| Imię i nazwisko | Michael Anderson |
| Data urodzenia | 25.12.1959 |
| Data śmierci | 01.02.2003 |
| Narodowość | USA |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 25 grudnia 1959 roku w Plattsburgh w stanie Nowy Jork, jednak za rodzinne miasto uważał Spokane w stanie Waszyngton. Zginął 1 lutego 2003 roku nad południową częścią Stanów Zjednoczonych, gdy prom kosmiczny *Columbia* wraz z załogą uległ katastrofie podczas wejścia w atmosferę, 16 minut przed planowanym lądowaniem. Pozostawił żonę i dzieci. Interesował się fotografią, szachami, komputerami i tenisem. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1977 roku ukończył Cheney High School w Cheney w stanie Waszyngton. W 1981 roku uzyskał licencjat z fizyki i astronomii na University of Washington, a w 1990 roku tytuł magistra fizyki na Creighton University. **ODZNACZENIA:** Pośmiertnie uhonorowano go Kongresowym Medalem Honoru za Lot Kosmiczny, NASA Space Flight Medal, NASA Distinguished Service Medal oraz Defense Distinguished Service Medal (DDSM). **WYRÓŻNIENIA:** Ukończył z wyróżnieniem kurs dla oficerów łączności i elektroniki Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (USAF). W 1983 roku otrzymał nagrodę za osiągnięcia akademickie Armed Forces Communications and Electronics Association. Uhonorowano go również nagrodą za osiągnięcia w szkoleniu pilotów w klasie 87-08 w bazie Vance. Otrzymał Defense Superior Service Medal, USAF Meritorious Service Medal oraz USAF Achievement Medal z jednym dębowym liściem. **SŁUŻBA I DOŚWIADCZENIE:** Anderson ukończył University of Washington w 1981 roku i otrzymał stopień podporucznika. Po rocznym szkoleniu technicznym w bazie Keesler w stanie Missisipi został skierowany do bazy Randolph w Teksasie. Pełnił tam funkcję szefa obsługi łączności w 2015 Communication Squadron, a następnie dyrektora ds. obsługi systemów informatycznych w 1920 Information System Group. W 1986 roku zakwalifikował się do szkolenia pilotów w bazie Vance w Oklahomie. Po jego ukończeniu służył jako pilot samolotu EC-135 w 2nd Airborne Command and Control Squadron w bazie Offutt w Nebrasce. Latał na pokładzie powietrznego stanowiska dowodzenia Dowództwa Lotnictwa Strategicznego, noszącego kryptonim „Looking Glass”. Od stycznia 1991 do września 1992 roku był dowódcą samolotu i instruktorem pilotażu w 920th Air Refueling Squadron w bazie Wurtsmith w stanie Michigan. Od września 1992 do lutego 1995 roku pracował jako instruktor pilotażu i oficer ds. taktyki w 380 Air Refueling Wing w bazie Plattsburgh w stanie Nowy Jork. Wylatał ponad 3000 godzin na różnych wersjach samolotów KC-135 i T-38A. **SŁUŻBA W NASA:** W grudniu 1994 roku został wybrany przez NASA, a w marcu 1995 roku rozpoczął pracę w Johnson Space Center. Po rocznym szkoleniu i ocenie uzyskał kwalifikacje specjalisty misji. Początkowo wykonywał zadania techniczne w dziale wsparcia lotów Biura Astronautów. Uczestniczył w misjach STS-89 i STS-107, spędzając w kosmosie łącznie ponad 593 godziny. **LOTY KOSMICZNE:** Misja STS-89 na pokładzie *Endeavour* (22–31 stycznia 1998 roku) była ósmą misją wahadłowca połączoną z dokowaniem do stacji Mir. Załoga przetransportowała z wahadłowca na stację ponad 9000 funtów sprzętu naukowego i logistycznego oraz wody. Podczas piątej i ostatniej wymiany amerykańskich astronautów STS-89 dostarczyła na Mir Andy’ego Thomasa, a na Ziemię zabrała Davida Wolfa. Misja trwała 8 dni, 19 godzin i 47 sekund; wahadłowiec pokonał 3,6 miliona mil i okrążył Ziemię 138 razy. Misja STS-107 na pokładzie *Columbii* (16 stycznia – 1 lutego 2003 roku) była 16-dniowym lotem poświęconym badaniom naukowym. Załoga pracowała przez całą dobę na dwie zmiany i przeprowadziła około 80 eksperymentów. Misja zakończyła się katastrofą 1 lutego 2003 roku, gdy *Columbia* wraz z załogą uległa zniszczeniu podczas wejścia w atmosferę, 16 minut przed planowanym lądowaniem. Trwała 15 dni, 22 godziny i 20 minut.