| Imię i nazwisko | Ronald Garan Jr. |
| Data urodzenia | 30.10.1961 |
| Narodowość | USA |
DANE OSOBOWE: Urodził się 30 października 1961 roku w Yonkers w stanie Nowy Jork. Jest mężem Carmel Courtney, pochodzącej z Brooklynu w Nowym Jorku i Scranton w Pensylwanii. Mają trzech synów. Jego ojciec, Ronald Garan senior, mieszka w Yonkers, a matka, Linda Lichtblau, mieszka w Port St. Lucie na Florydzie wraz z mężem, Peterem Lichtblau. WYKSZTAŁCENIE: W 1979 roku ukończył Roosevelt High School w Yonkers. W 1982 roku uzyskał licencjat z ekonomii biznesu w SUNY College at Oneonta. W 1994 roku zdobył tytuł magistra nauk lotniczych na Embry-Riddle Aeronautical University, a w 1996 roku — tytuł magistra inżynierii lotniczej i kosmicznej na University of Florida. ORGANIZACJE: Society of Experimental Test Pilots, Engineers Without Borders, Association of Space Explorers, rada Launch.org oraz założona przez niego Manna Energy Foundation. NAGRODY: Odznaczenia wojskowe: Legion Zasługi, Zaszczytny Krzyż Lotniczy za męstwo w walce, Medale za Zasługi, Medale Lotnicze, Medale za Osiągnięcia w Lotnictwie, nagroda Sił Powietrznych za wybitną służbę jednostki z wyróżnieniem za męstwo, nagroda za służbę humanitarną, Medal Wyzwolenia Kuwejtu i inne odznaczenia za służbę. Otrzymał także Medal za Wybitną Służbę NASA, dwa Medale Lotów Kosmicznych NASA, nagrodę NASA za szczególne osiągnięcia, Medal NASA za Wyjątkowe Osiągnięcia, nagrodę Rosyjskiej Agencji Kosmicznej za współpracę międzynarodową w dziedzinie eksploracji kosmosu oraz Medal „Lot Jurija Gagarina” Federacji Kosmonautyki Rosji. WYRÓŻNIENIA: Tytuł wybitnego absolwenta i nagroda za najlepsze wyniki w nauce w Szkole Broni Myśliwskiej Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych; dwukrotnie wyróżniony jako najlepszy instruktor-pilot w tej szkole; nagroda im. generała porucznika Claire Lee Chennaulta, przyznawana przez Szkołę Broni Sił Powietrznych i Centrum Uzbrojenia oraz Taktyki Sił Powietrznych; tytuł wybitnego absolwenta Squadron Officers School; nagroda za najlepsze wyniki w szkoleniu F-16 Replacement Training Unit; nagroda Spirit of Yuri’s Night za 2011 rok; doktorat honoris causa nauk State University of New York. DOŚWIADCZENIE: W 1984 roku Garan otrzymał stopień podporucznika Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, a w 1985 roku ukończył szkolenie lotnicze w bazie Vance w Oklahomie. Po szkoleniu na samolotach F-16 w bazie Luke w Arizonie trafił do bazy Hahn w ówczesnych Niemczech Zachodnich. W latach 1986–1988 służył tam jako pilot F-16 gotowy do działań bojowych w 496. Taktycznej Eskadrze Myśliwskiej. W marcu 1988 roku przeniesiono go do 17. Eskadry Taktycznej w bazie Shaw w Karolinie Południowej, gdzie był instruktorem i pilotem-ewaluatorem, a także pilotem F-16 gotowym do walki. W 1989 roku ukończył Szkołę Broni Myśliwskiej Sił Powietrznych, po czym wrócił do 17. Eskadry jako oficer odpowiedzialny za uzbrojenie. Od sierpnia 1990 do marca 1991 roku uczestniczył w operacjach Desert Shield i Desert Storm w Azji Południowo-Zachodniej, wykonując misje bojowe na F-16. W 1991 roku został instruktorem w Szkole Broni Sił Powietrznych w bazie Nellis w Nevadzie, gdzie pełnił również funkcje dowódcy lotu i zastępcy oficera operacyjnego. W 1994 roku przeniesiono go do 39. Eskadry Testów Lotniczych w bazie Eglin na Florydzie. Pracował tam jako pilot doświadczalny i główny pilot F-16. W latach 1997–1998 kształcił się w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej w bazie Patuxent River w stanie Maryland. Następnie wrócił do 39. Eskadry, gdzie kierował Połączonym Zespołem Testowym pocisku Joint Air-to-Surface Standoff Missile. W chwili wyboru do programu astronautycznego był oficerem operacyjnym 40. Eskadry Testów Lotniczych. Wylatał ponad 5000 godzin na przeszło 30 typach samolotów. Zakończył służbę w Siłach Powietrznych 1 czerwca 2009 roku. KARIERA W NASA: W lipcu 2000 roku NASA wybrała Garana na pilota; szkolenie rozpoczął w sierpniu tego samego roku. Po dwóch latach szkolenia i oceny otrzymał zadania techniczne w oddziałach astronautycznych zajmujących się stacją kosmiczną i lotami wahadłowców. Wspierał zarówno dochodzenie w sprawie katastrofy Columbii, jak i działania na rzecz wznowienia lotów. W kwietniu 2006 roku wziął udział w misji NEEMO 9, wspólnym przedsięwzięciu NASA i NOAA, stając się akwanautą. Osiemnastodniowa misja badawcza odbywała się w Aquarius — jedynym na świecie podwodnym laboratorium badawczym. Sześcioosobowa załoga opracowywała procedury eksploracji powierzchni Księżyca i zastosowania technologii telemedycznych, wspierając krajową wizję eksploracji kosmosu. Garan pracował również w ramach inicjatywy NASA Open Government, której celem było tworzenie innowacyjnych form współpracy w administracji, przemyśle i ze społecznościami na całym świecie. Później został oddelegowany z NASA do Amerykańskiej Agencji ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID), gdzie pomagał wdrażać nowoczesne technologie w rozwiązywaniu problemów krajów rozwijających się. Zainicjował tam program Unity Node, wspierający współpracę organizacji humanitarnych z całego świata na rzecz wspólnych celów. We wrześniu 2013 roku odszedł z agencji, by kontynuować te działania jako osoba prywatna, przedstawiać imponujące osiągnięcia amerykańskich i międzynarodowych programów kosmicznych w ramach inicjatywy Fragile Oasis oraz rozwijać przedsięwzięcia społeczne pomagające rozwiązywać problemy naszej planety. LOTY KOSMICZNE: Pierwszy lot kosmiczny odbył w 2008 roku w ramach misji STS-124, jako specjalista misji nr 2 i inżynier pokładowy podczas startu oraz lądowania. Wahadłowiec Discovery wystartował 31 maja i wrócił na Ziemię 14 czerwca. Był to 123. lot wahadłowca i 26. misja wahadłowca do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Discovery wystartował z Centrum Kosmicznego Kennedy’ego na Florydzie i 2 czerwca zacumował przy stacji, dostarczając japoński moduł laboratoryjny Kibo oraz jego system zdalnego manipulatora. Załoga przywiozła 11-metrowe laboratorium Kibo i dołączyła do niego moduł magazynowy montowany na dachu. Podczas trzech spacerów kosmicznych Garan spędził poza stacją łącznie 20 godzin i 32 minuty, wykonując prace konserwacyjne oraz przygotowując ramię robotyczne nowego modułu do działania. Misja zakończyła się po 218 okrążeniach Ziemi i przebyciu 5 735 643 mil; trwała 13 dni, 18 godzin, 13 minut i 7 sekund. Wyprawy 27 i 28 były jego drugą misją kosmiczną. Podróż na Międzynarodową Stację Kosmiczną rozpoczął 4 kwietnia 2011 roku, startując z kosmodromu Bajkonur na pokładzie statku Sojuz nazwanego „Gagarin”. Rakieta wystartowała z tej samej platformy, z której niemal 50 lat wcześniej wyruszył Jurij Gagarin. Na stacji załoga kontynuowała różnorodne eksperymenty w warunkach mikrograwitacji i przyjęła zaopatrzenie z dwóch misji wahadłowców, w tym z ostatniego lotu wahadłowca do stacji. Garan uczestniczył w ostatnim spacerze kosmicznym realizowanym z udziałem wahadłowca, podczas misji STS-135. Wyprawa 28 zakończyła się lądowaniem w Kazachstanie 15 września 2011 roku. W ciągu 164 dni w kosmosie załoga przebyła 65 340 224 mile i wykonała 2624 okrążenia Ziemi. Garan spędził 18 dni na dnie oceanu. W kosmosie przebywał ponad 178 dni, pokonując 71 075 867 mil w trakcie 2842 okrążeń Ziemi. Odbył cztery spacery kosmiczne, które łącznie trwały 27 godzin i 3 minuty.