Imię i nazwisko Phillipe Perrin
Data urodzenia 06.01.1963
Narodowość FRA

Misja:

STS-111

Informacje o Phillipe Perrin

**Dane osobowe** Urodził się 6 stycznia 1963 roku w Meknesie w Maroku. Za swoje rodzinne miasto uważa Awinion w Prowansji. Jest żonaty i ma dwoje dzieci. Interesuje się nurkowaniem, narciarstwem, żeglarstwem, wędrówkami, podróżami oraz historią nauki. **Wykształcenie** W 1982 roku rozpoczął naukę w École Polytechnique w Paryżu, którą ukończył w 1985 roku, uzyskując tytuł inżyniera politechniki. W 1993 roku zdobył licencję pilota doświadczalnego w EPNER — francuskiej szkole pilotów doświadczalnych w bazie lotniczej Istres. W 1995 roku uzyskał licencję pilota liniowego. Perrin jest pułkownikiem francuskich sił powietrznych. **Wyróżnienia** W 1996 roku otrzymał odznakę pilota jako najlepszy absolwent kursu. W 1989 roku przyznano mu dwa wyróżnienia francuskich sił powietrznych za zasługi na rzecz bezpieczeństwa lotów. Jest także laureatem francuskiego Medalu Zamorskiego za udział w wojnie w Zatoce Perskiej w 1991 roku oraz dwóch francuskich medali obrony narodowej. **Doświadczenie zawodowe** Przed ukończeniem École Polytechnique odbył służbę wojskową we francuskiej marynarce wojennej. Przeszedł szkolenie z pilotażu okrętów i nawigacji, a także spędził sześć miesięcy na morzu na Oceanie Indyjskim. Po ukończeniu studiów w 1985 roku wstąpił do francuskich sił powietrznych. Odznakę pilota zdobył w 1986 roku, a w latach 1987–1991 służył w 33. Skrzydle Rozpoznawczym w bazie lotniczej w Strasburgu. Pilotował samoloty Mirage F1 CR i brał udział w misjach w Afryce oraz Arabii Saudyjskiej. Po ukończeniu EPNER pracował w ośrodku prób w Bretigny, uczestnicząc w różnych programach testowych. W 1992 roku został czasowo oddelegowany do francuskiej agencji kosmicznej CNES i wysłany na dwumiesięczne szkolenie do Gwiezdnego Miasteczka w Rosji. W 1993 roku objął stanowisko starszego oficera operacyjnego w 2. Skrzydle Obrony Powietrznej w bazie w Dijon, uczestnicząc w operacji Southern Watch. W 1995 roku wrócił do ośrodka prób w Bretigny jako zastępca głównego pilota, odpowiadając za rozwój samolotu Mirage 2000-5. W lipcu 1996 roku CNES ogłosiła, że Perrin został wybrany na astronautę, i skierowała go na szkolenie dla kandydatów na astronautów NASA w Houston w Teksasie. Do Johnson Space Center przybył w sierpniu 1996 roku. Po dwóch latach szkolenia i oceny uzyskał kwalifikacje do lotów jako specjalista misji. Początkowo wykonywał zadania techniczne w dziale systemów i operacji statków kosmicznych Biura Astronautów, zajmując się zagadnieniami współpracy człowieka z maszyną w programach modernizacji promów kosmicznych, X-38 i ATV. Perrin odbył 26 misji bojowych i wylatał ponad 3000 godzin na ponad 30 typach samolotów — od myśliwców odrzutowych po Airbusy. **Loty kosmiczne** W dniach 5–19 czerwca 2002 roku uczestniczył jako specjalista misji (MS1) w locie STS-111 na pokładzie promu kosmicznego Endeavour. Misja dostarczyła na Międzynarodową Stację Kosmiczną nową załogę oraz zbudowaną w Kanadzie mobilną platformę dla ramienia robotycznego stacji. Na Ziemię powróciła również załoga Ekspedycji 4, która spędziła na orbicie sześć i pół miesiąca. Lot trwał 13 dni, 20 godzin i 35 minut. Podczas startu Perrin przebywał w kokpicie. W czasie pobytu na orbicie przygotował i przeprowadził trzy udane spacery kosmiczne. W trakcie dwóch pierwszych pomagał instalować mobilną platformę bazową (MBS), a podczas trzeciego, w trybie pilnym, naprawił ramię robotyczne stacji, wymieniając jeden z jego przegubów. Łącznie spędził poza stacją około 19 godzin. W czasie misji obsługiwał również ramię robotyczne i pod koniec lotu umieścił moduł logistyczny MPLM z powrotem w ładowni promu. Odpowiadał także za komputery przenośne i pełnił funkcję głównego inżyniera pokładowego (MS2) podczas manewrów zbliżania. **Ostatnie stanowiska** W grudniu 2002 roku Perrin dołączył do korpusu astronautów Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), którego siedziba mieści się w Europejskim Centrum Astronautów w Kolonii. Po zakończeniu okresu zapoznawczego miał wspierać prace inżynieryjne nad europejskim bezzałogowym statkiem transportowym ATV w centrum kontroli misji w Tuluzie. W maju 2004 roku został pilotem doświadczalnym w firmie Airbus Industrie w Tuluzie.