Militarne programy kosmiczne napotykają ukryte ograniczenia w zaopatrzeniu
Podczas gdy nacisk Pentagonu na odbudowę krajowej bazy przemysłowej koncentruje się na pociskach, amunicji i stoczniach, pojawia się inny zestaw wrażliwości: łańcuch dostaw, który leży u podstaw amerykańskich satelitów wojskowych.
Podczas gdy Space Force przewiduje przyspieszoną produkcję satelitów, urzędnicy ostrzegają, że kluczowe elementy kosmicznej bazy przemysłowej mogą nie być wystarczająco dojrzałe, by nadążyć.
Napływ prywatnego kapitału do komercyjnych przedsięwzięć kosmicznych stworzył wrażenie ożywionego sektora. Jednak w ramach programów bezpieczeństwa narodowego utrzymują się obawy dotyczące dostępności wysoce specjalistycznych komponentów, w tym optycznych terminali komunikacyjnych między satelitami, zestawów czujników na podczerń i mikroelektroniki odpornej na promieniowanie.
Luki w łańcuchu dostaw często leżą poza dużymi koncernami obronnymi, które montują satelity. Zamiast tego urzędnicy mówią, że ryzyka koncentrują się wśród mniejszych, niższych szczebli dostawców, które mogą pozostawać w dużej mierze niewidoczne, dopóki przerwa w produkcji nie wywoła jej zastoju.
Ta brak widoczności stanowi rosnące wyzwanie dla Space Force, która przesuwa swoją doktrynę w stronę traktowania satelitów jako zastępowalnych aktywów, a nie rzadkich, długowiecznych systemów. Koncepcja ta zależy od możliwości szybkiego zwiększenia produkcji ? podejście analogiczne do magazynowania municji lub utrzymania rezerwy wojennej.
Ale w przeciwieństwie do tradycyjnych systemów uzbrojenia, łańcuch dostaw sprzętu kosmicznego jest trudniejszy do zmapowania, co rodzi pytania, czy taka zdolność do nagłego zwiększenia produkcji jest prawdopodobna.
Generał maj. Stephen Purdy, starszy doradca ds. pozyskiwania w Space Force na rzecz Sekretarza Sił Powietrznych, argumentował, że problem wykracza poza logistykę.
"Łańcuch dostaw to domena wojny" ? powiedział Purdy.
Napięcia w łańcuchu dostaw w ostatnich latach stały się szczególnie widoczne w architekturze Proliferated Warfighter Space Architecture Agencji Rozwoju Kosmicznego, sieci satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej zaprojektowanej do wspierania śledzenia pocisków i łączności. Konstelacja ma kosztować prawie 35 miliardów dolarów do roku fiskalnego 2029.
Pódział wiceprezesów agencji, GP Sandhoo, powiedział na Sympozjum SmallSat w lutym, że ograniczenia w łańcuchu dostaw nadal szkodzą programowi po tym, jak rutynowe kontrole systemów nie przeszły niezbędnych inspekcji, ujawniając trudności, z jakimi borykają się zarówno rządowi, jak i prywatni operatorzy.
Najważniejsze wąskie gardła dotyczą terminali komunikacji optycznej - systemów umożliwiających laserowe połączenia między satelitami - a także urządzeń szyfrujących używanych do zabezpieczania danych.
Sandhoo zaznaczył także wyzwania w procesie weryfikacji satelitów po wyniesieniu, czyli weryfikacji ich podsystemów i ładunków przed wejściem do służby operacyjnej.
Tradycyjne programy satelitów wojskowych zazwyczaj przeprowadzają weryfikację na jednym lub dwóch statkach naraz. Nowa architektura wymaga weryfikowania dziesiątek.
"W pierwszym wdrożeniu satelitów PWSA w 2024 roku największym wyzwaniem były kadłuby satelitów, które miały być towarem powszechnym, a żaden z nich nie był" ? powiedział Sandhoo. "Wszyscy mieli wyzwania. Każdy z nich." Pierwsze wdrożenie agencji, znane jako Tranche 0, obejmowało satelity wyprodukowane przez L3Harris, Lockheed Martin, York Space i SpaceX.
"W niektórych przypadkach systemy naprowadzania, nawigacji i kontroli oraz systemy sterowania termicznego nie działały zgodnie z oczekiwaniami. "Te problemy mają być łatwe" ? powiedział.
Analitycy branży twierdzą, że obszary, które potrzebują najwięcej inwestycji, często nie są to technologiami z największego rozgłosu, które przyciągają uwagę decydentów lub kapitału venture.
Jamie Morin, wiceprezes ds. strategicznej przestrzeni obronnej w Aerospace Corp., powiedział, że inwestorzy potrzebują wyraźniejszych sygnałów od rządu na temat miejsc, w których istnieją luki w bazie przemysłowej.
"Obszary, w których narodowy sektor kosmiczny bezpieczeństwa naprawdę potrzebuje inwestycji sektora prywatnego, niekoniecznie są to najbardziej widoczne misje, które pojawiają się w przemówieniach liderów i w artykułach prasowych," powiedział Morin SpaceNews.
"Wciąż mamy wyzwania w budowie na dużą skalę, w zakresie niezawodnych, wysokoprecyzyjnych zaworów niezbędnych dla satelitów, to nadal luka," powiedział, dodając że długotrwałe słabości pozostają nierozwiązane. "Wciąż mamy kruchą bazę przemysłową silników rakietowych na stałe. Wciąż mamy także kluczowe wyzwania w mikroelektronice kosmicznej na dużą skalę."
Morin powiedział, że Aerospace "ogarnia, aby rząd uzyskał wyraźniejsze sygnały popytu skierowane do sektora finansowego odnośnie tego, jak mogą wyglądać przyszłe zakupy rządowe w niektórych z tych kluczowych obszarów technologicznych."
"Jeżeli mamy jeszcze gwałtowniej zwiększyć skalę amerykańskiej aktywności kosmicznej, niż miało to miejsce w ostatnich latach, napotkamy cały zestaw krytycznych ograniczeń w bazie przemysłowej."
Fragmentaryjny charakter rynku kosmicznego komplikuje obraz, powiedział Morin. "To skomplikowany rynek, który jest sprzedawany w szerokim zakresie." Liderzy rządu często opisują popyt w kontekście dużych programów, ale określenie, jak ten popyt przekłada się na zamówienia dla wyspecjalizowanych dostawców, "to inny i głębszy problem."
Obawy dotyczące podatności łańcucha dostaw w sektorze obronnym zwróciły uwagę także na Kapitol.
Rep. Rob Wittman (R-Va.), wiceprzewodniczący Komisji ds. Służb Zbrojnych Izby Reprezentantów, powiedział, że problem ten ma być wyeksponowany podczas prac nad Narodową Ustawą o Autoryzacji Obrony na rok fiskalny 2027 (NDAA 2027).
"Jedną z rzeczy w tegorocznej NDAA będzie skupienie się na tym, jak rozwijać bazę przemysłową i jak zapewnić, że rozwija się ona na wszystkich poziomach, przy fundamentach opartych na bazie dostawców" ? powiedział Wittman na niedawno zorganizowanej konferencji National Security Innovation Base organizowanej przez Ronald Reagan Institute.
"W wielu miejscach mamy pojedyncze punkty awarii" ? powiedział. "Możesz mówić o rozwijaniu małego i średniego szczebla oraz firm głównych, ale nie rozwijasz tego bez rozwijania tych firm dostawców."
W ramach sił zbrojnych Defense Logistics Agency zarządza globalnym systemem zaopatrzenia Pentagonu, kupując i dystrybuując miliony części zamiennych, surowców i komponentów.
Przez dziesięciolecia logistyka kosmiczna była w dużej mierze zintegrowana z systemem zaopatrzenia Sił Powietrznych. Po utworzeniu Space Force i gwałtownym wzroście programów kosmicznych agencja pracuje teraz nad identyfikowaniem i śledzeniem odrębnych potrzeb dostaw związanych z satelitami i systemami startowymi.
Wysiłek ten komplikuje sposób, w jaki popyt jest rejestrowany. Części są śledzone poprzez systemy kodowania łańcucha dostaw, a nie wiadomo, czy popyt związany z kosmosem był konsekwentnie kategoryzowany.
"Nasze analizy są tylko tak dobre, jak dane, które do nich trafiają," powiedział mjr David Sanford, dyrektor operacji logistycznych w Defense Logistics Agency, na konferencji wojskowej Stowarzyszenia Sił Powietrznych i Kosmicznych. "Trzeba, by były odpowiednio zakodowane, abyśmy patrzyli na właściwe dane. Nadal nad tym pracujemy."
Paliwo to jeden przykład. Hydrazyna, powszechnie używana w napędach statków kosmicznych, jest monitorowana przez agencję, aby zapewnić wystarczające zapasy nie tylko na bieżące starty, lecz także na możliwe zapotrzebowanie wojenne.
"Jeśli dojdzie do walki, na orbicie nastąpi pewna liczba strat" ? powiedział Sanford. "Należy mieć dostępne zamienne komponenty i paliwo, jeśli satelity będą musiały zostać szybko odbudowane."
Bradley Leonard, dyrektor ds. instalacji, logistyki i wsparcia produktu w Space Systems Command, powiedział, że rząd stoi także przed problemem widoczności, ponieważ duża część danych o dostawach trzymana jest przez wykonawców w prywatnych bazach danych.
"Plan, jak powiedział, to ściślejsza współpraca z przemysłem "aby mieć ogólną widoczność tych danych ? tak abyśmy mieli pełny obraz tego, gdzie znajduje się cały łańcuch dostaw."
Dostawcy z sektora obronnego mówią, że starają się ograniczyć podatności poprzez rozszerzanie sieci dostawców i inwestowanie w mniejsze firmy.
Lockheed Martin, która współpracuje z tysiącami dostawców, używa swojego ramienia inwestycyjnego do wspierania firm, które w przeciwnym razie mogłyby stać się wąskimi gardłami w łańcuchu dostaw satelitarnych. Jeff Schrader, wiceprezes ds. strategii i rozwoju biznesu w Lockheed Martin Space, powiedział, że inwestycje często są ukierunkowane na firmy działające w obszarach napędu, podsystemów satelitarnych i sprzętu łączności.
"Zamiast prowadzić ogromną liczbę pojedynczych umów, co, według mnie, zaszkodziło wielu programom ? patrzymy na dywersyfikację dostawców" ? powiedział Schrader. "To może oznaczać wspieranie dwóch lub trzech dostawców, aby w razie gdy jeden z nich opóźnił się, mieliśmy alternatywę."
Voyager Technologies, firma z branży kosmicznej i obronnej, zaangażowana w programy NASA i wojska, ostrzegła o ryzykach dostaw w ostatnim zgłoszeniu do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC).
"Czasami polegamy na pojedynczym dostawcy lub ograniczonej liczbie dostawców, aby zapewnić pewne kluczowe produkty lub usługi, a niemożność, by ci kluczowi dostawcy zaspokoili nasze potrzeby, mogłaby mieć istotny negatywny wpływ na naszą działalność" ? napisała firma w e-mailu.
"Nasze operacje wytwórcze zależą od określonych technologii i firm, dla których może istnieć ograniczona liczba dostawców" ? dodała Voyager. "Choć mogą istnieć alternatywne źródła dla tych produktów, usług i technologii, niekoniecznie będziemy w stanie szybko i kosztowo efektywnie opracować te alternatywne źródła, co mogłoby materialnie ograniczyć naszą zdolność do prowadzenia działalności."
Podobnie jak inni kontrahenci z branży lotniczo-obronnej dążący do wzmocnienia swoich łańcuchów dostaw, Voyager przystąpił do pozyskiwania dostawców i firm technologii specjalistycznych. W ciągu ostatniego roku firma sfinalizowała kilka transakcji, w tym nabycie ExoTerra Resource, specjalisty od napędu satelitów i struktur kosmicznych, za 93 miliony dolarów; zakup Estes Energetics, dostawcy materiałów energetycznych i napędowych, za 64 miliony dolarów; przejęcie ElectroMagnetic Systems, firmy zajmującej się wykorzystaniem danych z radarów SAR (synthetic aperture radar), za 33 miliony dolarów; oraz zakup Optical Physics za 9,5 miliona dolarów, specjalisty od precyzyjnej optyki.
Najnowszy raport Amerykańskiego Stowarzyszenia Przemysłu Lotniczego (AIA) i firmy doradczej PwC podkreślił systemowe problemy w łańcuchu dostaw.
"Sieć dostaw branży, zaprojektowana dla mniejszych wolumenów i wolniejszych cykli produkcyjnych, ma trudności z dotrzymaniem tempa" ? powiedział Steve Jordan Tomaszewski, wiceprezes ds. systemów kosmicznych w AIA.
Wśród problemów wymienionych przez autorów znajdują się niespójne finansowanie i sygnały popytu. Zakupy kosmiczne rządu wahają się wraz z cyklami budżetowymi, zmianami polityk i przerwami finansowania, powiedział Tomaszewski, co utrudnia firmom uzasadnienie dużych inwestycji w produkcję.
"Za każdym razem, gdy mamy zamknięcie rządu lub kontynuacyjną rezolucję, utrudnia to firmom inwestowanie" ? powiedział.
Fundacja Kosmosu oszacowała, że globalna gospodarka kosmiczna w 2024 roku osiągnęła rekordowe 613 miliardów dolarów, przy czym klienci rządowi stanowili mniej więcej jedną czwartą popytu. Tomaszewski zauważył, że popyt ten bywa nieprzewidywalny.
Przesunięcie Space Development Agency w kierunku proliferated konstelacji zapewnia długoterminowe prognozy, jak zauważa raport AIA, ale może również powodować nagłe wzrosty popytu związane z terminem kontraktów i gotowością produkcyjną.
Raport identyfikuje aparaturę rozdzielczą, transformatory, zawory, siłowniki, złącza i układy scalone jako wąskie gardła o wysokim wpływie. Optyczne łączniki między satelitami - kluczowe elementy umożliwiające wymianę danych między satelitami za pomocą komunikacji laserowej - są szczególnie ograniczone, ponieważ liczba dostawców jest niewielka, a podstawowy łańcuch dostaw części jest złożony.
Stawki są wysokie, jeśli satelity zostaną wyłączone w konflikcie i Pentagon będzie potrzebował szybkich zamienników.
"Te rzeczy nie rosną na drzewach," powiedział Tomaszewski. "Naprawdę trzeba mieć wystarczająco dalekowzroczności co do popytu, scenariuszy zależnych, co trzeba by zastąpić w czasie wojny."
W sektorze kosmicznym dodał, "te rodzaje pytań naprawdę nie zostały właściwie omówione i rozłożone na czynniki pierwsze."
Ostatnie wydarzenia geopolityczne pokazały, jak kruche mogą być niektóre źródła dostaw. Jednym z przykładów był xenon, paliwo napędowe używane w napędach elektroproacyjnych w wielu satelitach. Po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 roku wystąpiły zakłócenia w dostawach, ponieważ Rosja i Ukraina razem odpowiadały za dużą część światowej produkcji.
Zakłócenia nie powstrzymały programów satelitarnych, ale uwypukliły, jak specjalistyczne materiały, często produkowane w małych seriach, mogą stać się strategicznymi punktami zatorów.
Aby przeciwdziałać tym ryzykom, AIA zaleca Space Force i NASA stworzenie wspólnej platformy łączącej sygnały popytu rządowego z zweryfikowaną zdolnością przemysłową w całej sieci dostawców.
Dla wojska wyzwanie jest szczególnie dotkliwe, ponieważ większość statków kosmicznych wymaga specjalistycznych części.
"Łańcuchy dostaw dla statków kosmicznych są bardzo unikalne, zwłaszcza gdy zaczynamy mówić o unikalnym środowisku, w którym operujemy" ? powiedział płk Bryon McClain, dyrektor wykonawczy programu ds. mocy bojowej Space Systems Command.
W miarę jak Space Force przyspiesza zakup satelitów nowej generacji, dostępność elektroniki odpornej na promieniowanie pozostaje kluczowym problemem.
Chris Long, zastępca dyrektora generalnego ds. space, cyber i wywiadu w General Dynamics Mission Systems, powiedział, że zabezpieczenie tych komponentów często wymaga zakupu części z dużym wyprzedzeniem.
"Dla satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej jest więcej części odpornych na promieniowanie, ale nawet w tych orbitach napotykamy pewne problemy" ? powiedział Long.
Główni wykonawcy zawsze poszukują alternatywnych dostawców ? powiedział. "Jedną z rzeczy, które robimy na konferencjach, jest to, że chodzimy po sali i znajdujemy kogokolwiek, kogo uważamy za alternatywę, a następnie inwestujemy w nich."
"To naprawdę chodzi o to, by mieć zapasowych dostawców."
Ten artykuł po raz pierwszy ukazał się w kwietniowym wydaniu SpaceNews Magazine z 2026 roku.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
