| Imię i nazwisko | Mary Weber |
| Data urodzenia | 24.08.1962 |
| Narodowość | USA |
DANE OSOBOWE: Dr Weber urodziła się w 1962 roku w Cleveland w stanie Ohio, a jej rodzinnym miastem jest Bedford Heights. Jest żoną dr. Jerome’a Elkinda, pochodzącego z Bayonne w stanie New Jersey. Pasjonuje się skokami spadochronowymi i golfem, lubi także nurkować. Jej matka, Joan Weber, mieszka obecnie w Mentor w stanie Ohio. Jej ojciec, Andrew Weber Jr., nie żyje. WYKSZTAŁCENIE: W 1980 roku ukończyła Bedford High School. W 1984 roku uzyskała z wyróżnieniem tytuł Bachelor of Science w dziedzinie inżynierii chemicznej na Purdue University, a w 1988 roku obroniła doktorat z chemii fizycznej na University of California w Berkeley. W 2002 roku zdobyła tytuł MBA na Southern Methodist University. DOŚWIADCZENIE: Podczas studiów na Purdue odbywała staże inżynierskie w firmach Ohio Edison, Delco Electronics i 3M. Następnie, w ramach badań doktoranckich na Berkeley, zajmowała się fizyką reakcji chemicznych zachodzących w fazie gazowej z udziałem krzemu. Później dołączyła do Texas Instruments, gdzie badała nowe metody produkcji układów scalonych. Firma oddelegowała ją do konsorcjum przedsiębiorstw z branży półprzewodników SEMATECH, a następnie do Applied Materials, gdzie pracowała nad stworzeniem przełomowego reaktora do wytwarzania układów scalonych nowej generacji. Jest współautorką patentu i ośmiu publikacji naukowych. Od 1983 roku wykonała ponad 3500 skoków spadochronowych. Dziewięciokrotnie zdobyła srebrny lub brązowy medal na mistrzostwach USA w skokach spadochronowych. W 2002 roku uczestniczyła w ustanowieniu rekordu świata w największej formacji swobodnego spadania, liczącej 300 osób. Ma także uprawnienia pilota do lotów według wskazań przyrządów i ponad 800 godzin nalotu, w tym 600 godzin na samolotach odrzutowych. W 1992 roku NASA wybrała dr Weber do czternastej grupy astronautów. Podczas dziesięcioletniej pracy w agencji pełniła wiele funkcji. Zajmowała się komercjalizacją technologii, a jako członkini zespołu podlegającego dyrektorowi NASA współpracowała bezpośrednio z firmą venture capital przy identyfikacji i rozwoju przedsięwzięcia biznesowego wykorzystującego technologię kosmiczną. Była również łączniczką NASA ds. kontaktów legislacyjnych w siedzibie agencji w Waszyngtonie, gdzie współpracowała z Kongresem i podróżowała z dyrektorem NASA. Wcześniej przewodniczyła komisji przetargowej wybierającej wykonawcę programu biotechnologicznego oraz uczestniczyła w zespole, który zrewidował wart 2 miliardy dolarów plan zaplecza badawczego Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W Biurze Astronautów brała udział w kluczowych działaniach związanych ze startami, lądowaniami i testami w Kennedy Space Center, testowała oprogramowanie promu kosmicznego oraz współtworzyła z międzynarodowymi agencjami kosmicznymi procedury szkoleniowe i zaplecze do prowadzenia eksperymentów na stacji. Odbyła dwa loty kosmiczne — STS-70 i STS-101 — spędzając w kosmosie ponad 450 godzin. Odeszła z NASA w grudniu 2002 roku. Obecnie jest wiceprezeską University of Texas Southwestern Medical Center w Dallas. Występuje także jako prelegentka, poruszając tematy związane z efektywnością, ryzykiem i osiąganiem sukcesu, oraz pracuje jako konsultantka i trenerka wystąpień publicznych. LOTY KOSMICZNE: STS-101 na pokładzie promu Atlantis (19–29 maja 2000 roku) był trzecią misją wahadłowca poświęconą budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Załoga naprawiła i zamontowała liczne elementy instalacji elektrycznych oraz systemów podtrzymywania życia, zarówno wewnątrz stacji, jak i na zewnątrz, a także podniosła ją na bezpieczną orbitę. Do głównych zadań dr Weber należało sterowanie 18-metrowym ramieniem robotycznym, które przemieszczało uczestnika spaceru kosmicznego wzdłuż powierzchni stacji, oraz nadzorowanie transferu ponad 1300 kilogramów sprzętu. Misja objęła 155 orbit Ziemi i trwała 236 godzin i 9 minut; prom pokonał w tym czasie 4,1 miliona mil. STS-70 na pokładzie promu Discovery (13–22 lipca 1995 roku) zakończył się pomyślnym umieszczeniem na orbicie kluczowego satelity komunikacyjnego NASA TDRS-G. Dr Weber odpowiadała przede wszystkim za kontrolę systemów satelity i skierowanie go na orbitę 22 tysiące mil nad równikiem. Prowadziła również eksperymenty biotechnologiczne, w ramach których wyhodowała tkanki raka okrężnicy, czego wcześniej nie udało się osiągnąć. Była także wyznaczoną do zastępczego udziału w spacerze kosmicznym członkinią załogi oraz pełniła funkcję lekarza misji. Lot obejmował 142 orbity Ziemi i trwał 214 godzin i 20 minut; prom pokonał 3,7 miliona mil.