Robaki kosmiczne: Brytyjscy naukowcy wysyłają mikroskopijną załogę na orbitę, aby wesprzeć przyszłe misje na Księżyc
To miniaturowe laboratorium kosmiczne, które bada, jak organizmy biologiczne reagują na ekstremalne warunki panujące w przestrzeni, z którymi mierzą się astronauci. Inicjatywa była prowadzona przez Uniwersytet w Exeter, zaprojektowana i zbudowana przez Uniwersytet w Leicester w Space Park Leicester, a finansowana przez UK Space Agency.
To kontynuacja misji Artemis II NASA, której celem jest wysłanie czterech astronautów w dziesięciodniową podróż wokół Księżyca i z powrotem, przygotowująca grunt pod przyszłe wyprawy, aby ponownie doprowadzić astronautów na powierzchnię Księżyca po raz pierwszy od 1972 roku. Naukowcy są przekonani, że projekt ten może rzucić nowe światło na to, jak organizmy reagują na warunki kosmosu i tym samym jak astronauci mogą utrzymać formę i zdrowie podczas podróży na Księżyc i z powrotem, a także podczas długotrwałych pobytów, zgodnie z planami NASA budowy tam bazy.
Eksperyment rozpoczął się podczas misji CRS-24 Northrop Grumman NASA z Kennedy Space Center na Florydzie o godz. 12:41 BST, kierując się w stronę ISS, gdzie zostanie zamocowany na zewnątrz stacji przez ramię robotyczne, aby naukowcy mogli przeprowadzać testy na kilkudziesięciu mikroskopijnych nicieniach C. elegans, sterując sprzętem zdalnie z Ziemi. Te nicienie, o długości około 1 mm, są powszechnie wykorzystywane w badaniach naukowych na Ziemi.
Misja stanowi kluczowe wyzwanie w ambitnych planach ludzkości dotyczących eksploracji Księżyca i innych planet: szkodliwe skutki długotrwałej podróży kosmicznej dla zdrowia człowieka. Mikro-grawitacja może powodować utratę kości i mięśni, przemieszczenia płynów i problemy ze wzrokiem, podczas gdy ekspozycja na promieniowanie może prowadzić do uszkodzeń genetycznych i zwiększonego ryzyka nowotworów.
Sekretarz ds. kosmosu Liz Lloyd powiedział:
Może to brzmieć zaskakująco, ale te małe robaki mogą odegrać dużą rolę w przyszłości ludzkiego lotu kosmicznego. Ta niezwykła misja - wspierana finansowaniem rządowym - ukazuje pomysłowość i ambicję brytyjskiej nauki kosmicznej, wykorzystując mały eksperyment do rozwiązania jednego z największych wyzwań długotrwałej podróży kosmicznej: ochrony zdrowia człowieka.
W miarę jak przygotowujemy się do nowej ery eksploracji, w tym przyszłych misji na Księżyc, badania takie jak to pomogą astronautom zachować zdrowie i bezpiecznie wrócić do domu. To doskonały przykład tego, jak napędzamy innowacje, aby rozwijać gospodarkę i utrzymać Wielką Brytanię na czele przyszłych technologii.
Dr Tim Etheridge z Uniwersytetu w Exeter powiedział:
Program Artemis NASA oznacza nową erę ludzkiej eksploracji, kiedy to astronauci będą przebywać na Księżycu przez dłuższy okres po raz pierwszy. Aby to zrobić bezpiecznie, musimy zrozumieć, jak ciało reaguje na skrajne warunki głębokiej przestrzeni. Badanie, jak te nicienie przetrwają i przystosują się w kosmosie, pozwoli nam zacząć identyfikować biologiczne mechanizmy, które ostatecznie pomogą chronić astronautów podczas długotrwałych misji ? i przybliżą nas o krok do życia ludzi na Księżycu.
Eksperyment pokaże również, że złożone eksperymenty biologiczne mogą być prowadzone w kosmosie na miniaturową skalę i przy stosunkowo niższych kosztach. Projekt opiera się na wcześniejszej koncepcji finansowanej przez UK Space Agency i został rozwinięty we współpracy z Uniwersytetem w Leicester, który zaprojektował i zbudował sprzęt, oraz Voyager Space Technologies, które zarządza misją i startem.
Pod Petri to samodzielny eksperyment mieszczący się w jednostce o wymiarach około 10x10x30 cm i ważącej około 3 kg. Zawiera 12 komór eksperymentowych, z których cztery mogą być aktywnie obrazowane przy użyciu możliwości obrazowania fluorescencyjnego i światła białego.
Każda komora zapewnia zminiaturyzowane środowisko "podtrzymywania życia", poprzez utrzymanie temperatury, ciśnienia i uwięzionej objętości powietrza do oddychania organizmów podczas ekspozycji na próżnię kosmiczną. Próbki otrzymują pokarm i wodę za pośrednictwem nośnika agarowego.
Początkowo eksperyment będzie przebywał wewnątrz ISS, zanim zostanie wysunięty na zewnętrzną platformę eksperymentalną, wystawiając go na działanie próżni i promieniowania kosmicznego wraz z mikro-grawitacją przez okres do 15 tygodni.
Podczas misji badacze będą monitorować zdrowie nicieni za pomocą sygnałów fluorescencyjnie świecących i optyki z białym światłem, zarejestrowanych za pomocą fotografii i nagrań time-lapse wykonywanych za pomocą miniaturowych kamer. System będzie gromadził dane o temperaturze, ciśnieniu i skumulowanej dawce promieniowania, a informacje będą przekazywane na Ziemię.
Profesor Mark Sims, kierownik projektu Fluorescent Deep Space Petri-Pods w Leicester, powiedział:
FDSPP to pierwszy duży projekt Leicester z zakresu biologi molekularnej w mikrogravitacji, i był to zarówno interesujący, jak i wymagający do zaprojektowania i zbudowania instrument. Projekt opiera się na wcześniejszych pracach z Timem Etheridge i Uniwersytetem w Exeter.
Po przekazaniu eksperymentu firmie Voyager Space Technologies, która zapewnia interfejs do NASA i lotu na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, zespół projektowy w Leicester nie może się doczekać pierwszych obrazów z orbity. Mamy nadzieję, że przyczynią się one do naszego zrozumienia środowiska mikro-grawitacyjnego, a jesteśmy podekscytowani możliwością dalszego rozwoju koncepcji instrumentu w przyszłości.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
