SDSAT

Informacje o SDSAT

Latajcie razem po tej samej orbicie i prowadźcie sieciową komunikację między satelitami oraz zapewniajcie wysoki stopień autonomii systemu. Poprzez ARCE-1 Uniwersytet Południowej Florydy ma na celu demonstrowanie algorytmów i systemów sprzętowych niezbędnych do obsługi dużych konstelacji satelitów LEO, które będą inteligentnie rekonfigurować się wokół różnych zadań, łagodnie radzić sobie ze satelitami wadliwymi i uszkodzonymi oraz działać z minimalnym nadzorem ze strony operatorów na Ziemi. Misja: badania komunikacji sieciowej między satelitami wspierające autonomię systemu dla globalnej komunikacji. Trzy identyczne satelity CubeSat zostaną wystrzelone z tego samego pojazdu; po rozmieszczeniu rozpoczną zautomatyzowany proces uruchomieniowy, który obejmuje rozmieszczenie anten i paneli słonecznych z opóźnieniem czasowym, kontrole systemu i krzyżowe łącza o niskim poborze mocy do innych satelitów w celu przeniesienia raportów uruchomieniowych i szacowanych parametrów orbitalnych. Na pokładzie statku kosmicznego zostanie zamontowany tunowalny SDR (software-defined radio), który umożliwi wiele schematów komunikacyjnych, od FSK o niskiej przepustowości po QAM o wysokiej przepustowości, aby wspierać różnorodne wymagania dotyczące przekazu w dowolnym momencie podczas pasa nad Ziemią. Po pomyślnym uruchomieniu satelity będą oczekiwać na kontakt z naziemną stacją zlokalizowaną w Tampie, na Florydzie, aby wejść w główną fazę misji, w której główną funkcją jest przekazywanie wiadomości z naziemnej stacji w Tampie do tej samej stacji (aby udowodnić możliwości przechowywania i przekazywania wiadomości) lub do wyznaczonej później stacji pomocniczej lub mobilnej; ponadto satelity będą autonomicznie określać swój stan orbitalny i zbliżenie do docelowych celów dla każdej wiadomości, ograniczając transmisje do ilości niezbędnej do skutecznego zakończenia dostawy wiadomości. Nowatorska sztuczna inteligencja na pokładzie, która decyduje, kiedy umieścić satelitę w określonym trybie lotu (np. tryb czuwania, przygotowanie do transmisji, obsługa usterek itp.). Ten system AI na pokładzie będzie również zarządzać trasowaniem wiadomości w celu optymalizacji dostarczania wiadomości do dowolnego miejsca na świecie poprzez przechowywanie i przekazywanie, łącza krzyżowe i optymalne planowanie zużycia energii. Komunikacja z naziemną stacją będzie prowadzona przez studentów inżynierii na poziomie licencjackim i magisterskim, wielu z nich uzyska licencję dla tego konkretnego celu, a niektórzy będą używać statku kosmicznego jako poligonu testowego dla badań magisterskich dotyczących projektowania anten i układów RF.