zdjęcie Maurizio Cheli
Imię i nazwisko Maurizio Cheli
Data urodzenia 04.05.1959
Narodowość ITA
Agencja Kosmiczna European Space Agency (ESA)
Status Na emeryturze
Typ astronauty Rządowa agencja
Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Maurizio_Cheli

Misja:

STS-75

Informacje o Maurizio Cheli

**Dane osobowe** Urodził się 4 maja 1959 roku w Modenie we Włoszech. Jest mężem Marianne Merchez. Interesuje się piłką nożną, kolarstwem, tenisem i podróżami. Jego matka, Eulalia, mieszka w Zocca koło Modeny, a teściowie, Marcel i Annie Merchez, w Brukseli. **Wykształcenie** W 1982 roku uzyskał licencjat z nauk lotniczych we Włoskiej Akademii Sił Powietrznych. W 1987 roku ukończył Wyższą Szkołę Wojenną Włoskich Sił Powietrznych, a rok później — Empire Test Pilot School. W 1994 roku zdobył tytuł magistra inżynierii lotniczej i kosmicznej na Uniwersytecie w Houston. W 2004 roku ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie z nauk politycznych na Uniwersytecie Turyńskim, a w 2007 roku uzyskał tytuł MBA w ESCP-EAP w Paryżu. **Wyróżnienia i nagrody** W 1983 roku ukończył z wyróżnieniem szkolenie wstępne dla pilotów myśliwców. W 1987 roku był najlepszym absolwentem Wyższej Szkoły Wojennej Włoskich Sił Powietrznych, a w 1988 roku — Empire Test Pilot School. W 1996 roku otrzymał tytuł Komandora Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. W 1988 roku przyznano mu także Italian Air Force Long Service Medal oraz nagrody McKenna Trophy, Sir Alan Cobham Trophy i Hawker Hunter Trophy. **Doświadczenie** Po ukończeniu Akademii Sił Powietrznych Cheli odbył szkolenie pilotażowe w bazie Vance w Oklahomie w latach 1982–1983. Następnie przeszedł szkolenie wstępne dla pilotów myśliwców w bazie Holloman w Nowym Meksyku oraz podstawowe szkolenie na samolocie F-104G we Włoszech. W 1984 roku dołączył do 28. Eskadry 3. Skrzydła Rozpoznawczego. W 1987 roku rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Wojennej Włoskich Sił Powietrznych, a w 1988 roku ukończył Empire Test Pilot School w Boscombe Down w Wielkiej Brytanii. Podczas służby w Centrum Badań w Locie Włoskich Sił Powietrznych w Pratica di Mare koło Rzymu był pilotem projektowym samolotów Tornado i tankowca B-707, uczestniczył w wielu programach testowych oraz pełnił funkcję pilota pokazowego. Wylatał ponad 4500 godzin na przeszło 50 typach samolotów i śmigłowców. W czerwcu 1992 roku ESA wybrała go do drugiej grupy europejskich astronautów. W sierpniu tego samego roku rozpoczął szkolenie w Johnson Space Center. Ukończył je rok później i uzyskał kwalifikacje specjalisty misji w przyszłych załogach wahadłowców. Do jego obowiązków technicznych należały weryfikacja oprogramowania lotów w laboratorium Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL), prace nad systemem zdalnego manipulowania i robotyką oraz wyposażeniem załogi. W 1996 roku poleciał w misji STS-75, spędzając w kosmosie ponad 377 godzin. Z ESA odszedł 31 lipca 1996 roku. Od sierpnia 1996 roku był głównym pilotem doświadczalnym firmy Alenia Aeronautica w Turynie. Brał udział w rozwoju myśliwca Eurofighter Typhoon oraz pozostałych programów realizowanych przez firmę, w tym projektów bezzałogowych statków powietrznych. W latach 1997, 1999, 2001, 2003 i 2005 prezentował Eurofightera Typhoona podczas salonu lotniczego w Paryżu, a także na innych międzynarodowych wydarzeniach. W grudniu 2007 roku został dyrektorem ds. rozwoju operacyjnego w Alenia Aeronautica. Nadal pilotował samoloty w ramach wszystkich programów rozwojowych firmy.