Księżycowy orbiter wśród nadchodzących zleceń NASA CLPS
NASA planuje w tym roku przyznać trzy kolejne misje księżycowe w ramach komercyjnego programu CLPS, w tym orbiter, który ma zastąpić Lunar Reconnaissance Orbiter.
Podczas wyników finansowych w tym tygodniu kierownictwo Firefly Aerospace i Intuitive Machines - firm, które dostarczyły statki kosmiczne na Księżyc w ramach CLPS - powiedziały, że spodziewają się przydziału jeszcze trzech zleceń w bieżącym roku.
Dwa najbliższe zlecenia CLPS będą misjami lądowników, które od początku programu stanowiły znaczną część zadań. Firmy nie ujawniły szczegółów tych misji.
Trzecie zlecenie miałoby obejmować usługę obrazowania z orbity, czyli mapowanie Księżyca, i miałoby zastąpić LRO - tak oceniono podczas konferencji. CEO Firefly Jason Kim wspomniał o planie z końca lata lub początku jesieni dla orbitera-surveillera, a Steve Altemus z Intuitive Machines wskazał na podobne zlecenie dla mapowania powierzchni w miejsce LRO.
NASA opracowała LRO dwie dekady temu w ramach wcześniejszego programu Wizja Eksploracji Kosmosu. LRO, wystrzelony w 2009 roku, posiada wysokorozdzielczą kamerę i inne instrumenty do badań Księżyca. Statek nadal działa w przedłużonej misji do 2028 roku.
Statek zestarzał się, a od lat naukowcy domagają się stworzenia jego następcy, by kontynuować księżycowe badania i wspierać przyszłe misje lądowników, a w 2022 roku sugerowano opracowanie długowiecznego, zintegrowanego orbiteru z nowoczesnymi instrumentami, które mogłyby zastąpić LRO.
NASA nie ujawnia jeszcze planów dotyczących następczyni LRO ani w ramach CLPS, ani innymi drogami. Nie podaje zbyt wielu szczegółów dotyczących przyszłych zleceń CLPS ani dat wyborów; harmonogram misji na oficjalnej stronie nie obejmuje niektórych nagród ani aktualizacji dla innych.
Obie firmy mają dobre pozycje do prowadzenia misji obrazowania księżycowego z orbity. Firefly zapowiedział w 2025 roku rozwinięcie komercyjnej usługi obrazowania Księżyca pod nazwą Ocula, wykorzystującej kamery zamontowane na platformie Elytra, towarzyszące przyszłym misjom lądowników Blue Ghost. Intuitive Machines ma kontrakt NASA na obsługę kamer wysokiej rozdzielczości na LRO, a także kamerę ShadowCam opracowaną dla misji Danuri na Księżycu z użyciem kamer NASA.
Obie firmy mają także zaległości w czterech misjach lądowników CLPS. Zlecenie CS-8, przyznane w czerwcu i obejmujące dwa lądowniki dla trzeciej firmy (obecnie Voyager Lunar Systems), a cztery lądowniki w CS-8 będą wyposażone w identyczny zestaw instrumentów.
Firmy powiedziały, że celem zlecenia CS-8 jest wykazanie możliwości szybkiej produkcji standaryzowanego lądownika.
Kierownik Firefly, Jason Kim, zaznaczył, że najważniejsze jest szybkie zaprezentowanie możliwości dotarcia na Księżyc w krótszych cyklach produkcyjnych i wprowadzenie gotowego do produkcji Blue Ghost na linię wytwórczą.
Altemus powiedział, że spodziewa się finalnego zlecenia w ramach oryginalnego kontraktu CLPS CP-32 na początku przyszłego roku; NASA następnie przejdzie na nowy kontrakt CLPS 2.0 z terminem złożenia wniosków pod koniec czerwca.
Obie firmy ubiegają się o ten kontrakt, który ma mieć maksymalną wartość 10 miliardów dolarów przez 10 lat, z możliwością przedłużenia o kolejne pięć lat, co mogłoby podnieść wartość do 15 miliardów.
Obie planują oferować większe lądowniki w CLPS 2.0. Podczas gdy większość misji Intuitive Machines korzystała z lądownika Nova-C o około 100 kilogramach ładunku, w marcu zlecono IM-6 misję z większym lądownikiem Nova-D, zdolnym dostarczyć około 500 kg; firma rozważa budowę drugiego Nova-D równolegle do IM-6, jeszcze bez kontraktu, z planem na potwierdzenie w 2029 roku.
Firmy rozważają także większe lądowniki mogące wspierać planowaną bazę księżycową; Altemus wspomniał o możliwości modyfikacji konfiguracji trzech silników Nova-D, by umożliwić dostarczenie nawet do jednej tony masy na powierzchnię, co wymagałoby dopracowania napędu. To część przygotowań do CLPS 2.0 i opracowania drogi do cięższych ładunków.
Kim dodał, że Firefly planuje także zwiększyć możliwości swoich lądowników Blue Ghost i przeniesienie doświadczeń z pierwszej misji na większy pojazd, by móc zabrać jeszcze większe ładunki i objętości na Księżyc, wspierając realizację infrastruktury bazy. Szczegóły większych lądowników pozostają poufne, ale opisano koncepcję modularnego podejścia, które można rozbudować do ładunków ważących kilka ton.
W planach firmy jest także stworzenie architektury wykorzystującej wspólne komponenty z wcześniejszych lądowań, ale powiększonej do większych rozmiarów, objętości i masy, by niezawodnie dostarczać infrastruktury ładunek na Księżyc w przypadku ładunku wielotonowego.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
