| Imię i nazwisko | Winston Scott |
| Data urodzenia | 06.08.1950 |
| Narodowość | USA |
ŻYCIE OSOBISTE: Urodził się 6 sierpnia 1950 roku w Miami na Florydzie. Jest mężem Marilyn K. Robinson, z którą ma dwoje dzieci. Pasjonuje się sztukami walki i posiada czarny pas drugiego stopnia w karate Shotokan. Interesuje się także muzyką i gra na trąbce w różnych zespołach działających na wybrzeżu Space Coast w rejonie Cape Canaveral. Nadal aktywnie lata, pilotując różne typy samolotów. Jego ojciec, Alston Scott, mieszka w Miami na Florydzie. Matka, Rubye Scott, nie żyje. WYKSZTAŁCENIE: W 1968 roku ukończył Coral Gables High School w Coral Gables na Florydzie. W 1972 roku uzyskał licencjat z muzyki na Florida State University, a w 1980 roku tytuł magistra inżynierii lotniczej w U.S. Naval Postgraduate School. Otrzymał doktoraty honoris causa Florida Atlantic University (1996) i Michigan State University (2007). ORGANIZACJE: American Institute of Aeronautics and Astronautics, Aircraft Owners and Pilots Association, Experimental Aircraft Association, Shotokan Karate Association, Association of International Tohgi Karate-Do oraz Bronze Eagles Association of Texas. DOŚWIADCZENIE: Po ukończeniu Florida State University, w grudniu 1972 roku Scott rozpoczął szkolenie w Naval Aviation Officer Candidate School. Ukończył szkolenie lotnicze na samolotach i śmigłowcach, a w sierpniu 1974 roku uzyskał uprawnienia lotnika marynarki wojennej. Następnie przez cztery lata służył w eskadrze śmigłowców zwalczania okrętów podwodnych HSL-33 w Naval Air Station (NAS) North Island w Kalifornii, pilotując śmigłowiec SH-2F LAMPS. W 1978 roku rozpoczął studia w Naval Postgraduate School w Monterey w Kalifornii, gdzie uzyskał tytuł magistra inżynierii lotniczej ze specjalizacją w awionice. Po szkoleniu na samolocie odrzutowym TA-4J Skyhawk służył w eskadrze myśliwskiej VF-84 w NAS Oceana w Wirginii, pilotując F-14 Tomcat. W czerwcu 1986 roku uzyskał status oficera inżynierii lotniczej i kosmicznej. Pracował jako pilot doświadczalny w Naval Aviation Depot w NAS Jacksonville na Florydzie, latając samolotami F/A-18 Hornet i A-7 Corsair. Kierował również działem wsparcia technicznego. Następnie został zastępcą dyrektora departamentu taktycznych systemów lotniczych w Naval Air Development Center w Warminster w Pensylwanii. Jako pilot projektów badawczo-rozwojowych latał samolotami F-14, F/A-18 i A-7. Zgromadził ponad 5000 godzin lotu na 20 wojskowych i cywilnych typach statków powietrznych oraz wykonał ponad 200 lądowań na pokładach okrętów. Był także wykładowcą inżynierii elektrycznej na Florida A&M University i Florida Community College at Jacksonville. Pod koniec lipca 1999 roku Scott odszedł z NASA i marynarki wojennej, by objąć stanowisko wiceprezesa ds. życia studenckiego na swojej macierzystej uczelni, Florida State University. Pełnił również funkcję zastępcy dziekana FAMU/FSU College of Engineering. W lipcu 2003 roku został dyrektorem wykonawczym Florida Space Authority, doradzając gubernatorowi i parlamentarzystom Florydy w sprawach związanych z astronautyką i lotnictwem w tym stanie. Wykładał także w niepełnym wymiarze godzin aeronautykę w Florida Institute of Technology w Melbourne. We wrześniu 2006 roku objął stanowisko wiceprezesa i zastępcy dyrektora generalnego działu kontraktów inżynieryjnych i naukowych Jacobs Engineering w Houston w Teksasie. Jego książka „Reflections From Earth Orbit” ukazała się w lipcu 2005 roku nakładem Apogee Books, C.G. Publishers. DOŚWIADCZENIE W LOTACH KOSMICZNYCH NASA: W marcu 1992 roku Scott został wybrany przez NASA, a w sierpniu tego samego roku rozpoczął pracę w Johnson Space Center. Był specjalistą misji STS-72 w 1996 roku i STS-87 w 1997 roku. Spędził w kosmosie łącznie 24 dni, 14 godzin i 34 minuty, w tym odbył trzy spacery kosmiczne trwające łącznie 19 godzin i 26 minut. Misja STS-72 na pokładzie Endeavour (11–20 stycznia 1996 roku) trwała dziewięć dni. Załoga przechwyciła satelitę Space Flyer Unit, wystrzelonego z Japonii dziesięć miesięcy wcześniej, a także umieściła na orbicie i odzyskała satelitę OAST-Flyer. Przeprowadzono również dwa spacery kosmiczne, podczas których testowano techniki planowane do wykorzystania przy budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Wahadłowiec okrążył Ziemię 142 razy i pokonał 3,7 miliona mil. Scott spędził w przestrzeni kosmicznej 214 godzin i 41 sekund, a jego pierwszy spacer kosmiczny trwał 6 godzin i 53 minuty. Misja STS-87 (19 listopada–5 grudnia 1997 roku), czwarty amerykański lot z ładunkiem do badań mikrograwitacyjnych, obejmowała eksperymenty nad wpływem nieważkości na różne procesy fizyczne oraz obserwacje zewnętrznych warstw atmosfery Słońca. Scott odbył dwa spacery kosmiczne. Podczas pierwszego, trwającego 7 godzin i 43 minuty, ręcznie przechwycił satelitę Spartan oraz testował narzędzia i procedury przydatne przy przyszłej budowie stacji kosmicznej. Drugi spacer trwał pięć godzin i również obejmował testy związane z montażem stacji. Misja zakończyła się po 252 okrążeniach Ziemi; wahadłowiec pokonał 6,5 miliona mil w ciągu 376 godzin i 34 minut.