Imię i nazwisko Roger Crouch
Data urodzenia 12.09.1940
Narodowość USA

Misje:

  • STS-83
  • STS-94

Informacje o Roger Crouch

DANE OSOBOWE: Urodził się 12 września 1940 roku w Jamestown w stanie Tennessee. Mieszka w Waszyngtonie wraz z żoną, z domu Anne Novotny. Ma troje dorosłych dzieci: Melanie, Kevina i Kenyona. Jego matka, Maxine Crouch, mieszka w Jamestown, a teściowa, Helene Novotny, w Marston w stanie Maryland. Interesuje się podróżami, fotografią, sportem, biwakowaniem, wędrówkami, wędkarstwem i raftingiem na rwących rzekach. WYKSZTAŁCENIE: W 1962 roku uzyskał licencjat z fizyki w Tennessee Polytechnic Institute, a następnie tytuł magistra (1968) i doktora (1971) fizyki w Virginia Polytechnic Institute. W latach 1979–1980 był naukowcem wizytującym w Massachusetts Institute of Technology. DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE: Po przejściu na emeryturę z NASA i MIT obecnie doradza różnym firmom oraz wygłasza inspirujące i popularyzujące naukę wykłady dla szerokiego grona odbiorców. W 2005 roku pełnił funkcję łącznika ds. szkolnictwa wyższego w Dyrekcji Systemów Eksploracyjnych NASA. W latach 2000–2004 był głównym naukowcem programu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, a w latach 1998–2000 — głównym naukowcem w Biurze Nauk o Życiu i Mikrograwitacji w centrali NASA. W latach 1996–1998 zajmował się szkoleniem załóg oraz przygotowaniami do lotów i działaniami po ich zakończeniu. W latach 1985–1996 kierował Wydziałem Mikrograwitacji i Zastosowań Kosmicznych. Był naukowcem programowym podczas pięciu misji Spacelab. Współorganizował i współprzewodniczył grupom roboczym ds. nauki o mikrograwitacji, tworzonym przez NASA i agencje kosmiczne z Europy, Francji, Niemiec, Japonii i Rosji. Był także pierwszym współprzewodniczącym Międzynarodowej Grupy ds. Strategicznego Planowania Badań Mikrograwitacyjnych, w której uczestniczyła również Kanada. Kierował eksperymentem przeprowadzonym w aparaturze Materials Experiment Apparatus podczas misji D-1 w 1985 roku. W latach 1962–1985 pracował jako kierownik zespołu i naukowiec w Langley Research Center NASA, gdzie badał wpływ konwekcji na właściwości materiałów półprzewodnikowych. W latach 1977–1985 kierował eksperymentami w ramach programu lotów MSAD. Prowadził badania nad różnymi metodami wzrostu kryształów półprzewodnikowych, elektrycznymi i optycznymi właściwościami materiałów, urządzeniami elektronicznymi do teledetekcji i wyświetlaczami płaskimi, a także ochroną termiczną statków kosmicznych podczas powrotu na Ziemię. Opublikował ponad 40 artykułów naukowych oraz przygotował ponad 50 sprawozdań z konferencji technicznych. DOŚWIADCZENIE W LOTACH KOSMICZNYCH: Jako specjalista ładunku uczestniczył w misjach STS-83 (4–8 kwietnia 1997 roku) i STS-94 (1–17 lipca 1997 roku), spędzając w kosmosie ponad 471 godzin. Misja STS-83, podczas której realizowano program Spacelab Microgravity Science Laboratory (MSL-1), została skrócona z powodu awarii jednego z ogniw paliwowych wahadłowca. Trwała 95 godzin i 12 minut; w jej trakcie pokonano 1,5 miliona mil i wykonano 63 okrążenia Ziemi. STS-94 była powtórzeniem misji MSL-1 i koncentrowała się na badaniach materiałowych oraz procesach spalania. Trwała 376 godzin i 45 minut; wahadłowiec pokonał 6,3 miliona mil i wykonał 251 okrążeń Ziemi. Wcześniej szkolił się jako rezerwowy specjalista ładunku misji STS-42, pierwszej misji Międzynarodowego Laboratorium Mikrograwitacyjnego, która odbyła się w styczniu 1992 roku. WYRÓŻNIENIA: Nagroda za wybitne osiągnięcia absolwenta Virginia Tech (1998); tytuł wybitnego absolwenta Tennessee Technological University (1997); dwa Medale Lotów Kosmicznych NASA (1997); Nagroda NASA za Wyjątkowe Wyniki (1989); Nagroda NASA za Szczególne Osiągnięcia (1983); certyfikaty patentowe i zgłoszenia patentowe z lat 1975, 1985, 1986 i 1987; certyfikaty za innowacje technologiczne z lat 1973, 1976, 1979, 1980, 1981, 1985, 1986 i 1987; stypendium Floyd Thompson Fellowship (1979–1980). CZŁONKOSTWO: American Physical Society, American Association for Crystal Growth, Association of Space Explorers, Sigma Pi Sigma i Kappa Mu Epsilon.