SpaceX uruchamia misję Northropa, aby przedłużyć życie starzejących się satelitów
21 lipca SpaceX wysłał w kosmos robotyczny pojazd Northrop Grumman, skonstruowany z myślą o wydłużaniu eksploatacji wielu satelitów poprzez montaż modułów napędowych na orbicie geostacjonarnej.
Rakieta Falcon 9 wyniosła MRV oraz trzy Moduły Przedłużania Misji; start nastąpił o 17:15 czasu wschodniego z Cape Canaveral Space Force Station na Florydzie. Cztery statki kosmiczne, opracowane przez Northrop Grumman SpaceLogistics, zostały wyniesione na trajektorię transferową geosynchroniczną i będą korzystać z własnych systemów napędowych, aby dotrzeć na orbitę geostacjonarną, około 22 tysiące mil nad Ziemią.
Ze względu na konieczność pełnego zasilenia pierwszego stopnia rakiety, aby wysłać MRV i trzy Moduły, SpaceX nie podjęło próby odzyskania pierwszego stopnia, kończąc jego służbę po rekordowych 32 lotach.
Po osiągnięciu GEO trzy moduły ustawią się w pobliżu satelitów, które będą obsługiwać. MRV przejmie każdy moduł po kolei, podejdzie do satelity klienta i użyje dwóch ramion robotycznych do zamontowania modułu na statku kosmicznym. Następnie oddali się i powtórzy proces dla pozostałych dwóch klientów.
Misja ma na celu pokazanie bardziej skalowalnej formy serwisowania satelitów niż wcześniejsze pojazdy Northrop do przedłużania życia, które pozostają przy jednym kliencie przez lata. MRV ma za zadanie zainstalować wyposażenie na jednym satelicie, a następnie przejść do kolejnych, umożliwiając temu samemu pojazdowi wykonywanie powtarzających się misji serwisowych przez oczekiwany okres eksploatacji wynoszący około 15 lat.
Trzy moduły objęte są umowami z komercyjnymi operatorami satelitów, Intelsat (który zamówił dwa) oraz australijskim Optus (który nabył pierwszy).
MRV nie tankuje satelitów. Zamiast tego przymocowuje Moduł Przedłużania Misji do strukturalnego pierścienia na tylnej części statku kosmicznego, który początkowo łączył go z jego pojazdem nośnym. Moduł pozostaje na miejscu po odlocie MRV i używa własnych napędów elektrycznych, aby pomóc utrzymać pozycję orbitalną satelity i zarządzać systemem kontroli orientacji.
To może umożliwić satelicie, które ma mało paliwa, kontynuowanie pracy nawet jeśli do jego zbiorników nie zostanie przekazane żadne paliwo. Northrop szacuje, że moduł może przedłużyć użyteczny okres życia typowego satelity geostacjonarnego o około sześć lat.
SpaceLogistics Northrop Grumman już przeprowadziło misje przedłużania życia z pomocą dwóch Pojazdów Przedłużania Misji, MEV-1 i MEV-2. Te dwa pojazdy dokowały trzykrotnie w latach 2020, 2021 i 2025, obsługując satelity Intelsat i Optus.
MRV to kolejny krok.
System robotyczny wywodzi się z programu DARPA Robotic Servicing of Geosynchronous Satellites (RSGS). DARPA uruchomiła program w 2016 roku, aby połączyć technologię robotyczną rozwijaną dla sektora publicznego z komercyjną usługą serwisową.
W 2017 roku Space Systems/Loral został wybrany jako wiodący partner przemysłowy, lecz wycofał się dwa lata później. SpaceLogistics firmy Northrop Grumman przejęło komercyjną stronę projektu w 2020 roku.
DARPA sfinansowała rozwój ładunku robotycznego, w tym ramion, podczas gdy Northrop finansował statek nośny i prace potrzebne do przekształcenia technologii rządowej w usługę serwisową.
Siły Kosmiczne USA powiedziały, że planują wykorzystanie MRV po uruchomieniu statku, traktując go jako zasób komercyjny, z którego klienci rządowi mogliby skorzystać w razie potrzeby. Northrop nie ujawnił publicznych kontraktów rządowych na zakup usług MRV.
Po zakończeniu instalacji pierwszych trzech modułów Przedłużania Misji Northrop planuje uruchomić dodatkowe Moduły Przedłużania Misji dla przyszłych klientów, pozostawiając MRV na orbicie, aby je odbierać i instalować.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
