| Imię i nazwisko | Thomas Jones |
| Data urodzenia | 22.01.1955 |
| Narodowość | USA |
**DANE OSOBOWE:** Urodził się 22 stycznia 1955 roku w Baltimore w stanie Maryland. Interesuje się baseballem, pieszymi wędrówkami, jazdą na rowerze, biwakowaniem, narciarstwem i lotami rekreacyjnymi. Jest zapalonym czytelnikiem i autorem; szczególnie interesują go lotnictwo kosmiczne oraz historia wojskowości Stanów Zjednoczonych. **WYKSZTAŁCENIE:** W 1973 roku ukończył Kenwood Senior High School w Essex w stanie Maryland. W 1977 roku uzyskał tytuł licencjata nauk ścisłych w zakresie nauk podstawowych w Akademii Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (USAF) w Colorado Springs, a w 1988 roku — doktorat z nauk planetarnych na Uniwersytecie Arizony w Tucson. **ORGANIZACJE:** Należy do Amerykańskiego Towarzystwa Astronomicznego (Sekcja Nauk Planetarnych), Amerykańskiej Unii Geofizycznej oraz Stowarzyszenia Odkrywców Kosmosu. **WYRÓŻNIENIA:** NASA Space Flight Medal (2001, 1996, 1994), NASA Exceptional Service Award (2000, 1997), NASA Outstanding Leadership Medal (1995), dyplom Komarowa Międzynarodowej Federacji Lotniczej (1997, 1995), członkostwo w Phi Beta Kappa na Uniwersytecie Arizony (1988), stypendium badawcze NASA dla doktorantów (1987), Air Force Commendation Medal (1983), tytuł wybitnego absolwenta Akademii Sił Powietrznych USA oraz wyróżnienie za osiągnięcia w naukach podstawowych (1977), stypendium National Merit (1973) i odznaka Eagle Scout (1969). **DOŚWIADCZENIE:** Po ukończeniu Akademii Sił Powietrznych USA z wyróżnieniem przez sześć lat służył w czynnej służbie jako oficer. Po szkoleniu pilotażowym w Oklahomie latał na bombowcach strategicznych w bazie Carswell w Teksasie. Jako pilot i dowódca samolotu B-52D Stratofortress kierował sześcioosobową załogą bojową. Zanim w 1983 roku odszedł z wojska w stopniu kapitana, zgromadził ponad 2000 godzin nalotu na samolotach odrzutowych. W latach 1983–1988 przygotowywał doktorat na Uniwersytecie Arizony w Tucson. Prowadził badania nad teledetekcją planetoid, spektroskopią meteorytów i wykorzystaniem zasobów kosmicznych. W latach 1989–1990 pracował w Waszyngtonie jako inżynier ds. zarządzania programami w Biurze Rozwoju i Inżynierii CIA, a w 1990 roku dołączył do Science Applications International Corporation jako starszy naukowiec. Opracowywał zaawansowane plany programów dla Wydziału Eksploracji Układu Słonecznego NASA, analizując przyszłe misje robotyczne na Marsa, do planetoid i zewnętrznych obszarów Układu Słonecznego. NASA wybrała go w styczniu 1990 roku. Po rocznym szkoleniu, w lipcu 1991 roku, został astronautą. W 1994 roku jako specjalista misji odbył dwa loty wahadłowcem Endeavour. W kwietniu, podczas misji STS-59 — pierwszego lotu Laboratorium Radaru Kosmicznego (SRL-1) — prowadził prace naukowe na nocnej zmianie. W październiku był dowódcą ładunku podczas misji SRL-2 (STS-68). Pod koniec 1996 roku poleciał wahadłowcem Columbia w misji STS-80, podczas której pomyślnie umieszczono na orbicie, a następnie odzyskano dwa satelity naukowe: ORFEUS/SPAS i Wake Shield Facility. Przyczyniając się do ustanowienia rekordu długości lotu wahadłowca — niemal 18 dni na orbicie — użył ramienia robotycznego Columbii do wypuszczenia satelity Wake Shield, a później przechwycił go z orbity. Ostatni lot kosmiczny odbył w lutym 2001 roku na pokładzie Atlantisa podczas misji STS-98. Wraz z załogą dostarczył na Międzynarodową Stację Kosmiczną amerykański moduł laboratoryjny Destiny, a następnie uczestniczył w jego instalacji podczas trzech spacerów kosmicznych trwających łącznie ponad 19 godzin. Dołączenie Destiny zapewniło pierwszej załodze ekspedycyjnej największą placówkę kosmiczną w historii i zapoczątkowało prowadzenie badań naukowych na pokładzie stacji. W czasie czterech lotów kosmicznych spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 52 dni (1272 godziny), w tym ponad 19 godzin podczas trzech spacerów kosmicznych.