| Imię i nazwisko | Leland Melvin |
| Data urodzenia | 15.02.1964 |
| Narodowość | USA |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 15 lutego 1964 roku w Lynchburgu w stanie Wirginia. Jest kawalerem. W wolnym czasie interesuje się fotografią, grą na fortepianie, czytaniem, muzyką, jazdą na rowerze, tenisem i snowboardem. Lubi spacerować ze swoimi psami, Jake’em i Scoutem. W 1986 roku Detroit Lions wybrali go w 11. rundzie draftu NFL dla zawodników z uczelni. Brał również udział w obozach treningowych drużyn Toronto Argonauts i Dallas Cowboys. Jego rodzice, Deems i Grace Melvin, mieszkają w Lynchburgu. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1982 roku ukończył Heritage High School w Lynchburgu. W 1986 roku uzyskał licencjat z chemii na University of Richmond, a w 1991 roku — tytuł magistra inżynierii materiałowej na University of Virginia. **ORGANIZACJE:** National Technical Association (sekretarz oddziału Hampton Roads w 1993 roku), American Chemical Society, Society for Experimental Mechanics. **WYRÓŻNIENIA I NAGRODY:** Nagroda za zgłoszenie wynalazku — czujnik z pętlą synchronizacji fazy światłowodowej niewrażliwy na ołów; osiem nagród NASA za wybitne wyniki pracy; dwie nagrody NASA za szczególne osiągnięcia; klucz do miasta Lynchburg; wyróżnienie NCAA Division I Academic All-American; członek galerii sław sportowców University of Richmond. **DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE:** W 1989 roku Melvin rozpoczął pracę w zespole czujników światłowodowych w oddziale naukowym zajmującym się nieniszczącą oceną materiałów w Langley Research Center NASA. Prowadził badania nad pomiarami fizycznymi, służącymi rozwojowi zaawansowanej aparatury do badań nieniszczących. Wykorzystywał czujniki światłowodowe do pomiaru naprężeń i temperatury oraz wykrywania uszkodzeń chemicznych w konstrukcjach kompozytowych i metalowych. Zajmował się również opracowywaniem interferometrycznych metod optycznych do ilościowej oceny uszkodzeń konstrukcji i materiałów lotniczych. W 1994 roku powierzono mu kierowanie zespołem monitorowania stanu pojazdu w ramach wspólnego programu Lockheed i NASA, dotyczącego wielokrotnego użytku pojazdu nośnego X-33. Zespół opracowywał rozproszone czujniki światłowodowe do pomiaru naprężeń, temperatury i stężenia wodoru, aby obniżyć koszty eksploatacji oraz monitorować zbiornik ciekłego tlenu z materiałów kompozytowych i izolację kriogeniczną. W 1996 roku Melvin współprojektował i nadzorował budowę laboratorium do optycznych badań nieniszczących, zdolnego wytwarzać liniowo światłowodowe czujniki naprężeń z siatką Bragga w tempie ponad tysiąca sztuk na godzinę. Laboratorium umożliwia prowadzenie zaawansowanych badań nad czujnikami i laserami na potrzeby systemów monitorowania stanu konstrukcji lotniczych i cywilnych. **DOŚWIADCZENIE W NASA:** W czerwcu 1998 roku NASA Johnson Space Center wybrało Melvina do korpusu astronautów; szkolenie rozpoczął w sierpniu tego samego roku. Program dla kandydatów na astronautów obejmował wprowadzenie do pracy, zwiedzanie, liczne wykłady naukowe i techniczne, intensywne szkolenie z systemów wahadłowca i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, trening fizjologiczny, przygotowanie naziemne do lotów samolotem T-38 oraz naukę przetrwania w wodzie i terenie dzikim. Melvin pracował w oddziale operacji stacji kosmicznej Biura Astronautów, w Dziale Edukacji w centrali NASA w Waszyngtonie oraz w oddziale robotyki Biura Astronautów. Jako współkierujący programem NASA Educator Astronaut odwiedzał różne części kraju, rozbudzając w tysiącach uczniów i nauczycieli zainteresowanie eksploracją kosmosu oraz zachęcając ich do wyboru kariery w naukach ścisłych, technologii, inżynierii i matematyce. Uczestniczył w dwóch misjach kosmicznych: STS-122 w 2008 roku i STS-129 w 2009 roku. Spędził w kosmosie ponad 565 godzin. W październiku 2010 roku Melvin został zastępcą administratora Biura Edukacji NASA. Odpowiadał za opracowywanie i wdrażanie programów edukacyjnych, które rozwijały zainteresowanie nauką i technologią oraz upowszechniały wiedzę o celach i misjach NASA. W lutym 2014 roku przeszedł na emeryturę. **LOTY KOSMICZNE:** Misja STS-122 wahadłowca Atlantis (7–20 lutego 2008 roku) była 24. lotem wahadłowca na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Jej głównym celem było dostarczenie i zainstalowanie europejskiego laboratorium Columbus. Trzy spacery kosmiczne umożliwiły przygotowanie laboratorium do pracy naukowej i wymianę zużytego zbiornika azotu na kratownicy P-1 stacji. STS-122 była również misją wymiany załogi: na stację dostarczono inżyniera pokładowego Ekspedycji 16, astronautę Europejskiej Agencji Kosmicznej Léopolda Eyharta, a na Ziemię powrócił inżynier pokładowy tej ekspedycji, astronauta NASA Daniel Tani. Misja trwała 12 dni, 18 godzin, 21 minut i 40 sekund. Wahadłowiec pokonał 5 296 832 mile lądowe w 203 okrążeniach Ziemi. STS-129 (16–29 listopada 2009 roku) była 31. misją wahadłowca na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Załoga dostarczyła dwa zewnętrzne platformy logistyczne Express Logistics Carrier, zawierające około 30 tysięcy funtów części zamiennych do systemów zasilania stacji, ochrony przed przegrzaniem i utrzymywania jej właściwego położenia w kosmosie. Podczas misji odbyły się także trzy spacery kosmiczne. Lot trwał 10 dni, 19 godzin, 16 minut i 13 sekund; wahadłowiec pokonał 4,5 miliona mil w 171 okrążeniach Ziemi. Na pokładzie wróciła astronautka NASA Nicole Stott po zakończeniu pobytu na stacji.