Imię i nazwisko Mark Polansky
Data urodzenia 02.06.1956
Narodowość USA

Misje:

  • STS-98
  • STS-116
  • STS-127

Informacje o Mark Polansky

DANE OSOBOWE: Urodził się 2 czerwca 1956 roku w Paterson w stanie New Jersey. Za swoje rodzinne miasto uważa Edison w New Jersey. Interesuje się hokejem na lodzie, narciarstwem, pilotowaniem lekkich samolotów, muzyką i sztuką. Jest mężem Lisy Ristow, pochodzącej z San Antonio w Teksasie. Mają córkę i syna. Jego matka, Edith Polansky, mieszka w Edison w New Jersey. WYKSZTAŁCENIE: W 1974 roku ukończył John P. Stevens High School w Edison. W 1978 roku na Purdue University uzyskał tytuł licencjata i magistra w dziedzinie inżynierii lotniczej i astronautycznej. ORGANIZACJE: Należy do Society of Experimental Test Pilots, American Institute of Aeronautics and Astronautics oraz Aircraft Owners and Pilots Association. WYRÓŻNIENIA: W 1987 roku ukończył z wyróżnieniem szkołę pilotów doświadczalnych Sił Powietrznych USA, a w 1980 roku — z wyróżnieniem podstawowe szkolenie lotnicze Sił Powietrznych. W tym samym roku otrzymał nagrodę USAF Flying Training Award. Uhonorowano go także medalami Air Force Meritorious Service Medal i Air Force Commendation Medal z dwoma dębowymi liśćmi. DOŚWIADCZENIE: Po ukończeniu Purdue University w 1978 roku Polansky otrzymał stopień oficerski Sił Powietrznych USA. W styczniu 1980 roku zdobył kwalifikacje pilota w bazie Vance w Oklahomie. W latach 1980–1983 służył w bazie Langley w Wirginii, gdzie pilotował samoloty F-15. W 1983 roku rozpoczął służbę jako pilot szkoleniowy Aggressor na samolotach F-5E, szkoląc załogi lotnictwa taktycznego w zwalczaniu taktyki przeciwnika. Pełnił tę funkcję w bazie Clark na Filipinach oraz w bazie Nellis w Nevadzie. W 1986 roku został przyjęty do szkoły pilotów doświadczalnych Sił Powietrznych w bazie Edwards w Kalifornii. Po jej ukończeniu służył w bazie Eglin na Florydzie, gdzie prowadził testy uzbrojenia i systemów samolotów F-15, F-15E oraz A-10. W 1992 roku odszedł ze służby czynnej, by rozpocząć pracę w NASA. Wylatał ponad 5000 godzin na ponad 30 typach samolotów. KARIERA W NASA: W sierpniu 1992 roku Polansky dołączył do NASA jako inżynier lotniczy i pilot badawczy. Został przydzielony do Wydziału Operacji Lotniczych w Johnson Space Center w Teksasie. Szkolił astronautów-pilotów w zakresie lądowania wahadłowcem na symulatorze Shuttle Trainer Aircraft oraz prowadził szkolenia na samolotach T-38 dla pilotów i specjalistów misji. Testował także samoloty T-38 NASA po modernizacji awioniki. W kwietniu 1996 roku NASA wybrała go na kandydata na astronautę; szkolenie rozpoczął w sierpniu tego samego roku. Po dwóch latach szkolenia i oceny został przydzielony do zespołu wsparcia astronautów w Kennedy Space Center na Florydzie, gdzie uczestniczył w przygotowaniach do startów i lądowań wahadłowców. Od kwietnia do grudnia 2002 roku kierował zespołem CAPCOM, od kwietnia 2003 do stycznia 2004 roku pełnił funkcję głównego instruktora-astronauty, a następnie kierował zespołami Return to Flight i napraw orbiterów. Wziął udział w trzech lotach kosmicznych i spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 993 godziny. Był pilotem misji STS-98 oraz dowódcą misji STS-116 i STS-127. Pełnił również funkcję dyrektora operacyjnego w Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w Rosji. Odszedł z NASA w czerwcu 2012 roku. LOTY KOSMICZNE: STS-98, Atlantis (9–20 lutego 2001). Załoga kontynuowała budowę i rozbudowę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, dostarczając amerykański moduł laboratoryjny Destiny. Wahadłowiec pozostawał zadokowany do stacji przez siedem dni. W tym czasie moduł Destiny został przyłączony, a podczas trzech spacerów kosmicznych dokończono jego montaż. Załoga przeniosła także port dokujący oraz dostarczyła zapasy i sprzęt dla stałej załogi Ekspedycji 1. Misja trwała 12 dni, 21 godzin i 20 minut. STS-116, Discovery (9–22 grudnia 2006). Siedmioosobowa załoga kontynuowała budowę stacji, instalując podczas pierwszego z czterech spacerów kosmicznych segment kratownicy P5. Podczas kolejnych dwóch spacerów przeprowadzono prace przy instalacji elektrycznej stacji, przygotowując ją na przyjęcie europejskich i japońskich modułów naukowych. Czwarty spacer dodano, by uwolnić zablokowany panel słoneczny i złożyć go harmonijkowo w kasecie. Discovery dostarczył również nowego członka załogi oraz ponad dwie tony sprzętu i zapasów. W drodze powrotnej wahadłowiec zabrał na Ziemię niemal dwie tony zbędnego wyposażenia. Misja trwała 12 dni, 20 godzin i 45 minut. STS-127, misja montażowa Międzynarodowej Stacji Kosmicznej 2J/A, Endeavour (15–31 lipca 2009). Załoga dostarczyła na stację zbudowany w Japonii zewnętrzny moduł eksperymentalny JEM-EF oraz zewnętrzną część modułu logistycznego ELM-ES. Dokończyła budowę japońskiego modułu badawczego Kibo, zainstalowała eksperymenty naukowe na jego platformie zewnętrznej oraz dostarczyła części zamienne i baterie. Na stację przewieziono także 24 638 funtów wyposażenia i 1225 funtów wody. Podczas dokowania na pokładzie stacji pracowało rekordowo 13 astronautów reprezentujących wszystkie pięć agencji partnerskich: NASA oraz agencje kosmiczne Rosji, Kanady, Europy i Japonii (JAXA). Szesnastodniowa misja obejmowała pięć spacerów kosmicznych. Wahadłowiec wykonał 248 okrążeń Ziemi i pokonał 6 547 853 mil; misja trwała 15 dni, 16 godzin, 44 minuty i 58 sekund.