| Imię i nazwisko | Michael Bloomfield |
| Data urodzenia | 16.03.1959 |
| Narodowość | USA |
DANE OSOBOWE: Urodził się 16 marca 1959 roku we Flint w stanie Michigan. Za swoje rodzinne miasto uważa Lake Fenton w stanie Michigan. Jest mężem Lori Miller. Mają dwoje dzieci. Lubi czytać, zajmować się ogrodem oraz uprawiać sport, między innymi biegać, grać w softball i jeździć na nartach. Chętnie spędza też czas na wszelkich aktywnościach z dziećmi. Jego rodzice, Rodger i Maxine Bloomfield, mieszkają w Linden w stanie Michigan. Rodzice Lori, Dave i Donna Miller, mieszkają w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. WYKSZTAŁCENIE: W 1977 roku ukończył Lake Fenton High School w Fenton w stanie Michigan. W 1981 roku uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie mechaniki inżynierskiej w Akademii Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. W 1993 roku zdobył tytuł magistra zarządzania inżynierią na Old Dominion University. ORGANIZACJE: Należy do Stowarzyszenia Absolwentów Akademii Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych oraz Air Force Association. WYRÓŻNIENIA: W 1980 roku był kapitanem drużyny futbolowej Falcons Akademii Sił Powietrznych. Został wybrany do akademickiej drużyny futbolowej All-WAC. Otrzymał Commanders Trophy jako najlepszy absolwent szkolenia pilotów Sił Powietrznych (1983). Ukończył z wyróżnieniem 92A klasę szkoły pilotów doświadczalnych USAF. DOŚWIADCZENIE: Bloomfield ukończył Akademię Sił Powietrznych USA w 1981 roku. W 1983 roku zakończył podstawowe szkolenie pilotażowe w bazie Vance w stanie Oklahoma i został wybrany do pilotowania samolotu F-15. W latach 1983–1991 służył jako pilot bojowy i instruktor na F-15 w bazach Holloman w Nowym Meksyku, Bitburg w Niemczech oraz Langley w Wirginii. W 1987 roku ukończył kurs instruktorów uzbrojenia lotnictwa myśliwskiego na F-15. W 1992 roku rozpoczął naukę w szkole pilotów doświadczalnych USAF, którą ukończył z wyróżnieniem. Pozostał w bazie Edwards w Kalifornii, gdzie prowadził testy wszystkich wersji F-16. KARIERA W NASA: W grudniu 1994 roku został wybrany do pracy w NASA, a w marcu 1995 roku rozpoczął służbę w Centrum Kosmicznym im. Johnsona. Pełnił funkcje szefa ds. bezpieczeństwa w Biurze Astronautów, głównego instruktora astronautów, dyrektora operacji promów kosmicznych oraz szefa sekcji promów, nadzorującej kwestie techniczne związane z wahadłowcami. Ostatnio zajmował stanowisko zastępcy dyrektora ds. operacji załóg lotniczych, nadzorując Biuro Astronautów i operacje lotnicze w Ellington Field. Uczestniczył w trzech misjach kosmicznych: STS-86 (1997), STS-97 (2000) i STS-110 (2002). Spędził w kosmosie ponad 753 godziny. W sierpniu 2007 roku odszedł z NASA, by rozpocząć pracę w firmie ATK. LOTY KOSMICZNE: Pilot misji STS-86, realizowanej przez wahadłowiec Atlantis w dniach 25 września – 6 października 1997 roku. Była to siódma misja, której celem było spotkanie i połączenie z rosyjską stacją kosmiczną Mir. Do najważniejszych zadań należały wymiana członków amerykańskiej załogi — Mike’a Foale’a i Davida Wolfa — spacer kosmiczny, podczas którego odzyskano cztery eksperymenty rozmieszczone wcześniej na Mirze w ramach misji STS-76, dostarczenie na stację 10 400 funtów sprzętu naukowego i zaopatrzenia oraz powrót na Ziemię z aparaturą i wynikami badań. Misja trwała 10 dni, 19 godzin i 21 minut, obejmowała 169 orbit i ponad 2,2 miliona mil. Pilot misji STS-97, realizowanej przez wahadłowiec Endeavour w dniach 30 listopada – 11 grudnia 2000 roku. Była to piąta misja promu kosmicznego poświęcona budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Podczas postoju przy stacji załoga zamontowała pierwszy zestaw amerykańskich paneli słonecznych i wykonała trzy spacery kosmiczne, a także dostarczyła zaopatrzenie oraz sprzęt pierwszej stałej załodze stacji. Misja trwała 10 dni, 19 godzin i 57 minut; wahadłowiec pokonał 4,47 miliona mil. Dowódca misji STS-110, realizowanej przez wahadłowiec Atlantis w dniach 8–19 kwietnia 2002 roku. Była to trzynasta misja promu kosmicznego na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Do najważniejszych osiągnięć należały dostarczenie i instalacja kratownicy S0 (S-Zero), pierwsze użycie ramienia robotycznego stacji do przemieszczania uczestników spaceru kosmicznego oraz pierwszy przypadek, gdy wszystkie spacery załogi wahadłowca rozpoczęły się ze śluzy Quest na stacji. Załoga przygotowała stację do kolejnych spacerów kosmicznych i przez tydzień współpracowała z czwartą stałą ekspedycją. Misja trwała 10 dni, 19 godzin i 42 minuty.