Kolejne wyzwanie bezpieczeństwa Europy jest na orbicie
W całej Unii Europejskiej systemy nawigacji satelitarnej są uznawane za fundament gospodarczy, symbolizując ponad 10% PKB. Ogólnie rzecz biorąc, działalność zależna od satelitów generuje znacznie większy wpływ. Z danych INSEE i CNES wynika, że francuski sektor kosmiczny wygenerował w 2020 roku obroty równe 10,8 mld euro i zapewnił 33 200 miejsc pracy w dziedzinie kosmosu. Do 2025 roku w Wielkiej Brytanii aktywność kosmiczna ma stanowić około 18% PKB. Nie trzeba wiele wyobraźni, aby zobaczyć chaos, który mógłby nastąpić, gdy strategicznie kluczowy europejski satelita lub grupa satelitów doznały uszkodzeń. Systemy kosmiczne tworzą infrastrukturę, która umożliwia dużą część współczesnego życia.
Wyniki wskazują, że te systemy nie mogą być pozostawione bez ochrony. Są zbyt ważne; i dlatego stanowią kuszące cele dla przeciwników, którzy według ekspertów już je obserwują. Ochrona zaczyna się od możliwości precyzyjnego rozeznania, co dzieje się wokół nich, co podkreśla istotną rolę Świadomości Sytuacyjnej w Dziedzinie Kosmicznej (SSA). To obszar dynamicznego wzrostu (wydatki mają wzrosnąć do około 61 mld dolarów w nadchodzącej dekadzie) i jest niezbędny, jeśli rządy oraz agencje obrony chcą przezwyciężyć problem przypisania działań oraz rozróżnić ataki od wypadków. Orbita pozostaje wspólną domeną, w której koordynacja ruchów opiera się na dobrowolności, co utrudnia ustalenie, dlaczego satelita przestał działać lub kto mógł stać za kolizją.
Rosja, między innymi, wykorzystała ten zjawisko w szarej strefie, eskalując napięcia w stosunku do Europy, nie wchodząc w pełnowymiarowy konflikt. SSA stanowi skuteczny odstraszacz; dla nas w Europie równie istotny, jak dla sojuszników w USA. Warto dodać, że Chiny rozwijają swoją infrastrukturę, która mogłaby uczynić z nich militarną kosmiczną potęgę ? zwłaszcza dzięki mega-konstelacji Guowang na niskiej orbicie. Kraj ten zwrócił się do ITU z pytaniem, czy mógłby zanimować w orbicie niemal 13 000 satelitów, co plasuje go poniżej dotychczasowych zatwierdzeń dla Starlinka.
Europa od dawna dąży do strategicznej autonomii. Teraz nadszedł czas na realizację tego celu. UE jest drugim co do wielkości udziałowcem na globalnym rynku SSA, z udziałem 27,7% po USA, które mają 42,4%, według analizy Insight Partners. Rynek niemiecki szacuje się na 60 mln dolarów, a francuski na 40 mln dolarów w 2025 roku. Europa koncentruje się na wzmocnieniu strategicznej autonomii w kosmosie, co wymaga rozwoju technologii i infrastruktury SB-SSA (SSA opartej na kosmosie). To zachęcające, ponieważ SB-SSA powinno być postrzegane jako kluczowy priorytet na całym kontynencie, także poza UE. Nie powinniśmy bronić się przed tym, czego nie dostrzegamy, i nie możemy planować skutecznej obrony kosmosu, jeśli nie mamy pewności co do zagrożeń na orbicie.
W Europie i na Zachodzie funkcjonują jedne z najlepszych instytucji badawczych i uczelni, które rozwijają jutro technologii optycznych. Dzięki nim mamy możliwość dostrzeżenia obiektu o średnicy zaledwie kilku centymetrów z odległości do 10 km. UE powinna uznać SSA za priorytet, zapewniając stabilne i hojne finansowanie dla producentów i innowatorów, a także reformując zamówienia, aby najlepsi gracze, a nie tylko najłatwiejsi do wybrania, mogli konkurować o kontrakty. Należy także wspierać stały, bezpieczny i wyraźnie kosmosowy monitoring aktywów, który przynosi liczne korzyści taktyczne i techniczne w porównaniu z monitorowaniem z ziemi. SSA jest mniej narażona i potrafi obserwować obiekty na każdym poziomie orbitalnym, a także poza granicami terytorium. Niektóre analizy rynkowe przewidują znaczący wzrost zastosowania SB-SSA w Space Surveillance and Tracking oraz Space Domain Awareness w najbliższych latach. Do 2025 roku systemy optyczne oparte na kosmosie (widzialne, multispektralne i hiperspektralne) mają być dominującym segmentem rynku, stanowiąc 35% całkowitej wartości rynkowej szacowanej na 658 mln dolarów, wśród wszystkich sensorów, w tym termicznych, terenowych teleskopów kosmicznych i trackery gwiazd.
W praktyce potrzebujemy od rządów europejskich zakończenia praktyki wspierania narodowych mistrzów i korzystania z przeszłości do przewidywania przyszłości. W dobie rosnącej siły USA i Chin, prawdopodobne jest, że sektor obronny UE i państw członkowskich znajdzie sposób na współpracę i dzielenie się możliwościami w celu osiągnięcia strategicznej autonomii, ale potrzebne są skuteczniejsze reformy zamówień, aby zwinne i innowacyjne małe i średnie firmy mogły wprowadzać nowe rozwiązania, rozwijać się i dostarczać produkty, które potrzebują. Większa operacyjna lub projektowa współpraca między sektorem obronnym a sektorami prywatnymi wzmocni cały ekosystem kosmo-obrony. Ostatecznie kamery, czujniki i oprogramowanie powinny być nabywane szybko i łączone ze sobą ? jeszcze przed ujawnieniem słabości w czasie kryzysu.
SpaceNews zobowiązuje się do prezentowania różnorodnych perspektyw społeczności. Poglądy przedstawione w artykułach opinii reprezentują autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowisk ich pracodawców ani afiliacji zawodowych.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
