Hejterzy Artemis, czy możemy prosić o chwilę uwagi?
To trwa zbyt długo i pochłania zbyt dużo. Mimo to temat nie jest omawiany wystarczająco. Nie wydaje mi się, by był dostatecznie przełomowy ani całkiem bezpieczny. Mówię o Artemis ? a także o tym, co większość społeczności kosmicznej przekazuje sobie prywatnie lub w sieci, pełne sensacyjnych wywiadów i nawet emotikonów wymiotów.
Weźmy oddech i spójrzmy na to na spokojnie, dobrze?
Być może nie przekonam każdego, ale wyjaśnię, dlaczego uważam, że Artemis ma znaczenie, dlaczego powinniśmy celebrować sukcesy programu, nawet jeśli wymaga on usprawnień, dlaczego porównania do Apollo bywają męczące i dlaczego ta misja jest historyczna oraz inspirująca.
To nasz powrót człowieka do eksploracji głębokiej przestrzeni kosmicznej.
To krok, choć na razie powolny, kierujący nas ku przyszłym misjom na Księżyc i długotrwałej obecności ludzi na orbicie księżycowej ? na Ziemi tak istotny, że nawet SpaceX rezygnuje z Marsa na rzecz większego postawienia na Księżyc, a Blue Origin odcina suborbitalną turystykę, aby skupić się na tym samym.
To ogromne przedsięwzięcie. Nasi ludzie nie postawili stopy na Księżycu od ponad pół wieku. Krążyliśmy nad Ziemią przez dekady, wykonując rzeczy niesamowite, ale nie zapalaliśmy lampki dla podróży w głąb kosmosu. Te wyprawy mogą nas zainspirować do głębszych wartości: ciekawości, współpracy i odwagi ? elementów przyszłości, na których warto polegać.
Artemis to obecnie program. Nie jest doskonały. Ale wyobraź sobie świat bez programu ani architektury dla Księżyca czy eksploracji głębokiej kosmosu. Wyobraź sobie, gdybyśmy wciąż prezentowali jedynie slajdy na konferencjach lotniczych.
Najważniejszym powodem tej lunarnej odnowy jest woda w lodzie ? źródło danych naukowych i surowiec. Stała obecność człowieka na Księżycu może nauczyć nas, jak lepiej tam żyć, a także na Marsie i być może tutaj na Ziemi. Możemy nauczyć się łączyć naukę z handlem, wydobycie zrównoważone, wszystko w służbie inspirowania ludzi na całym świecie. Jak zwykłem mówić, możemy opanować sztukę rozwiązywania problemów bez tworzenia nowych problemów.
Artemis to nasze największe nadzieje, aby ponownie stać się kulturą eksploracji i by zapewnić sobie trwałe obecności poza Ziemią. Cieszę się, że to realne.
Pomimo opóźnień Artemis 2 ? które należy skorygować, by przyspieszyć tempo tej i przyszłych misji Artemis ? warto zauważyć, że bezzałogowy Orion z SLS poleciał na Księżyc za pierwszym podejściem. Saturn V tego nie dokonał.
Dlatego SLS bywa kosztowny i kapryśny, jednak na razie jest częścią planu. Krytycy lubią punktować Kongres za tworzenie "Frankenrocket" czy "Systemu Launch Senat", nie dostrzegając, że NASA ? cywilna agencja kosmiczna podlegająca Kongresowi i nam ? stara się robić to, o co proszono. (I tak, Kongres powinien był zezwolić na testowy układ, by dopracować nieszczelne uszczelnienia wodoru w przewodzie zasilającym.)
Rzeczywiście, krytyka to jedno, lecz falą hejtu wobec agencji ? największa w Ameryce i jej oddanych urzędników ? mam dość.
Personel Artemis robi, co może, z ciężkim pojazdem. Warto ich wspierać, nawet jeśli będziemy rozważać alternatywy dla SLS w nadchodzących latach.
Widziałem Apollo 11 na żywo, gdy miałem sześć lat. Miałem w dłoniach kartonowy model lądownika księżycowego ? dzięki stacji benzynowej Esso ? i słychać było syk rakiet. Astronauci na ekranie wyglądali blado i delikatnie się poruszali. To jedno z moich najsilniejszych wspomnień, które wciąż kształtuje moją pasję do kosmosu.
Teraz rozumiem, czego nie wiedziałem wtedy: podobnie jak Artemis, Apollo był mocno upolityczniony. Inne czasy, inne priorytety; USA chciały wykazać swoją przewagę nad Związkiem Radzieckim. Prezydent Kennedy nie troszczył się o kosmos sam z siebie. Wystąpił motywacyjny apel o Moonshot na Rice University, bo mogliśmy to zrobić i pokonać Sowietów. Zrobiliśmy to.
Później utraciliśmy zainteresowanie, bo program nie zdołał właściwie komunikować się z opinią publiczną, a w demokracji wybieramy polityków realizujących własne plany. Dostaliśmy Shuttle, a nie aplikacyjny program Apollo. Dostaliśmy LEO, nie Mars. Poparcie społeczne dla Apolla bywało źle oceniane jako większe niż było.
"Od czasu pierwszej próbnej załogowej misji NASA wydała około 105 miliardów dolarów na Artemis i związane z tym SLS i Orion od ich powstania" ? mówi Casey Dreier z Planetary Society, odwołując się do liczb skorygowanych o inflację. "W porównaniu z Apollo, który kosztował 309 miliardów dolarów w 13 lat."
Spowolnione tempo Artemis bywa ironicznie ochroną ? pozwala utrzymać dłuższy program księżycowy i głębokiej przestrzeni niż Apollo, w warunkach oporu polityczno-konsumenckiego, co pomaga go kontynuować. To także międzynarodowy projekt, w odróżnieniu od Apollo. ESA i Airbus zbudowały moduł serwisowy Orion. Wiele państw, które podpisały Artemis Accords, także uczestniczy w programie.
W złożonym, komercjalizowanym oraz rozpraszającym media środowisku ten kontekst może zaginąć wraz z samą misją. Apollo był programem full-tilt, prowadzonym w biegu, kiedy USA miały trzy komercyjne sieci telewizyjne i dużo więcej krajowych publikacji drukowanych, do których ludzie zwracali się.
Fakt, że publiczna uwaga na Artemis pojawia się poprzez różne media i miga w minutowych cyklach informacyjnych, nie jest winą misji. Wręcz przeciwnie. Chaos demokracji, przepych gospodarczy miliarderów i inne problemy domagają naszej uwagi i działania.
Ale Artemis 2 może dać nadzieję kontrbalansu, rodzaj dobrego wieści, której teraz potrzebujemy ? podobnie jak pierwszy lot Apolla 8 w 1968 roku. To jedyne porównanie do Apolla, z którym się zgadzam.
Krytycy twierdzą, że jednym z powodów, dla których Artemis 2 nie wchodzi na nagłówki, jest to, że to lot przelotny. Nie będzie orbitować Księżyca. Nie myślę jednak, że szeroka publiczność zwróci na to specjalną uwagę.
Jest jasne, że ta misja zabierze ludzi dalej niż kiedykolwiek wcześniej. Czwórka astronautów będzie dalej od wszystkiego, co dotąd. Powtórzę: cztery osoby popłyną dalej niż kiedykolwiek. Czy to nie budzi zdumienia? Twoja odpowiedź to "meh"?
Zanim przysłaliśmy ludzi dookoła Księżyca w Apollo 8, były trzy bezzałogowe loty Apolla, a Apollo 1 zakończył się tragicznie pożarem podczas odłączania, a misja Ziemska orbitowała. Artemis 2, według tamtego standardu, jest bardziej ambitna, nie mniej.
Ciekawie, krytycy sposobu, w jaki NASA radziła sobie z problemami z osłoną termiczną z Artemis 1, również nie cieszą się na myśl o fly-by ? choć powrót jest najbezpieczniejszy. Najważniejsze jest to, że załogi Artemis 2 mają rodziny i nie zdecydowałyby się na to, gdyby nie wierzyły, iż ryzyko jest akceptowalne.
A ci, którzy mówią "been-there-done-that" nie doceniają, ile jeszcze musimy nauczyć się o naszym towarzyszu kosmosu i jak wiele to znaczyło w różnych kulturach i epokach; jak wielka i podnosząca jest jego powierzchnia.
Zewnętrzna strona jest zupełnie inna niż gładki księżyc widziany z Ziemi. Artemis 2 pomoże nam wyjaśnić jej cechy i historię. Uważam to za ekscytujące.
Nie jesteś podekscytowany? OK.
Jeśli chcesz widzieć zmiany w Artemis, proszę. Powiedz to. Jeśli, tak jak ja, uważasz, że możemy prowadzić zarówno badania kosmiczne, jak i ziemskie, oraz loty z ludźmi, powiedz to. Jeśli, tak jak ja, masz dość Białego Domu, który ogłasza nierealistyczny cel lądowania, jednocześnie próbując ograniczyć NASA i podkopać morale oraz wiedzę instytucjonalną, powiedz to.
Niedawno The Planetary Society zorganizowało masowy ruch oddolny, by utrzymać NASA, i to zadziałało. Czułem się zaszczycony, będąc częścią tego wysiłku i spotykając się z członkami Kongresu w moim rodzinnym stanie Utah. (Zasada: za każdy komentarz online kontaktuję się z politykiem.)
Być może zgodzimy się, że załoga jest autentyczna, życzliwa, mądra i odważna. Dowódca Reid Wiseman, pilot Victor Glover, specjalista misji Christina Koch i kanadyjski ekspert misji Jeremy Hansen to znakomici komunikatorzy. Wyruszenie na przestrzeń cis-lunar to pierwszy krok kobiety, pierwszego Afroamerykanina i pierwszego nieamerykańskiego astronauty. Wyglądają bardziej jak reszta świata niż załogi Apollo, co mnie inspiruje. Słuchaj ich. Ich zaangażowanie w Artemis może skłonić Cię do ponownego przemyślenia swojego podejścia.
Kiedy to piszę, księżyc w fazie schyłkowej zachodzi nad świtem. Zrobię więc to, co zwykle ? sięgnę po teleskop i odkryję ten świat, podobnie jak Artemis 2. Być może sam akt odcięcia od sieci i spojrzenie przez okular przyniesie Ci odrobinę ekscytacji i skupienia. Mam taką nadzieję.
SpaceNews pragnie łączyć różne perspektywy naszej społeczności. Niezależnie od tego, czy jesteś naukowcem, dyrektorem, inżynierem, czy po prostu zaniepokojonym obywatelem kosmosu, prześlij swoje argumenty i punkty widzenia na opinion (at) spacenews.com, by mogły być rozważane do publikacji online lub w najnowszym numerze magazynu. Jeśli chcesz coś złożyć, zapoznaj się z naszymi ostatnimi artykułami opinii oraz wytycznymi zgłoszeniowymi, aby dowiedzieć się, czego oczekujemy. Perspektywy wyrażone w tych artykułach opinii należą do autorów i niekoniecznie reprezentują ich pracodawców ani afiliacje zawodowe.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
