Q&A: Astronaut Linda Godwin o lekcjach wyniesionych z programu Artemis
Linda Godwin, była astronautką NASA i doświadczoną uczestniczką czterech misji promów kosmicznych, wie, co to znaczy liczyć na dłuższy pobyt w kosmosie. W czasie kariery spędziła na orbicie ponad 38 dni. Wykonała dwa spacery kosmiczne, zostając pierwszą kobietą, która to zrobiła poza stacjami orbitalnymi; pierwszy z nich był sześciogodzinny, odbył się w marcu 1996 roku na rosyjskiej stacji Mir, która krążyła dookoła Ziemi w latach 1986-2001, a drugi nastąpił podczas wyjścia z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w grudniu 2001 roku.
Do NASA dołączyła w 1980 roku, została astronautką w lipcu 1986, a na emeryturę przeszła w 2010 roku. Przez całą karierę w NASA piastowała m.in. funkcję asystentki dyrektora ds. eksploracji w Dyrekcji Operacji Załogi Lotniczej w Johnson Space Center.
Później objęła stanowisko profesora na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Missouri. Obecnie jest profesorem emerytowanym w tej instytucji. SpaceNews zwróciło się do Godwin w celu omówienia wyzwań eksploracji kosmosu i rozwoju programu Artemis NASA. Wywiad został nieznacznie zredagowany dla przejrzystości i zwięzłości.
SpaceNews: Czy jesteś optymistką co do Artemis i powrotu USA na Księżyc jako kroku w stronę Marsa? Godwin: Słyszałem od znajomych i współpracowników, że "po prostu zróbmy Marsa i pomińmy Księżyc". Mimo że powrót na Księżyc jest skomplikowany i finansowo trudny, mamy technologię, ale trzeba wszystko zbudować od podstaw. Pójście na Księżyc wymaga znacznie większego ładunku niż wystrzelenie samego statku na niską orbitę. To wraca niczym bumerang pod kątem zapotrzebowania na paliwo.
Ale uważam, że ta droga Księżyc?Mars ma sens, trzeba tylko potwierdzić zdolność, której nie ćwiczono od dawna.
Co oznacza "udowodnienie zdolności"? W programie Apollo stosowano podobny schemat przygotowań przed lądowaniem na Księżycu. Wciąż mamy ograniczoną wiedzę o powierzchni. Ekspedycja na południowy biegun Księżyca otwiera ogromny potencjał naukowy. Musimy nauczyć się mieszkać w habitatach na powierzchni i mieć stabilne źródła zasilania.
Życie w tak odmiennym środowisku wiele uczy. Myślę, że Księżyc może pomóc w przygotowaniach, zanim wyruszymy na Marsa ? będzie to ogromny, kosztowny projekt.
A co myślisz o wycofaniu ISS z orbity? Chcę, by NASA kontynuowała obecność w orbicie niskiej i planowała stacje kosmiczne następnej generacji, zanim ISS zostanie zdenorbitowana. Kontynuacja obecności na niskiej orbicie to priorytet. Nie chcę, by ISS ostatecznie spadła z orbity. Niektóre problemy, takie jak wycieki ze sprzętu rosyjskiego, nadal nie są w pełni zrozumiane ani opanowane. To może prowadzić do kolejnych wyzwań w przyszłości.
Aby utrzymać ISS na orbicie, potrzebnych jest wiele współpracujących ze sobą subsystemów. Wciąż trzeba prowadzić konserwację. Chciałabym, aby można było nieco wydłużyć jej żywotność. Niektóre elementy ISS mogą mieć ograniczony czas życia i ograniczony budżet.
Budowa ISS była niezwykła, a udział w niej wzięły wszystkie państwa i różne kultury. Uważam, że to jeden z największych pozytywnych atutów programu. Tak więc, tak, smutny byłby dzień, gdyby pewnego dnia zniknęła z orbity. Ale kto wie?
Co myślisz o ponownym ukierunkowaniu programu Artemis przez administratora NASA, Jareda Isaacmana? To interesujące. Mądrze podjęto decyzje, miejmy nadzieję, że oparto je na konsultacjach z innymi projektantami. Dla mnie najważniejsze jest, że mówił więcej o rytmie startów. Między Artemis 1 a Artemis 2 było kilka lat przerwy, co dawało tyle problemów podczas mokrych testów. Miejmy nadzieję, że uruchomimy coś w przyszłym roku i powtórzymy to, nawet jeśli lądownik nie będzie gotowy. Rytm uruchomień co roku ma sens, zamiast kolejnej kilkuletniej przerwy. Działajmy w rytmie!
Gateway ? stacja została odroczona w nowym planie. Z perspektywy fizyki ta prawie kolinearna orbita halo, na której miała się znaleźć Gateway, jest fascynująca. Jest także znacznie efektywniejsza energetycznie niż polarna orbita Księżyca. Ludzie na Gateway mogliby prowadzić obserwacje księżycowe, a nawet wykonywać robotyczne operacje na powierzchni Księżyca.
Dlatego interesują mnie te zmiany. Nie uważam, by były złe. Niektóre mogą być korzystne. Podoba mi się idea częstszych startów SLS. Nowa wersja SLS o większym udźwigu nie jest planowana do ruchu od razu; mogłaby ograniczyć konieczność transportowania większych ładunków na Księżyc w celu zbudowania bazy. Być może NASA zdecyduje się na SpaceX Starship, nie wiem jednak, czy to nastąpi.
W tle czają się plany Chin dotyczące eksploracji Księżyca. Czy obawiasz się, że Chińczycy dotrą tam wcześniej niż USA? Staram się śledzić chiński program kosmiczny. Taki, jaki jest, i mają do tego prawo. Chcę, abyśmy prowadzili badania i eksplorację z naukowych pobudek, a nie z powodu rywalizacji, którą w pewnym stopniu napędzała Apolla. Ale prawda jest taka, że rywalizacja ma znaczenie.
Ale osobiście, jako Amerykanka, wolałabym, żebyśmy zrobili to jako pierwsi. Byłoby to trochę rozczarowujące, gdyby oni wylądowali zanim my. Myślę, że powinniśmy świętować każdego człowieka z Ziemi, który dotrze na Księżyc, i myślę, że jest miejsce dla nas obu na południowym biegunie Księżyca, bo tam także chcą się udać.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś artykuł! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
