Chiny wystrzeliły tajemniczą parę satelitów TJS-27 wokół nowej generacji Tianlian
Najnowsza chińska misja polega na wyniesieniu dwóch tajemniczych satelitów na zupełnie nową orbitę, co ma wzmocnić możliwości łączności kosmicznej.
Rakieta Long March 6A wystartowała z Taiyuan Satellite Launch Center o 21:00 czasu wschodniego 29 lipca (01:00 UTC, 30 lipca). Chińska Korporacja Nauki i Technologii Kosmicznej poinformowała o powodzeniu misji, podając, że ładunkiem były satelity testowe technologii komunikacyjnych 27A i 27B.
Według CASC satelity będą wykorzystywane głównie do łączności satelitarnej, transmisji w telewizji i nadawania, przesyłu danych oraz prowadzenia odrębnych eksperymentów technologicznych i weryfikacyjnych; zaangażowane w prace były również CAST i SAST, które opracowały TJS-27A i TJS-27B.
Amerykańskie Siły Kosmiczne śledzą obecnie parę na wysokości około 1 153 km i inklinacji 64,8 stopnia. Były astrofizyk Jonathan McDowell skomentował na platformie społecznościowej, że orbity te są charakterystyczne dla satelitów wywiadu elektronicznego typu time-delay-of-arrival (TDOA); w USA system NOSS opisuje satelity rozpoznawcze. Zauważył także, że wcześniejsze chińskie misje w tej orbicie były oznaczane Yaogan, a nie TJS.
TJS-27A i 27B, wystrzelone 30 lipca, obserwowane są przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych na orbicie około 1 155 km i nachyleniu 63,4 stopnia, typowych dla satelitów wywiadu elektroncznego typu TDOA (NOSS). Poprzednie chińskie misje w tej orbicie były oznaczane Yaogan.
Takiego typu satelity prawdopodobnie służą do gromadzenia wywiadu elektronicznego (ELINT) i wywiadu sygnałowego (SIGINT). Satelity Yaogan i NOSS zwykle wystrzeliwane są w triadach, tworząc trójkątne układy orbitalne. Nie wiadomo, czy TJS-27A i 27B będą działać jako para, staną się początkiem częściowej konstelacji, czy będą wdrożeniem innego podejścia.
Satelity TJS to zaszyfrowane jednostki, które do tej misji były w dużej mierze rozmieszczane na orbitach geostacjonarnych; TJS-13 i TJS-21 trafiły na orbitę Molniya. Z kolei TJS-3, wystrzelony w 2018 roku, uwolnił obiekt, który później wykonywał manewry. Sugeruje to, że był to satelita podrzędny mogący współdziałać z TJS-3. Główny satelita zbliżał się także do satelitów USA. Wydarzenie wystrzelenia TJS-27A i 27B wygląda na dodanie nowego rodzaju misji do serii.
Zachodni analitycy widzą w tej serii misje obejmujące wywiad sygnałowy, wczesne ostrzeganie i inspekcje satelitów na rzecz PLA.
Long March 6A to pierwsza w Chinach rakieta na paliwo ciekłe z dodatkowymi boosterami stałymi. Na początku misji pojawiły się problemy z fragmentami na orbicie po wyniesieniu ładunków. W ramach programu ta platforma była wykorzystywana do wynoszenia satelitów dla megakonstelacji Guowang i Qianfan, a także posłużyła do wyniesienia dwóch satelitów Yaogan-50 na nietypowe, wysokie retrogradujące orbity.
Satelita przekazu danych Tianlian-3 (01)
Zaledwie kilka godzin przed misją TJS-27A i B Chiny uruchomiły pierwszy satelita przekazu danych trzeciej generacji, który pełni podobną funkcję do amerykańskiego systemu Tracking and Data Relay Satellite System (TDRSS), rozmieszczając satelity wokół geostacjonarnej strefy dla nieprzerwanego wsparcia łączności.
Rakieta Long March 7A wystartowała z Wenchang Satellite Launch Center o 7:50 czasu wschodniego (11:50 UTC) 29 lipca, kierując się na orbitę transferową geostacjonarną. CASC ogłosiła powodzenie misji, informując, że ładunkiem był Tianlian-3 (01).
CAST opracowała satelitę jako część programu geostacjonarnego, mającego zapewnić przekazywanie łączności oraz wsparcie w śledzeniu i kontroli dla załogowych statków kosmicznych, stacji Tiangong i innych misji. Start nastąpił mniej niż tydzień po wystrzeleniu Tianlian-2 (06), które zostało zauważone podczas uderzenia pioruna w rakietę Long March 3B na etapie wznoszenia.
Satelity trzeciej generacji opierają się na platformie DFH-4E (rozszerzonej), podczas gdy druga generacja korzystała z klasycznego DFH-4. CAST stwierdził, że Tianlian-3 posiada nową generację zestawów ładunku i lepszą możliwość równoległego przesyłania danych dla wielu użytkowników. Pierwszy Tianlian został wyniesiony w 2008 roku, a druga generacja zaczęła starty w 2019. Pierwsza generacja była wynoszona przez Long March 3C, a sześć satelitów Tianlian-2 trafiło na orbitę Long March 3B.
Kamienie milowe misji i przyszłe ambicje
Te starty stanowiły 52. i 53. misję Chin w 2026 roku, a kraj ma szlak na przekroczenie 100 startów w jednym roku kalendarzowym po raz pierwszy.
Start Long March 7A oznaczał również 50. udanej misji z Wenchangu, otwartego w 2016 roku. Kosmodrom ten był używany do ważnych zadań, takich jak budowa i zaopatrzenie stacji Tiangong oraz prowadzenie misji zwrotu próbek z Marsa i Księżyca. W późniejszym sierpniu planowany jest start Chang'e-7, lądowanie na południowym biegunie Księżyca.
Kosmodrom będzie wspierał transformację chińskich możliwości kosmicznych i ambicji. Obiekty dla rakiet Long March 9 i Long March 10, zaprojektowanych do masa placowych instalacji i załogowych misji księżycowych, są obecnie w budowie w Wenchangu.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
