| Imię i nazwisko | Terrence Wilcutt |
| Data urodzenia | 31.10.1949 |
| Narodowość | USA |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 31 października 1949 roku w Russellville w stanie Kentucky. Lubi latanie, bieganie, podnoszenie ciężarów i stolarstwo. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1967 roku ukończył Southern High School w Louisville w stanie Kentucky, a w 1974 roku uzyskał licencjat z matematyki na Western Kentucky University. **ORGANIZACJE:** Jest członkiem Society of Experimental Test Pilots (SETP). **WYRÓŻNIENIA:** Otrzymał Medal za Wybitną Służbę Obronną, dwa Medale Lotu Kosmicznego NASA, Medal Pochwalny Marynarki Wojennej oraz Wstęgę Służby Morskiej. Ukończył z wyróżnieniem szkołę pilotów doświadczalnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. **DOŚWIADCZENIE:** Po ukończeniu studiów w 1974 roku przez dwa lata uczył matematyki w szkole średniej, a następnie wstąpił do Korpusu Piechoty Morskiej. W 1976 roku otrzymał stopień oficerski, a w 1978 roku uzyskał kwalifikacje pilota. Po wstępnym szkoleniu na samolotach F-4 Phantom w jednostce VMFAT-101 został przydzielony do VMFA-235 w Kaneohe na Hawajach. Służąc tam, ukończył szkolenie w Naval Fighter Weapons School (Topgun) i odbył dwa zagraniczne rejsy do Japonii, Korei i na Filipiny. W 1983 roku zakwalifikowano go do szkolenia na F/A-18. Następnie w jednostce VFA-125 w Lemoore w Kalifornii szkolił pilotów w zakresie użycia uzbrojenia F/A-18 i manewrowania w walce powietrznej. W 1986 roku został przyjęty do szkoły pilotów doświadczalnych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (USNTPS), którą ukończył z wyróżnieniem. Po studiach pracował jako pilot doświadczalny i kierownik projektów w Strike Aircraft Test Directorate (SATD) w Naval Aircraft Test Center w Patuxent River w stanie Maryland. Testował tam samoloty F/A-18 Hornet, A-7 Corsair II, F-4 Phantom oraz wiele innych maszyn, uczestnicząc w różnorodnych projektach i programach o klauzuli tajności. Wylatał ponad 4400 godzin na przeszło 30 typach samolotów. **DOŚWIADCZENIE W NASA:** NASA wybrała Wilcutta w styczniu 1990 roku, a w lipcu 1991 roku został astronautą. Do jego obowiązków technicznych należały prace nad silnikiem głównym promu kosmicznego i zbiornikiem zewnętrznym, a także wsparcie startów i lądowań wahadłowców w Kennedy Space Center na Florydzie. Zajmował się również zagadnieniami technicznymi w dziale rozwoju operacyjnego Biura Astronautów. Odbył dwa loty kosmiczne i spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 512 godzin. Był pilotem misji STS-68 (30 września–11 października 1994 roku) oraz STS-79 (16–26 września 1996 roku). Miał dowodzić załogą STS-89, ósmej z dziewięciu planowanych misji połączenia wahadłowca z rosyjską stacją kosmiczną Mir. Start promu Discovery zaplanowano na styczeń 1998 roku. Misja STS-68, realizowana w ramach programu Space Radar Lab-2 (SRL-2), wystartowała z Kennedy Space Center 30 września 1994 roku. Był to drugi z trzech lotów zaawansowanego systemu radarowego SIR-C/X-SAR (Spaceborne Imaging Radar-C/X-Band Synthetic Aperture Radar), prowadzonego w ramach programu NASA „Misja na rzecz planety Ziemia”. Na pokładzie znalazł się także MAPS — przyrząd do pomiaru zanieczyszczenia tlenkiem węgla z satelitów. Radary i MAPS pracowały w ładowni promu Endeavour, badając powierzchnię i atmosferę Ziemi, tworząc obrazy radarowe oraz mapując globalne emisje i przemieszczanie się zanieczyszczeń tlenkiem węgla. Obserwacje załogi prowadzone na bieżąco, wraz z ponad 14 tysiącami fotografii, pomogły zespołowi naukowemu w interpretacji danych. Misja SRL-2 była bardzo udanym sprawdzianem technologii przeznaczonej do długofalowego monitorowania środowiska i geologii Ziemi. Po 183 okrążeniach planety, 11-dniowa misja zakończyła się lądowaniem Endeavour w bazie Edwards w Kalifornii 11 października 1994 roku. STS-79, czwarta wspólna misja amerykańsko-rosyjskiego programu Shuttle–Mir, wystartowała z Kennedy Space Center 16 września 1996 roku. Wahadłowiec dotarł do rosyjskiej stacji Mir, dostarczając zaopatrzenie, personel i sprzęt naukowy do placówki znajdującej się około 386 kilometrów nad Ziemią. Załoga przetransportowała na stację i z powrotem ponad 3,5 tony ładunku. Po raz pierwszy wymieniono amerykańskiego astronautę przebywającego na Mirze: Johna Blahę zastąpiła Shannon Lucid, która wróciła na Ziemię po rekordowym, sześciomiesięcznym pobycie na stacji. Po 160 okrążeniach Ziemi, 10-dniowa misja zakończyła się lądowaniem promu Atlantis w Kennedy Space Center 26 września 1996 roku.