Ten rok musi przynieść większą współpracę w zwalczaniu zatłoczenia orbitalnego.
Problemy przeludnienia orbit kosmicznych i rosnącej liczby odpadów kosmicznych stały się kwestią o wysokim priorytecie. Międzynarodowe organizacje, decydenci, regulatorzy, operatorzy i naukowcy dostrzegają, że dotyczy to wszystkich usług i operacji kosmicznych, w tym satelitarnego internetu szerokopasmowego, globalnych systemów nawigacji satelitarnej, badań naukowych i misji kosmicznych.
Chociaż rośnie świadomość potrzeby zrównoważonego rozwoju kosmosu, dostępne środki są ograniczone w porównaniu z wyzwaniami. Długoterminowa koncepcja zrównoważonej eksploatacji kosmosu wymaga działań ze strony wszystkich stron zaangażowanych, aby przeciwdziałać ryzyku kolizji wynikającemu z gwałtownego wzrostu liczby satelitów, a także ryzyku powstawania oligopoli, które mogłyby ograniczać dostęp nowych graczy do zasobów orbitalnych.
Znaczący wzrost liczby satelitów operacyjnych: Szybka ekspansja konstelacji satelitarnych będzie kontynuowana, głównie przez podmioty komercyjne. Operatorzy dążą do świadczenia globalnych usług szerokopasmowych poprzez rozmieszczanie tysięcy satelitów na niskiej orbicie Ziemi (LEO). Choć megakonstelacje mają na celu zniwelowanie cyfrowej przepaści i pobudzenie wzrostu gospodarczego, zwiększają one także ryzyko zatłoczenia orbity i kolizji.
Rosnące ryzyko kolizji i szkodliwych zakłóceń: rosnąca liczba satelitów na LEO dodatkowo nasila problemy związane z ograniczonym spektrum i zakłóceniami sygnału, a także ryzyko niebezpiecznych i potencjalnie kaskadowych kolizji między satelitami a innymi satelitami lub odpadami.
Postępy w śledzeniu odpadów kosmicznych i wykorzystaniu sztucznej inteligencji do oceny ryzyka kolizji: nastąpią postępy w systemach śledzenia odpadów kosmicznych i w sztucznej inteligencji do oceny ryzyka kolizji. Ulepszone radary naziemne i rozwijające się systemy śledzenia w przestrzeni kosmicznej poprawią zdolność wykrywania i przewidywania ruchu odpadów. Oprogramowanie oparte na sztucznej inteligencji będzie odgrywać coraz większą rolę w automatyzacji unikania kolizji. Niektóre ograniczenia prawne będą musiały zostać przystosowane, aby zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na spektrum dla systemów kosmicznych, na przykład w zastosowaniach kosmicznych typu space-to-space wykorzystujących radary do śledzenia sytuacji w kosmosie, monitorowania trajektorii odpadów i wspierania zarządzania ruchem orbitalnym.
Nowi aktorzy w dyskusji o kosmosie: agencje i biura ONZ odgrywają ważną rolę w debacie o zrównoważonym rozwoju przestrzeni kosmicznej. Jednak tempo rozwoju technologii kosmicznych i nowe modele biznesowe potrafią wyprzedzać decyzje wpływające na międzynarodowe traktaty. Ta dynamika sprzyja pojawianiu się nowych graczy i samoregulowanych praktyk w branży, aby ograniczyć ryzyko kolizji na orbicie. Niektórzy z tych graczy dążą nie tylko do technicznych rozwiązań ograniczających ryzyko kolizji w LEO, ale także do proponowania środków regulacyjnych dotyczących równego dostępu do spektrum i zasobów orbity oraz konkurencji na rynku.
Inwestycje w technologie aktywnego usuwania odpadów: choć sprzątanie istniejących odpadów jest technicznie i ekonomicznie skomplikowane, spodziewane jest uruchomienie większej liczby misji ADR w najbliższym czasie. Projekty takie jak Astroscale i technologia przechwytywania odpadów mają wyznaczać drogę ku skalowalnym systemom ADR. Rząd i przemysł muszą współpracować, aby wspierać komercjalizację tych usług, jednocześnie pokrywając znaczące koszty początkowe związane z eksploatacją takich statków kosmicznych.
Podejście "Sustainability by design" dla statków kosmicznych: wszystkie przyszłe statki powinny być projektowane z myślą o zrównoważonym rozwoju. Obejmuje to cechy takie jak układy napędowe umożliwiające kontrolowaną deorbitację, materiały spalające się całkowicie podczas ponownego wejścia oraz modułowe konstrukcje pozwalające na serwisowanie w orbicie lub aktualizacje. Zrównoważenie musi stać się integralną częścią myślenia podmiotów działających w kosmosie, aby ograniczyć powstawanie nowych odpadów.
Wzmacnianie globalnej współpracy: koordynacja spektrum, zapobieganie zakłóceniom, świadomość sytuacyjna w kosmosie, unikanie kolizji oraz racjonalne i efektywne wykorzystanie zasobów kosmicznych. Jednocześnie niezbędne jest postęp w międzynarodowych traktatach, aktualizacja przestarzałych ram odpowiedzialności, pociąganie do odpowiedzialności operatorów za łamanie zasad w orbicie oraz zapewnienie równego dostępu do zasobów łączności kosmicznej.
Oczywiście technologie same w sobie nie wystarczą; potrzebne są skuteczne i egzekwowalne środki regulacyjne, aby kosmos i jego wspólne zasoby pozostawały otwarte dla wszystkich teraz i w nadchodzących dekadach. Poleganie wyłącznie na dobrowolnych praktykach może nie wystarczyć wobec rosnących wyzwań. Dotychczasowe praktyki przemysłowe i międzynarodowe standardy powstały w prostszym i mniej ryzykownym środowisku. Dlatego potrzebny jest również otwarty dialog między wszystkimi interesariuszami.
Przestrzeń nie zna granic. Zrównoważone korzystanie z przestrzeni kosmicznej wymaga zjednoczonej reakcji międzynarodowej, chociaż kwestie geopolityczne utrudniają współpracę, zwłaszcza na forach międzynarodowych, które potrzebują konsensusu do podejmowania decyzji. W tym złożonym kontekście oczekuje się, że nowi uczestnicy odegrają ważną rolę w tworzeniu i rozpowszechnianiu istotnych informacji dla decydentów i regulatorów.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł!
