Imię i nazwisko Paul Richards
Data urodzenia 20.05.1964
Narodowość USA

Misja:

STS-102

Informacje o Paul Richards

**DANE OSOBOWE:** Urodził się 20 maja 1964 roku w Scranton w stanie Pensylwania. Dorastał w Dunmore w Pensylwanii. Ma dwoje dzieci. Jest mężem Jean Christianson, pochodzącej z Mishawaki w stanie Indiana i Chicago w stanie Illinois. Rodzicami Paula są Angela Cordaro Richards i zmarły James J. Richards. Rodzicami Jean są John i Jan Christianson z Mishawaki. W wolnym czasie biega, gra w golfa, żegluje, jeździ na nartach, gotuje oraz zajmuje się naprawami i ulepszaniem domu. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1982 roku ukończył Dunmore High School w Dunmore w Pensylwanii. W 1987 roku uzyskał tytuł licencjata inżynierii mechanicznej na Drexel University, a w 1991 roku — tytuł magistra inżynierii mechanicznej na University of Maryland. **ORGANIZACJE:** American Society of Mechanical Engineers, National Society of Professional Engineers, American Institute for Aeronautics and Astronautics, American Society of Naval Engineers oraz Rezerwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. **NAGRODY:** NASA Certificate of Recognition for Patent Application (1996), Silver Snoopy Award (1994), NASA Exceptional Achievement Medal (1994), kilka Goddard Honor Awards (1994), kilka Group Achievement Awards (1994), wyróżnienia zespołów programu pierwszej misji serwisowej teleskopu Hubble’a: Development Team, Extravehicular Activity Team, Crew Aids and Tools Development Team, Integration and Test Team oraz Space Support Equipment Team; NASA Manned Flight Awareness Award (1994), NASA Outstanding Performance Awards (1992, 1994 i 1995), Quality Increase Award (1993), Certificate of Outstanding Performance (1990, 1993 i 1994), Group Achievement Award dla zespołu UARS and GRO MMS and UASE Support Team (1992), NASA Certificate of Recognition for Invention Disclosure (1991) oraz NASA Certificate of Recognition for Technical Brief (1991). **DOŚWIADCZENIE:** W latach 1983–1987 pracował w Naval Ship Systems Engineering Station należącej do Departamentu Marynarki Wojennej. W 1987 roku przeniósł się do NASA Goddard Space Flight Center (GSFC), gdzie pracował w biurze weryfikacji oraz oddziałach elektromechanicznym, robotyki i naprowadzania oraz kontroli, działających w ramach Dyrekcji Inżynieryjnej. Był głównym inżynierem ds. opracowywania narzędzi do prac poza pojazdem (EVA) w projekcie serwisowania teleskopu Hubble’a (HST), kierownikiem projektu narzędzi i pomocy dla załogi podczas EVA oraz kierownikiem programu sprzętu EVA dla HST. Odpowiadał za budżet, harmonogram, projektowanie, analizy, wykonanie, testy i integrację makiet oraz sprzętu szkoleniowego, inżynieryjnego i lotnego, a także za dokumentację i proces przeglądów. Wspierał również prace inżynierii systemowej podczas symulacji misji serwisowych HST w ośrodkach WETF/NBS, pełniąc funkcję nurka wspierającego oraz uczestnika ćwiczeń w skafandrze EMU. **KARIERA W NASA:** W kwietniu 1996 roku został wybrany przez NASA, a w sierpniu tego samego roku rozpoczął pracę w Johnson Space Center. Po dwuletnim szkoleniu i ocenie uzyskał kwalifikacje do lotu jako specjalista misji. Początkowo pracował w oddziale komputerowym nad oprogramowaniem dla wahadłowców i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Następnie dołączył do oddziału operacji wahadłowców w Biurze Astronautów, gdzie wspierał komputery ładunku i systemów ogólnych (PGSC) oraz laboratorium integracji awioniki wahadłowca (SAIL). Poleciał w misji STS-102 i spędził w kosmosie ponad 307 godzin, w tym 6 godzin i 24 minuty podczas EVA. Był także członkiem rezerwowej załogi Ekspedycji 7 na ISS. W lutym 2002 roku odszedł z NASA i rozpoczął pracę jako konsultant w branży lotniczej i kosmicznej. Zasiadał w radzie dyrektorów Maryland Space Business Roundtable, a obecnie jest członkiem rady doradczej College of Engineering na Drexel University. W 2004 roku wrócił do NASA GSFC jako kierownik obserwatorium satelitów z serii Geostationary Operational Environmental Satellite (GOES-R). To nowa generacja zaawansowanych satelitów meteorologicznych opracowywanych przez National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) we współpracy z NASA. **LOT KOSMICZNY:** Misja STS-102 wahadłowca Discovery (8–21 marca 2001 roku) była ósmą misją wahadłowca na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Do jej najważniejszych zadań należało dostarczenie załogi Ekspedycji 2 oraz ładunku w wielofunkcyjnym module logistycznym Leonardo, a także sprowadzenie na Ziemię załogi Ekspedycji 1 i samego modułu Leonardo — wielokrotnego użytku statku transportowego zbudowanego przez Włoską Agencję Kosmiczną. Richards odbył spacer kosmiczny trwający 6 godzin i 21 minut. Misja trwała 307 godzin i 49 minut.