Nagromadzenie pocisków w Pentagonie zmienia halę produkcyjną
W dążeniu Pentagonu do uzupełnienia zapasów pocisków rodzi się perspektywa dla nowej fali producentów, którzy utrzymują, że problem nie tkwi wyłącznie w braku miejsca w fabrykach. Istotne jest to, w jaki sposób te zakłady są konstruowane.
Startupy, takie jak Machina, Hadrian i Freeform, sięgają po oprogramowanie, robotykę i zaawansowane, zautomatyzowane metody produkcji w sektorach lotniczym i obronnym, kwestionując dotychczasowy model opierający się na dedykowanym sprzęcie, wyspecjalizowanych narzędziach i wykwalifikowanej kadrze do wytwarzania stosunkowo niewielkich partii skomplikowanych części.
Znacząca część nowej technologii produkcyjnej wywodzi się z komercyjnego przemysłu kosmicznego.
Na tegorocznym sympozjum Obrony Przestrzeni Kosmicznej i Rakiet w Los Angeles Machina zaprezentowała kadłub o długości 16 stóp przeznaczony dla hipersonicznego pojazdu, wyprodukowany dla Ursa Major - firmy rozszerzającej działalność z napędu rakietowego na kompletne systemy rakiet hipersonicznych.
Współzałożyciel Machiny i dyrektor generalny Edward Mehr, były pracownik SpaceX i Relativity Space, podkreśla, że omawiane urządzenia pokazują, w jaki sposób AI może być stosowana nie do projektowania broni, lecz do autonomicznego sterowania maszynami ją wytwarzającymi.
"Programy rakietowe nie ograniczają się do projektu. Ogranicza je produkcja," zaznaczył Mehr w SpaceNews.
Machina niedawno otrzymała kontrakt kwalifikacyjny od Lockheed Martin na wsparcie Joint Air-to-Surface Standoff Missile, czyli JASSM, długodystansowego pocisku rakietowego przelotowego, zaprojektowanego dla Sił Powietrznych. Umowa ta ma kluczowe znaczenie, ponieważ dopuszcza wykonany w ich procesie produkcyjnym montaż do kwalifikacji w operacyjnym programie rakietowym.
Lockheed jest także inwestorem Machiny poprzez Lockheed Martin Ventures.
Mehr powiedział, że produkcja struktur kadłubowych dla rakiet hipersonicznych stała się "dużym obszarem wzrostu dla nas."
Platforma produkcyjna Machiny, RoboCraftsman, wykorzystuje ramiona robotyczne do stopniowego kształtowania blach metalowych w konstrukcje lotnicze.
Firma korzysta ze sztucznej inteligencji, aby nadać sprzętowi robotycznemu większą autonomię w wykonywaniu zadań.
"Nasze użycie AI i robotyki pozwala nam budować elastyczne systemy produkcyjne, które mogą przełączać się między procesami i geometriami, jednocześnie redukując zapotrzebowanie na dedykowane narzędzia," powiedział Mehr.
Mehr dodał, że tradycyjne programy mogą wymagać kilkudziesięciu milionów dolarów na dedykowany sprzęt i długie uruchomienia, zanim pierwsze urządzenia produkcyjne będą gotowe do testów. Teza Machiny brzmi, że programowalna fabryka może skrócić ten okres przejścia, ponieważ znaczna część zmiany leży w oprogramowaniu, a nie w nowym zestawie matryc i maszyn.
Sprzęt, który wcześniej wytwarzał podzespoły motoryzacyjne, mógłby zostać ponownie zaprogramowany, aby zacząć produkcję konstrukcji pocisku po otrzymaniu cyfrowego projektu.
"W tradycyjnym modelu duża zmiana projektu lub nowy komponent pocisku może wymagać kolejnych inwestycji w narzędzia, sprzęt i konfigurację produkcji," powiedział Mehr. "W naszym systemie znacząca część tej zmiany może zajść za pomocą oprogramowania, a nie poprzez budowę kolejnej dedykowanej linii produkcyjnej."
Machina stara się pokazać, że jej podejście może konsekwentnie spełniać tolerancje, wymagania jakości i tempo produkcji, które stawiane są przed wieloma programami zbrojeniowymi.
Firma planuje rozwój skali. Machina zebrała 124 miliony dolarów na początku bieżącego roku, aby sfinansować nową fabrykę w USA o powierzchni 200 000 stóp kwadratowych, która ma przenieść technologię z prac o mniejszych nakładach na większe serie produkcyjne. Jej klientami są również NASA i Toyota.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
