Ziemia z kosmosu: pustynne uprawy
Te zdjęcia satelitów Copernicus Sentinel-2 prezentują postęp rolnictwa na pustynnych terenach południowego Egiptu, w pobliżu granicy z Sudanem.
W Egipcie aż około 95% powierzchni stanowią tereny pustynne, co oznacza, że niewielka część kraju nadaje się pod uprawy. W miarę rosnącego zapotrzebowania na żywność rośnie również potrzeba rozwoju rolnictwa na terenach pustynnych. Ten przykład ilustruje istotny projekt rekultywacji gruntów, w ramach którego Zachodnia Pustynia Egiptu jest wykorzystywana pod uprawy i tempo tego rozwoju zmieniało się między 2015 a 2025 rokiem.
Obrazy o sztucznych barwach zostały przetworzone przy użyciu kanału bliskiej podczerwieni Sentinel-2, aby ukazać roślinność na czerwono ? wyraźny kontrast w stosunku do pustynnych terenów regionu. Zakres barw od czerwieni do brązu odzwierciedla różne typy upraw lub różne etapy wzrostu lepiej niż obrazy w kolorze rzeczywistym.
Tego typu dane satelitarne są przydatne do monitorowania rolnictwa, tworzenia map użytkowania ziemi, identyfikowania typów upraw, oceny stanu upraw, wykrywania zmian, mapowania nawodnionych krajobrazów i obszarów upraw.
Zmiany w ostatniej dekadzie są wyraźnie widoczne na zdjęciach. W 2015 roku jałowy krajobraz południowego Egiptu przypominał każdą inną pustynię. Z upływem czasu uprawa ziemi wzrosła, przekształcając ten obszar w żywy teren rolniczy do roku 2025.
Kształty pól świadczą o zastosowanej metodzie nawadniania. Większość pól znajduje się w okręgach o średnicy do 800 m, co wynika z centralno-obracającego systemu nawadniania, dostarczającego wodę przez zraszacze krążące wokół studni w centrum. Ponieważ bez intensywnego nawadniania żadne uprawy nie przetrwałyby w tym klimacie, pola są idealnie okrągłe. Taki system pomaga rolnikom zarządzać zapotrzebowaniem na wodę i oszczędzać cenne zasoby.
Kanały widoczne są jako cienkie, czarne linie przecinające pola i doprowadzające wodę z Jeziora Nasser, widocznego czarnym kolorem w dolnym prawym rogu. Jedno z największych sztucznych jezior na świecie, Jezioro Nasser, powstało wskutek budowy tamy na Nilu, aby zapewnić nawodnienie pobliskich obszarów.
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku odprowadzenie wody z Jeziora Nasser stworzyło Jeziora Toshka, widoczne w lewym górnym rogu. Te jeziora endoreiczne napełniają się nadmiarem wód z Jeziora Nasser poprzez sztuczny kanał, wyraźnie widoczny na obrazie z 2015 roku, wijący się ku Pustyni Sahara.
Porównanie ukazuje także skrajne wahania jezior w czasie. Wzrost i spadek zależą od przepływu wód z Nilu. Między 2012 a 2018 jeziora znacznie zmniejszyły się, pozostawiając jedynie niewielkie resztki w basenach, co widać na obrazie z 2015 roku. Letnie opady deszczu w Sudanie w 2019 roku i rekordowe powodzie w 2020 roku szybko odnowiły jeziora, które wyglądają na w pełni napełnione w 2025 roku.
Copernicus Sentinel-2 odgrywa kluczową rolę w mapowaniu różnic w pokryciu terenu, aby zrozumieć, jak zmienia się ono w czasie. Dostarczając szczegółowych informacji o roślinności Ziemi, misja ta mierzy także jakość wód i wykrywa zmiany w zbiornikach wodnych, wspierając zrównoważone gospodarowanie wodą - cenne narzędzie dla obszarów suchych, gdzie woda jest deficytowa.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
