Hera po raz pierwszy rozdzieliła Didymos i Dimorphos
Sonda Hera Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) do obrony planetarnej po raz pierwszy rozdzieliła dwa docelowe asteroidy Didymos i Dimorphos, ujawniając binarną naturę systemu Didymos, który obecnie znajduje się około 197 milionów kilometrów od Ziemi.
Hera sfotografowała Didymos i Dimorphos przy użyciu swojej monochromatycznej kamery Asteroid Framing Camera wieczorem w piątek 18 października, będąc w odległości 1280 km od tej pary asteroidów.
"Dzięki temu obrazowi mniejsza asteroida Dimorphos staje się po raz pierwszy widoczna," wyjaśnia Michael Kueppers. "Przed tym pozyskaniem sonda wciąż rozpoznawała system Didymos jako pojedynczy punkt. Teraz, chociaż Dimorphos składa się na tym początkowym obrazie zaledwie z jednego piksela, wyraźnie oddziela się od swojego macierzystego ciała."
Ten pierwszy obraz powstał po sukcesie manewrów hamowania Hera, przeprowadzonych wcześniej w tym miesiącu. Para odpalonych silników napędowych w odstępach tygodni spowolniła statek do zaledwie 20 m/s względem dwóch docelowych asteroid, umożliwiając mu stopniowe zbliżanie się w sposób precyzyjnie dopasowany.
Dimorphos ma średnicę 151 m i jest wielkości Wielkiej Piramidy w Gizie, podczas gdy asteroida Didymos o średnicy 780 m jest nieco mniejsza niż Burj Khalifa w Dubaju, najwyższy budynek na świecie. Para krąży wokół siebie w średniej odległości około 1,15 km, z Dimorphos krążącym wokół swojego macierzystego ciała z prędkością około 18 cm/s.
"Po raz pierwszy widzimy, oczami samej Hery, ten podwójny system asteroidów, do którego misja została zaprojektowana i zbudowana," dodaje Ian Carnelli, kierownik misji.
"Nasze obserwacje staną się znacznie ostrzejsze, gdy Hera zbliży się. Ujawnimy pierwsze szczegółowe obrazy Dimorphos - pierwszego obiektu w Układzie Słonecznym, którego ruch orbitalny został mierzalnie przesunięty przez ludzką działalność - 25 listopada."
26 września 2022 Dimorphos stał się przedmiotem ogromnego eksperymentu obrony planetarnej, gdy statek kosmiczny NASA DART uderzył w mniejszą asteroidę z prędkością 6,1 km/s. Następujące zderzenie posłało chmurę odłamków na odległość 10 000 km w przestrzeni, a także spowolniło jej ruch orbitalny o około 33 minuty.
Ale wciąż pozostają kluczowe nieznane, które trzeba wyjaśnić, aby przekształcić tę metodę kinetycznego uderzenia w dobrze zrozumianą technikę obrony planetarnej: co uderzenie zrobiło z samą asteroidą? Czy pozostawiło krater, czy całkowicie przekształciło ciało Dimorphos? Jaki jest dokładny skład, struktura i masa Dimorphos - i które właściwości wyjaśniają odchylenie toru o wiele większe niż przewidywały to symulacje impaktu?
W nadchodzących miesiącach Hera przeprowadzi dokładne badanie miejsca zderzenia Dimorphos, wykorzystując wiele instrumentów i wysyłając parę CubeSaty o wymiarach pudełka na buty do jeszcze bliższego przeglądu, ostatecznie prowadząc do lądowania.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
