Wspólna misja ESA-Chiny SMILE planowana na start aby badać magnetosferę Ziemi.
Przełomowa wspólna misja ESA i CAS mająca badać magnetosferę Ziemi ma zostać wystrzelona 19 maja po dziesięcioletnim okresie przygotowań.
Misja Solar Wind Magnetosphere Ionosphere Link Explorer (SMILE), tworzona wspólnie przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i Chińską Akademię Nauk (CAS), zostanie umieszczona na pokładzie rakiety Vega-C z Kourou w Gujanie Francuskiej, w Ameryce Południowej, o godzinie 23:52 czasu wschodniego 18 maja (03:52 UTC lub 00:52 czasu lokalnego 19 maja).
Celem misji jest pogłębienie wiedzy o magnetosferze Ziemi i jej interakcjach z wiatrem słonecznym, burzami geomagnetycznymi i pogodą kosmiczną, co ma znaczenie dla infrastruktury w kosmosie i na Ziemi. W 2015 roku wyłoniono tę misję spośród 13 propozycji z dziedziny astrofizyki, heliofizyki i fizyki fundamentalnej złożonych przez wspólne zespoły ESA-CAS.
Statek SMILE o masie 2200 kilogramów, z czego 1500 kg paliwa, zostanie wystrzelony na orbitę o nachyleniu 70 stopni, a następnie wykorzysta około 90 procent paliwa w pierwszym miesiącu, aby wejść na bardzo wydłużoną orbitę wokół Ziemi. APogeum znajdzie się na około 121 000 kilometrów nad biegunem północnym, co umożliwi obserwację brzegów pola magnetycznego Ziemi zwróconych w stronę Słońca za pomocą kamer promieniowania rentgenowskiego o szerokim polu widzenia (SXI) i promieniowania ultrafioletowego (UVI).
W tej specjalistycznej orbicie trzyletnia misja podstawowa przewiduje, że SMILE spędzi około 40 godzin w każdej dwudniowej orbicie na obserwowaniu wpływu wiatru słonecznego i wyrzutów masy koronalnej na magnetosferę Ziemi oraz skutków ubocznych w jonosferze, co przyniesie nowe spostrzeżenia na temat interakcji Słońca i Ziemi.
"Widząc ten kształt i cały ten region, zyskamy znacznie lepsze zrozumienie zależności między Słońcem a Ziemią" ? powiedział Colin Forsyth, współgłówny badacz misji Smile, podczas konferencji prasowej przed startem 26 marca.
"Ta magnetosfera odpycha te naładowane cząstki wokół nas. Część z nich zostanie złapana i chroni nas przed dotarciem do naszej atmosfery, unikając poważnych skutków dla Ziemi" ? dodaje Forsyth.
W 1989 roku geomagnetyczna burza na krótko doprowadziła do awarii sieci energetycznej w Quebecu, a wydarzenie Carringtona z 1859 roku, najsilniejsza zarejestrowana burza słoneczna, wywołała globalne zorze i zakłóciła telegraficzne systemy. Podobne zdarzenie w erze nowoczesnych technologii mogłoby zagrozić statkom kosmicznym, astronautom i spowodować znaczące zakłócenia elektroniki na Ziemi bez odpowiedniego ostrzegania.
"To właśnie tego typu zjawisk chcemy lepiej zrozumieć" ? podsumowuje Forsyth. "Jak działa ten system? Jak nas chroni? A kiedy zawodzą mechanizmy? Jak kończą się na drobnych czy poważnych awariach, które mogą zagrażać infrastrukturze na powierzchni?"
Smile ? nasza misja badająca odpowiedź Ziemi na wiatry słoneczne ? dotarła na stanowisko startowe. Obecnie znajduje się na czwartej stopie Vega-C, przygotowując się do startu 19 maja.
Smile zapewni pierwsze na świecie globalne obrazowanie magnetosfery za pomocą miękkiego promieniowania rentgenowskiego (SXI) oraz promieniowania ultrafioletowego (UVI), powstających w wyniku interakcji silnie naładowanych jonów wiatru słonecznego z neutralnymi atomami.
Miękkie promieniowanie rentgenowskie SXI, opracowane przez University of Leicester, wykorzystuje optykę typu lobster-eye oraz jedne z największych na świecie detektorów CCD, mających korzenie w programie Plato i mają być wystrzelone w 2027 roku. Detektory CCD muszą być schłodzone do minus 120 stopni Celsjusza, co stanowi wyzwanie inżynieryjne wymagające ścisłej współpracy między stronami europejską i chińską.
Oprócz SXI i UVI na pokładzie znajdują się także analizator jonów i magnetometr in-situ, które uzupełniają obrazowanie. Smile będzie także prowadzić 45-godzinne, ciągłe obserwacje zorzy. W trakcie badań podstawowych interakcji Słońce i Ziemi misja nie będzie monitorować pogody kosmicznej w czasie rzeczywistym.
SMILE to pierwszy przypadek, gdy obie strony wspólnie zaprojektowały, wdrożyły, uruchomiły i obsługują misję. ESA zapewnia start misji, moduł ładunkowy oraz Airbusa jako głównego wykonawcę, wraz z jednym z czterech ładunków. CAS natomiast odpowiada za trzy instrumenty naukowe oraz operacje misji i badania. Dane będą przesyłane do stacji naziemnej O?Higgins w Antarktyce obsługiwanej przez DLR i chińskiej stacji w Sanya.
Dyrektor naukowy ESA, Carole Mundell, podkreśliła, że współpraca pokazała, iż nauka potrafi łączyć zespoły ponad podziałami politycznymi.
Misja była wcześniej planowana na start 9 kwietnia, lecz została przesunięta po wykryciu problemu technicznego na linii produkcyjnej podzespołów po integracji nośnika Vega C VV29. Opóźnienie wynikało z długotrwałych prac naprawczych, a pierwotnie zakładano start w 2021 roku. Problemy obejmowały modyfikacje pewnych komponentów po ocenie środków eksportowych w 2020 roku oraz skutki COVID-19. Mimo to misja nie utraci możliwości realizacji celów naukowych, nawet jeśli nie nastąpi podczas szczytu aktywności słonecznej, który występuje co 11 lat.
Współpraca nawiązuje do wcześniejszego sukcesu misji Double Star; na tę chwilę nie ma konkretnych planów na kontynuację wspólnych projektów w dziedzinie nauk kosmicznych. Ogólnie rzecz biorąc, ESA odłożyła plany wysyłania astronautów na stację Tiangong, a chińsko-rosyjskie partnerstwo w eksploracji Księżyca ogranicza ewentualną dalszą współpracę.
Start z Kourou będzie siódmym w historii dla Vega-C i pierwszym, w którym Avio obejmie rolę operatora startu.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
