–22 lipca 1995 roku) i STS-78 (20 czerwca–7 lipca 1996 roku), a także dowódcą statku kosmicznego podczas misji STS-87 (19 listopada–5 grudnia 1997 roku) i STS-99 (11–22 lutego 2000 roku). W grudniu 2003 roku odszedł z NASA, by zająć się prywatnymi przedsięwzięciami. LOTY KOSMICZNE: Misja STS-70 promu Discovery (13–22 lipca 1995 roku) trwała dziewięć dni. Załoga przeprowadziła szereg eksperymentów oraz umieściła na orbicie szóstego i ostatniego satelitę NASA z serii Tracking and Data Relay. Misja zakończyła się po 142 okrążeniach Ziemi; prom pokonał 3,7 miliona mil w ciągu 214 godzin i 20 minut. Była to pierwsza misja kontrolowana z nowego, połączonego centrum kontroli. Misja STS-78 promu Columbia (20 czerwca–7 lipca 1996 roku) trwała 16 dni i była poświęcona badaniom w warunkach mikrograwitacji oraz eksperymentom biologicznym w module Spacelab. Uczestniczyło w niej dziesięć państw i pięć agencji kosmicznych. Po raz pierwszy połączono pełny program badań mikrograwitacji z kompleksowymi badaniami z zakresu nauk o życiu. Misja stała się wzorem dla przyszłych badań prowadzonych na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Columbia okrążyła Ziemię 271 razy, pokonując 7 milionów mil w ciągu 405 godzin i 48 minut. Misja STS-87 promu Columbia (19 listopada–5 grudnia 1997 roku), czwarty amerykański lot z ładunkiem badawczym poświęconym mikrograwitacji, obejmowała eksperymenty nad wpływem nieważkości na różne procesy fizyczne oraz obserwacje zewnętrznych warstw atmosfery Słońca. Dwóch członków załogi odbyło spacer kosmiczny, podczas którego ręcznie przechwycono satelitę Spartan oraz przetestowano narzędzia i procedury potrzebne do przyszłego montażu stacji kosmicznej. Załoga wykonała 252 okrążenia Ziemi i pokonała 6,5 miliona mil w ciągu 376 godzin i 34 minut. Podczas 11-dniowej misji STS-99 promu Endeavour (11–22 lutego 2000 roku) międzynarodowa załoga pracowała na dwie zmiany, obsługując ładunki badawcze. Misja Shuttle Radar Topography Mission umożliwiła sporządzenie map ponad 47 milionów mil powierzchni lądów Ziemi. Prom okrążył Ziemię 181 razy, pokonując ponad 4 miliony mil w ciągu 268 godzin i 38 minut.