Powódź błyskawiczna w Nepalu uchwycona przez satelity
Tysiące ratowników prowadzących akcje poszukiwawczo-ratownicze po katastrofalnej powodzi błyskawicznej, która dotknęła północny Nepal 26 sierpnia, dzięki obrazom satelitarnym możliwe jest ukazanie skali zalania i zniszczeń w dotkniętym regionie.
W środę rano, 26 sierpnia 2026 r., region granicy Nepal-Chiny został dotknięty błyskawiczną powodzią i lawiną odłamków, co spowodowało setki ofiar śmiertelnych i tysiące zaginionych.
Przyczyną była gwałtowna zerwanie stoku związane z upadkiem lodowca Langtang Lirung w Parku Narodowym Langtang. Upadający lodowiec z impetem uderzył w dno doliny, generując energię porównywalną z trzęsieniem ziemi o magnitudzie 5,2.
Powstałe strumienie wody, lodu i gruzu wlewały się w dół rzeki na prawie 100 km, nabierając wody i gruzy, gdy przetaczały się przez miasta popularne wśród turystów wspinaczkowych i pielgrzymów, a także przytłoczyły przejście graniczne Gyirong Port oraz zdewastowały infrastrukturę w dolinach rzek Lende Khol? i Trishuli.
Operacje ratownicze utrudniały trudne warunki terenowe, obszary odcięte od reszty, uszkodzona infrastruktura, niekorzystne warunki pogodowe oraz ryzyko kolejnych powodzi i osuwisk.
Powodem powyższych obrazów jest misja Copernicus Sentinel-2. Obraz po lewej stronie został zarejestrowany 27 sierpnia, dzień po zdarzeniu, natomiast obraz po prawej stronie - 12 sierpnia, przed powodzią. Oba prezentowane są w naturalnych kolorach, a zdjęcie po zdarzeniu wyraźnie ukazuje dramatyczny wzrost poziomu wód w rzece.
Zestaw obrazów poniżej został przetworzony za pomocą krótkofalowych kanałów podczerwieni satelitów, które pomagają rozróżnić wodę i lód od chmur w tym często zachmurzonym górskim regionie świata. Lewa fotografia została wykonana przez Landsat-9 26 sierpnia, około dwóch godzin po zawaleniu lodowca, natomiast prawa - przez Sentinel-2 24 sierpnia, dostarczając widok sprzed zdarzenia do porównania.
Międzynarodowa Karta Space and Major Disasters oraz Copernicus Emergency Mapping Service zostały uruchomione, aby zapewnić obrazy satelitarne wspomagające działania reagowania na sytuacje awaryjne.
Charter łączy agencje kosmiczne i operatorów satelitarnych z całego świata, aby szybko mobilizować dane satelitarne po poważnych katastrofach, podczas gdy Copernicus Emergency Mapping Service dostarcza informacje geospatyczne wspierające reagowanie na sytuacje awaryjne, przygotowanie i odbudowę.
ESA jest współzałożycielem Międzynarodowej Karty Space and Major Disasters i aktywnym członkiem jej inicjatywy, wspierając mobilizowanie danych satelitarnych do szybkiej reakcji na katastrofy na świecie. W ramach Copernicus Emergency Mapping Service ESA wspiera usługę, udostępniając dane z Sentinel oraz zarządzając dostępem do danych Copernicus Contributing Mission. Te dwa systemy współpracują, łącząc możliwości kosmiczne ESA z międzynarodowymi i unijnymi wysiłkami w zakresie mapowania sytuacyjnego.
Chociaż obrazy satelitarne są nieodzowne w bezpośrednich następstwach katastrofy, ich wartość wykracza daleko poza początkową reakcję na sytuację awaryjną.
W tygodniach, miesiącach, a nawet latach po zdarzeniu, dane satelitarne mogą dostarczyć szczegółowego obrazu zniszczeń, pomóc władzom ocenić, które drogi, mosty i budynki zostały uszkodzone, oraz wspierać wysiłki na przywróceniu usług podstawowych i odbudowie społeczności.
Poprzez zapewnienie spójnego widoku krajobrazu przed i po katastrofie, obrazy satelitarne mogą również pomóc planistom monitorować przebieg odbudowy, identyfikować obszary, które pozostają narażone na ryzyko, i podejmować lepiej poinformowane decyzje dotyczące tego, gdzie i jak odbudować.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
