Raport: USA potrzebuje ram prawnych do reagowania na wrogie czyny w przestrzeni kosmicznej
W miarę jak Pentagon przyspiesza rozwój bardziej wytrzymałych konstelacji satelitarnych i innych możliwości kosmicznych, mających chronić przed zagrożeniami ze strony Chin i Rosji, wciąż pozostają niedoprecyzowane granice między rywalizacją a konfliktem w kosmosie, według najnowszego raportu Mitchell Institute for Aerospace Studies.
Raport, opracowany na podstawie styczniowego seminarium z udziałem ponad pięćdziesięciu ekspertów z armii, administracji, przemysłu, państw sojuszniczych i środowisk akademickich, stwierdza, że przestrzeń kosmiczna nie jest już neutralnym obszarem, a przeciwnicy wykorzystują agresywnie działania poniżej progu otwartego konfliktu, aby kształtować warunki strategiczne, jednocześnie unikając zdecydowanej reakcji ze strony USA.
"Konflikt w kosmosie okazuje się bardziej złożony niż oczekiwali liczni uczestnicy, co utrudnia analizę intencji, ocenę eskalacji i wybór adekwatnych reakcji," stwierdza dokument. "Uczestnicy stwierdzili również, że problem wynika z niejasności polityki i samej natury kosmicznej domeny."
W momencie, gdy siły kosmiczne USA starają się przekształcić się z jednostki utrzymującej satelitarne systemy w gotową do ewentualnego konfliktu na orbicie strukturę, urzędnicy Pentagonu ostrzegają, że Chiny i Rosja wprowadzają możliwości zakłócania, unieszkodnienia lub zniszczenia amerykańskich zasobów kosmicznych wspierających działania wojskowe na całym świecie.
Charles Galbreath, starszy współpracownik w Mitchell Institute i jeden z autorów raportu, zauważył, że uczestnicy doszli do wniosku, iż USA są już zaangażowane w nierówną rywalizację w kosmosie z Chinami i muszą przygotować się na konflikt wykraczający poza ochronę sieci satelitarnych.
Dokument sugeruje, że Waszyngton powinien rozbudować wachlarz militarnych środków odpowiedzi, zdefiniować klarowniejsze zasady reagowania na przeciwników w kosmosie i zwiększyć inwestycje w zdolności, które wojskowi określają mianem "przewagi kosmicznej" ? umożliwienie swobodnego poruszania się w przestrzeni kosmicznej przy ograniczeniu możliwości podobnych działań przez rywala.
Według Galbreatha, uczestnicy warsztatu doszli do wniosku, że brak ugruntowanych norm, ram prawnych i historycznych precedensów utrudnia rozróżnienie, kiedy rywalizacja w kosmosie przechodzi w konflikt. Takie działania jak zakłócanie sygnałów, ataki cybernetyczne, celowe ingerencje energią i operacje w pobliżu tej samej orbity mieszczą się często w strefie szarej, co komplikuje identyfikację i decyzje.
Przeciwnicy posługujący się niejednoznacznością
Chiny ugruntowują agresywne zachowania poprzez zakłócanie sygnałów, operacje cybernetyczne, ataki oparte na energii i inne działania w szarej strefie, podczas gdy USA mają trudności z odpowiedzią; w dłuższej perspektywie brak spójności może pozwolić rywalom przekształcić to, co uznaje się za dopuszczalne na orbicie.
Uczestnicy przyznali, że nie ma konsensusu, gdzie granica między rywalizacją a konfliktem, zgodnie z Galbreathem. Dokument wskazuje na brak powszechnie przyjętego ramowego systemu do definiowania wrogich działań w kosmosie, co utrudnia zarządzanie eskalacją.
Bez przejrzystych polityk i skutecznych opcji odpowiedzi, ostrzega dokument, Waszyngton ryzykuje, że partnerzy będą dyktować tempo eskalacji.
Aby odpowiedzieć na te pytania, warsztat rozważył serie hipotetycznych scenariuszy, obejmujących chińskie ataki na satelity, rosyjskie ingerencje w systemy nawigacyjne satelitów, irańskie ataki korzystające z możliwości kosmicznych oraz potencjalne nieprzypisane detonacje jądrowe na niskiej orbicie, które mogłyby wyłączyć setki satelitów. Scenariusze miały na celu ocenę reakcji USA i ich sojuszników na rosnące zagrożenia w całym spektrum konfliktu.
Raport rekomenduje kontynuować inwestycje w systemy zaprojektowane do zakłócania lub unieszkodliwiania zdolności kosmicznych przeciwnika, równocześnie kładąc większy nacisk na odporność, szybką rekonstrukcję sieci satelitarnych oraz ochronę infrastruktury komercyjnej, która coraz bardziej wspiera operacje wojskowe.
Dokument zaleca także rozszerzenie współpracy z partnerami, wzmocnienie cyberobrony dla kluczowej infrastruktury kosmicznej, udoskonalenie komunikatów publicznych o zagrożeniach na orbicie oraz zwiększenie szkolenia i ćwiczeń przygotowujących do działań w przestrzeni kosmicznej.
Dokument przypada na czas, gdy Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych zdają się być na progu znaczącego skoku finansowania. Planowany budżet Pentagonu na rok fiskalny 2027 zakładałby wzrost wydatków na Siły Kosmiczne z ok. 31 mld USD w 2026 roku do ok. 71 mld USD w 2027 roku.
Jednak Galbreath podkreślił, że samo podniesienie budżetu nie usunie wąskich miejsc zidentyfikowanych w raporcie.
"To, co widzimy w budżecie przyszłej administracji, jest krokiem w dobrym kierunku, lecz nie wierzę, że to ostateczny cel," stwierdził.
"Powinna istnieć stała trajektoria rozwoju naszych możliwości, zdolności i rosnącego rozmiaru Sił Kosmicznych, aby sprostać szerokiemu zakresowi możliwych zagrożeń," dodał Galbreath.
Stwierdził, że Chiny przez dekady pracowały nad zdolnościami, które mają ograniczać amerykańską przewagę w kosmosie.
"Chiny od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku rozważają przeciwdziałanie naszym zdolnościom operowania w kosmosie," stwierdził. "Inwestują w systemy broni o bezpośrednim wejściu na orbitę, jak i w urządzenia zakłócające sygnał, ataki cybernetyczne i systemy koorbitalne, znacznie dłużej niż USA widzą kosmos jako teren prowadzenia działań wojennych."
Uczestnicy warsztatu zgodzili się, że finansowanie nie może być jednorazowym bodźcem, lecz musi być systematyczne i rosnące w czasie.
Zaznaczył, że wojskowe sukcesy w kosmosie prawdopodobnie zależą od możliwości USA do zbudowania skutecznego odstraszania na orbicie, zanim konflikt rozprzestrzeni się na inne domeny; to wyzwanie pogłębia brak konsensusu co do tego, jak impuls konfliktowy w kosmosie miałby przebiegać.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
